Επιστήμη και Θρησκεία

του Αλέκου Χατζηκώστα

Η όλη συζήτηση με αφορμή τη στάση της Ιεράς Συνόδου σε σχέση με τον κορονοϊό φέρνει ξανά στη επιφάνεια το μεγάλο ζήτημα της σχέσης επιστήμης με τη θρησκείας
Η επιστήμη και η θρησκεία είναι ανειρήνευτες.Η θρησκεία και η εκκλησία ήταν και εξακολουθούν να είναι εχθροί της επιστημονικής γνώσης, πράγμα όμως που δεν εμποδίζει ωστόσο τις θρησκευτικές οργανώσεις ,να εκμεταλλεύονται την επιστήμη, να κάνουν ψεύτικες προσπάθειες για να ”συμφιλιώσουν” τις ανακαλύψεις της με τα θρησκευτικά δόγματα.
Είναι αυτονόητο ότι η πραγματική σκέψη ενός επιστήμονα και οποιουδήποτε άλλου και μάλιστα μεγάλου επιστήμονα, και η αντίληψη που έχει για τη νόηση, διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους.
Γι’ αυτό και ο Λένιν είχε κάθε λόγο να αποκαλεί τον Μαχ («Υλισμός και Εμπειριοκριτικισμός» ένα χρήσιμο βιβλίο και για το σήμερα) μεγάλο επιστήμονα στον τομέα της Φυσικής, αλλά μικρό και αντιδραστικό φιλόσοφο, δηλαδή ψευτοειδικό στον τομέα που ερευνά τη συνείδηση και τους νόμους εμφάνισης και εξέλιξής της.
Όλα αυτά ο Λένιν τα αποδεικνύει. Το να σκέπτεσαι καλά στο δικό σου εξειδικευμένο τομέα (π,χ Ιατρική, Φυσική, Μαθηματικά) δε σημαίνει ότι σκέπτεσαι το ίδιο καλά και στον τομέα της επιστήμης για τη νόηση, τη συνείδηση και τον ψυχισμό. Εδώ είναι απαραίτητο να γνωρίζεις τα γεγονότα όχι μόνο με βάση την προσωπική σου εμπειρία, αλλά με βάση τη γενίκευση της γνώσης της ανθρωπότητας και έτσι δικαιολογείται ότι. «οι εξέχοντες θεωρητικοί δείχνουν και μια τέλεια άγνοια της διαλεκτικής»
Έτσι ας μην μας παραξενεύει το γεγονός ότι ακόμη και διαπρεπείς επιστήμονες παίρνουν μια φιλοσοφική θέση, που είναι στην ουσία αντιεπιστημονική και εχθρική προς την επιστήμη γενικά, και προς τη δική τους επιστήμη ειδικά.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Καθρέφτης της αντιλαϊκής πολιτικής στην Υγεία

Επόμενο άρθρο

Η γυναίκα στον Πόντο