Δεν εξαιρείται κανείς.Ολοι σήμερα στην απεργία!

του Αλέκου Χατζηκώστα

«Μας πιάνει εμάς;». Το ερώτημα αυτό πλέον δεν υφίσταται για κανέναν κλάδο. Κι αυτό γιατί είναι καθαρό ότι από την καθολική επίθεση κυβέρνησης - κεφαλαίου με το 4ο μνημόνιο δεν εξαιρείται κανείς. Το πακέτο μέτρων στη Βουλή τ, περιλαμβάνει «κοστούμι» για όλα τα εργατικά - λαϊκά στρώματα.
Οι εργαζόμενοι θα δουν να παγιώνεται όλο το αντεργατικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια και να προστίθενται νέα μέτρα. Η απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων, η ουσιαστική κατάργηση της Κυριακής αργίας είναι από τα εμβληματικά στοιχεία της συμφωνίας, που δείχνουν ότι η ένταση της εκμετάλλευσης είναι δεδομένη. Θα δουν, επίσης, νέα εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση, με ισχυροποίηση των όπλων της εργοδοσίας απέναντι στην απεργία.
Οι συνταξιούχοι, στο μεγάλο πετσόκομμα που έχουν δοκιμάσει από το 2011, θα δοκιμάσουν και νέο τσεκούρι μέχρι και 18% με την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς».Οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι, που καθημερινά έχουν το άγχος των τραπεζών, της Εφορίας, των ληξιπρόθεσμων χρεών κ.λπ., θα δουν νέα αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από το 2018.
Ταυτόχρονα, η «επέκταση της φορολογικής βάσης» και η ένταση της «εισπραξιμότητας» από το κράτος, για τις οποίες «δεσμεύεται» η κυβέρνηση, σηματοδοτούν νέα αφαίμαξη από το εισόδημα των εργαζομένων. Σε αυτά προστίθενται οι περικοπές στα προνοιακά επιδόματα: ΕΚΑΣ, επίδομα ανεργίας και θέρμανσης, παροχές αναπηρίας κ.λπ., «εξορθολογίζονται», δηλαδή εξανεμίζονται.
Η καθολική αυτή επίθεση που σχεδιάζει η κυβέρνηση θα έχει και κερδισμένους. Αυτοί είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, για να επιτευχθεί το περιβόητο «ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον», θα ματώσουν οι εργαζόμενοι. Βεβαίως, ο καθολικός χαρακτήρας της επίθεσης και η στόχευσή της δείχνουν και κάτι άλλο: Το πώς πρέπει να οργανωθεί η αγωνιστική λαϊκή απάντηση, αλλά και πού πρέπει να κατευθυνθούν τα «βέλη» της.Οτι είναι αναγκαίο να ενισχυθεί πιο αποφασιστικά η κοινή πάλη όσων πλήττονται από την αντιλαϊκή πολιτική, όσων βρίσκονται στην «αντίπερα όχθη» από αυτή του κεφαλαίου, των οικονομικά ισχυρών : Των λαϊκών στρωμάτων, των συνταξιούχων. Η κοινή πάλη με προσανατολισμό την αμφισβήτηση του πυρήνα των παλιών και νέων μέτρων, της στρατηγικής που υπηρετούν, είναι η μόνη ρεαλιστική απάντηση στο «δεν βγαίνει τίποτα», στη μιζέρια και την απογοήτευση που καλλιεργείται στο λαό.
Η αντιπαράθεση πρέπει σήμερα να οργανωθεί όχι μόνο ενάντια στα νέα μέτρα, αλλά με επίκεντρο τη διεκδίκηση επιστροφής όλων των απωλειών των τελευταίων ετών, που η κυβέρνηση καλεί τους εργαζόμενους να τις ξεγράψουν για πάντα. Με τη διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Επομένως η συμμετοχή στην πανεργατικη απεργία στις 17/5 αναγκαία!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Αγνοια της ιστορικής πραγματικότητας; (με αφορμή ανακοίνωση της ΕΛΜΕ Ημαθίας)

Επόμενο άρθρο

Τα «ρεκόρ» στον Τουρισμό