Να βγουν συμπεράσματα

Μεγάλη και δυναμική ήταν η συμμέτοχη των δικηγόρων της Ημαθίας (αλλά και άλλων επιστημονικών συλλόγων π.χ Ιατρικός, Φαρμακευτικός κ.α)  στην πανεργατική απεργία στις 4/2. Καταρχήν είναι ένα θετικό γεγονός. Θα πρέπει όμως να συνοδεύεται και από τη εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων από μέρους τους, τόσο για την ουσία της ακολουθούμενης πολιτικής, όσο και για τον χαρακτήρα-στόχους που θα πρέπει να έχει και ο δικός τους αγώνας:

1. Τα μέτρα και της σημερινής κυβέρνησης έχουν ταξικό χαρακτήρα, δεν είναι δηλαδή προϊόν «ανικανότητας», ενώ εκπορεύονται και από τις γενικότερες κατευθύνσεις της Ε.Ε πως ως διακρατική καπιταλιστική ένωση, εξυπηρετεί τα συνολικά συμφέροντα του κεφαλαίου.

2. Ειδικά για τους δικηγόρους τα μέτρα της κυβέρνησης ουσιαστικά οδηγούν σε αφανισμό και υπαλληλοποίηση ένα μεγάλο μέρος μικρών και μεσαίων ακόμη επαγγελματιών και προχωράει η συγκέντρωση της αγοράς σε ακόμη λιγότερα χέρια. Στο ψευτοεπιχιερήματα του κ. Κατρούγκαλου ότι ότι με το σχέδιό της ευνοεί τους φτωχούς δικηγόρους σημειώνουμε: Με βάση την προπαγάνδα της κυβέρνησης, αυτός που παίρνει πάνω από 10.000 - 12.000 ευρώ και το κράτος τού παίρνει με διάφορους τρόπους το 60% με 70% του εισοδήματος, αυτός δεν είναι φτωχός.Αυτό που δε λέει, επίσης, είναι ότι αυτός ο επαγγελματίας ούτε αυτήν τη μειωμένη εισφορά δε θα μπορεί να πληρώνει και κυρίως ότι αυτή η εισφορά θα αντιστοιχεί σε πολύ χαμηλότερη σύνταξη και παροχές Υγείας.

3.Το κρίσιμο ερώτημα είναι το εξής: Ποια πρέπει να είναι η στάση των μικρών επαγγελματιών σε αυτόν τον αγώνα;Συμπλέοντας με τα ανώτερα και ανώτερα μεσαία στρώματα που εκφράζονται από τις ηγεσίες του ΔΣΑ, , οι οποίες παζαρεύουν με την κυβέρνηση κάποια προνόμια, οι οποίες δεν αντιπαλεύουν την ουσία του νομοσχεδίου, άσχετα αν κάποιοι φωνάζουν και γι' αντιπολιτευτικούς λόγους, ή συγκροτώντας ένα δικό τους διακριτό μπλοκ αγώνα που θα εκφράζει τα δικά του συμφέροντα.

Εμείς λέμε το δεύτερο, να υπάρχει η αυτοτελής παρουσία, δράση αυτών των δυνάμεων, σε αντιπαράθεση με αυτές τις ηγεσίες, με στόχο την απόσυρση του νομοσχεδίου, τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών και πάνω από όλα σε συμμαχία με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Γιατί, αντικειμενικά στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης η τάση είναι να εξαφανιστεί ένα μέρος αυτών των στρωμάτων. Είναι άλλο πράγμα ότι σήμερα πρωτοστατούμε, διεκδικούμε να μην περάσει αυτή η πολιτική, να αποσυρθεί αυτό το νομοσχέδιο, να υπάρχουν μέτρα προστασίας και ανακούφισης, και είναι άλλο πράγμα να σπέρνουμε αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρχει μια καλύτερη διαχείριση αυτού του συστήματος, που θα ανακόψει την αντικειμενική πορεία εκτοπισμού και υπαλληλοποίησης αυτών των στρωμάτων.

Αρα ο αγώνας πρέπει έχει το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, στην προοπτική, που είναι η ανατροπή αυτής της πολιτικής, αυτού του δρόμου ανάπτυξης, για να διασφαλισθεί η αξιοπρεπής ζωή με δικαιώματα αυτών των ανθρώπων. Και όσο δυναμώνει αυτή η προοπτική θα μπορείς να βάλεις κι εμπόδια.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ν.Δ και η στάση της στις κινητοποιήσεις των αγροτών και όχι μόνο

Επόμενο άρθρο

Και μετά την απεργία τι;