Ας μελετήσουμε και λίγο ιστορία…

Σαν σήμερα 13 Ιουνίου 1878 αρχίζει το Συνέδριο του Βερολίνου, που διήρκεσε ένα μήνα, με αντικείμενο το μέλλον της Βαλκανικής. Σε αυτό αντιπροσωπεύονταν η Ρωσία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστροουγγαρία, η Ιταλία, η Τουρκία, το Ιράν και τα βαλκανικά κράτη (ως παρατηρητές). Μετά από έντονο διπλωματικό αγώνα υπογράφτηκε στις 13 Ιούλη 1878 η Συνθήκη του Βερολίνου. Το Συνέδριο αποτέλεσε πεδίο σύγκρουσης των ιμπεριαλιστικών κρατών για το συσχετισμό δυνάμεων στα Βαλκάνια, σε βάρος πάντοτε των βαλκανικών λαών.

Με τη συνθήκη αυτή, η Αγγλία και η Αυστρoουγγαρία με την υποστήριξη της Γερμανίας πέτυχαν να τροποποιήσουν σημαντικά τους όρους της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου.

Τα προβλήματα του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος των βαλκανικών λαών έμειναν ουσιαστικά άλυτα. Στην κυριαρχία των Τούρκων απέμειναν ακόμη περιοχές με πολυάριθμο μη τουρκικό πληθυσμό (Νότια Βουλγαρία, Μακεδονία, Αλβανία, Θεσσαλία, νησιά του Αιγαίου). Η Βοσνία και η Ερζεγοβίνη κατέχονταν στρατιωτικά από την Αυστρoουγγαρία.

Το συνέδριο του Βερολίνου, κόβοντας σε καινούρια μέτρα το χάρτη της Βαλκανικής Χερσονήσου, δημιούργησε πολλές αφορμές, για να ξεσπάσουν καινούριες συγκρούσεις στην περιοχή αυτή και γενικά για να οξυνθεί η διεθνής κατάσταση. Και μετά την απελευθέρωσή τους οι βαλκανικές χώρες ήταν στίβος του ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων που επενέβαιναν στις εσωτερικές τους υποθέσεις και επηρέαζαν ενεργά την εξωτερική τους πολιτική. Έτσι, τα Βαλκάνια έγιναν η «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης».

Μήπως σήμερα με τις πολύμορφες παρεμβάσεις των «μεγάλων» ΝΑΤΟ, Ε.Ε, Ρωσία,Κίνα το ίδιο δεν γίνεται στα Βαλκάνια. Ας δούμε επιτέλους την μεγάλη εικόνα και όχι απλά το όνομα της ΠΓΔΜ…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ο εθνικισμός , ο κοσμοπολιτισμός και ο πραγματικός πατριωτισμός

Επόμενο άρθρο

Φώτης Τασιόπουλος