Επιλεκτικές ευαισθησίες

Για να δικαιολογήσει την καταστολή και να στρώσει το έδαφος για την περαιτέρω κλιμάκωσή της, η κυβέρνηση ντύνει με ασύστολα ψέματα τις προβοκατόρικες - όπως αποδείχθηκε - μεθοδεύσεις της. Κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνει τα ξεκάθαρα μηνύματα των κινητοποιήσεων αλληλεγγύης, έχει το θράσος να τις παρουσιάζει ως «φασιστικές διαμαρτυρίες», που στρέφονται τάχα «συνολικά εναντίον πολιτών επειδή έχουν ένα θρήσκευμα, μια καταγωγή, μια εθνικότητα».

Εκτός από όσα προαναφέρθηκαν, οι επιλεκτικές ευαισθησίες της κυβέρνησης ξεσκεπάζουν τις προφάσεις της. Γιατί ενώ κόπτεται για δήθεν «φασιστικές πρακτικές», από τους πραγματικούς ναζιστές και φασίστες δεν πειράζει ούτε τρίχα. Οπως έγινε με τους θρασύδειλους χρυσαυγίτες που επιτέθηκαν σε μέλη της ΚΝΕ στα γραφεία του ΚΚΕ στα Χανιά και τους οποίους η αστική Δικαιοσύνη έριξε στα μαλακά, με εξαγοράσιμες ποινές και αναγνωρίζοντας ελαφρυντικά. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού αποτελούν τα καλύτερα μαντρόσκυλα του συστήματος.

Και ενώ η κυβέρνηση βγαίνει ως υπερασπίστρια των στημένων σόου με τις ισραηλινές σημαίες, η ανάρτηση της παλαιστινιακής σημαίας διώκεται ως αδίκημα! Αυτό έγινε το 2023, όταν η αστυνομία συνέλαβε έναν Παλαιστίνιο επειδή ανάρτησε τη σημαία του σε εμφανές σημείο στη διάρκεια διαδήλωσης στο Σύνταγμα.

Η αιτιολογία - υπενθυμίζουμε - ήταν με βάση το άρθρο 141 του Ποινικού Κώδικα, που αναφέρει ότι «όποιος με πρόθεσή του και με οποιεσδήποτε ενέργειες εκθέτει το ελληνικό κράτος ή σύμμαχό του ή κατοίκους τους σε κίνδυνο αντιποίνων ή εκθέτει σε κίνδυνο διατάραξης τις φιλικές σχέσεις του ελληνικού κράτους ή συμμάχου του με ξένο κράτος, τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών μέχρι τριών ετών».

Με άλλα λόγια, πίσω από όλα, και τότε και τώρα, βρίσκεται η διαφύλαξη των σχέσεων με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ. Στην υπεράσπιση αυτής της «στρατηγικής συμμαχίας» η κυβέρνηση έχει άξιους συμπαραστάτες το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας, που άλλωστε έχουν τη δική τους συμβολή από κυβερνητικές θέσεις στο «άνοιγμα» και στην εμβάθυνσή της, διεκδικώντας ο καθένας τα εύσημα.

Οι κατηγορίες που τους προσάπτει η ΝΔ για υπονόμευση, αλλά και οι ανταπαντήσεις τους ότι βάζουν πλάτη στα «εθνικά θέματα», πιο πολύ αφορούν τα μάτια της αστικής τάξης και τον διαγωνισμό για το ποιος μπορεί να προωθήσει καλύτερα τους στρατηγικούς της στόχους για τα κέρδη της.

Ετσι, μπορεί αυτές οι δυνάμεις να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα παιδιά στη Γάζα ή να καταδικάζουν αποκλειστικά τον ακροδεξιό Νετανιάχου (τον «Μπίμπη», κατά τον ΣΥΡΙΖΑ), στην ουσία όμως ταυτίζονται με την κυβερνητική προπαγάνδα και συμπλέουν στους στρατηγικούς σκοπούς της αστικής τάξης απέναντι σε συμμάχους, όπως και το Ισραήλ. Οπως έκαναν από την πρώτη στιγμή και τον Οκτώβρη του 2023, υπερασπιζόμενοι το «δικαίωμα αυτοάμυνας» του Ισραήλ και μη βγάζοντας άχνα για τη «στρατηγική συμμαχία» μαζί του, για τις ευθύνες των ΝΑΤΟ - ΕΕ κ.ο.κ.

Ενδεικτική είναι η στάση τους και στο ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής από το 2015 για την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, που ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνήσεις αρνήθηκαν να το εφαρμόσουν. Το δε ΠΑΣΟΚ, μέσω του προέδρου του, ζήτησε «επικαιροποίηση», δηλαδή αναθεώρηση (;) του ψηφίσματος, ενώ στην ίδια τοποθέτηση δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα, αναπαράγοντας τις ίδιες αθλιότητες για τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους τις οποίες είχε ξεστομίσει νωρίτερα ο Φλωρίδης.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Γάζα: Μια εικόνα χίλιες λέξεις.

Επόμενο άρθρο

Νέο νομοσχέδιο έκτρωμα για τις εργασιακές σχέσεις