Για τη συμφωνία Τσίπρα με Ζάεφ και τα συλλαλητήρια…

Γράφει η Ευγενία Καβαλλάρη

Με αφορμή τη συνεχιζόμενη συζήτηση αλλά και αντιπαράθεση πραγματική-ουσιαστική αλλά και «ψεύτικη» καθώς και τα διάφορα συλλαλητήρια με σύνθημα «Η Μακεδονία είναι Ελληνική» καταθέτω  ορισμένες γενικότερες σκέψεις μου:

1.Η συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ούτε επιλογή, ούτε πολιτική επιτυχία του ενός ή του άλλου κυβερνητικού σχηματισμού. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο και το χρονοδιάγραμμά της, έγινε κατ’ εντολή και υπό την αυστηρή καθοδήγηση των ΗΠΑ, με τέτοιο τρόπο, που καθιστά τους κομπασμούς των υποτακτικών τους αστει­ότητες. Οι εκπρόσωποι των δυο κυβερνήσεων, συναντήθηκαν υπό την αυστηρή επίβλεψη του Νίμιτς ως υπηρέτες των ΗΠΑ και υπέγραψαν μια συμφωνία που επί της ουσίας εξασφαλίζει τα συμφέροντα της υπερδύναμης στην περιοχή και τίποτε άλλο. Αυτός ήταν και ο λόγος που ένα «άλυτο» εδώ και 27 χρόνια ζήτημα, «λύθηκε» με συνοπτικές διαδικασίες αφήνοντας τα πολύχρονα αστικά αφηγήματα, από τη μια και την άλλη πλευρά των Πρεσπών, μετέωρα. Από αυτή την άποψη, η συμφωνία, ως προϊόν των απαιτήσεων και των συμφερόντων του αμερικάνικου πρώτα και κύρια ιμπεριαλισμού και κατά δεύτερο λόγο της Γερμανίας και της ΕΕ, δεν μπορεί παρά να έχει αντιδραστικό περιεχόμενο υπηρετώντας τους φιλοπόλεμους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Η επι­βολή της συμ­φωνίας με τη «διαδικασία του κατε­πείγοντος» από τις ΗΠΑ έχει να κάνει με την όξυνση του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία, κατά κύριο λόγο, στην περιοχή και με την ανάγκη εδραίωσης της θέσης και της κυριαρχίας τους στη Βαλκανική χερσόνησο.

2 .Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε με φαιδρότητες να παρουσιάσει την αμερικανοκίνητη συμφωνία των Πρεσπών ως δική της μεγάλη επιτυχία. Πίσω από τα φλας, τα χαμόγελα και τα συχαρίκια προσπάθησε να κρύψει ένα ακόμη πολυνομοσχέδιο μνημονιακής κοπής που κατάφερε να κρατήσει μακριά από το επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Έτσι τα δεκάδες νέα μέτρα, όπως αυτά για τη νέα φοροληστεία με τη μείωση του αφορολόγητου, την καρατόμηση των συντάξεων και την υποθήκευση-παράδοση του δημοσίου πλούτου, η κυβέρνηση τα πέρασε για μια ακόμη φορά χωρίς αντιδράσεις, κάτω από τον κουρνιαχτό της συμφωνίας. Με τους ίδιους πανηγυρισμούς άλλωστε διαδέχτηκε την επιβράβευση αυτής της πολιτικής που έγινε με τη νέα συμφωνία του Eurogroup. Ενώ από τη μια καταφέρνει να συνεχίζει με αμείωτη ένταση την εφαρμογή της ίδιας μνημονικής πολιτικής και να ψηφίζει το ένα αντιλαϊκό νομοσχέδιο μετά το άλλο, επιδίδεται σε μια προκλητική προπαγάνδα περί εξόδου από τα μνημόνια. Αυτό που ύπουλα οι θεσμοί ονομάζουν «μεταμνημονιακή ενισχυμένη εποπτεία» και που δεν είναι άλλο από τη συνέχεια μιας πανομοιότυπης υποτελούς πολιτικής με κάλπικο τίτλο.

3.Απέναντι σ’ όλα αυτά δεν υπάρχει περιθώριο για άλλες αυταπάτες και εφησυχασμούς. Όσο οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ακροβολίζονται και κατοχυρώνουν σφαίρες επιρροής, όσο ο ανταγωνισμός τους οξύνεται, οι λαοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τις συμφωνίες τους, τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τις ιμπεριαλιστικές «ισορροπίες». Οι πιο αντιδραστικές και επιβλαβείς για τον λαό και τον τόπο απόψεις είναι αυτές που ανακαλύπτουν θετικές εξελίξεις και εθνικά συμφέροντα, μέσα στις υποτελείς συμφωνίες και στην ξένη «προστασία». Ο λαός μας έχει πικρό παρελθόν και μετράει ολέθριες συνέπειες από αυτή την ιμπεριαλιστική «προστασία». Και αυτήν πληρώνει ακόμα με τα μνημόνια και την αμφισβήτηση του Αιγαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, πάντα, με την «ασφάλεια» και τη «βοήθεια» που προσφέρει η εποπτεία των προστατών του. Καμία οικονομική επιτυχία και καμία δίκαιη ανάπτυξη, όποια αστική κυβέρνηση και αν την επικαλεστεί, δεν μπορεί να φέρει πραγματική ανακούφιση και βελτίωση των συνθηκών που βιώνει ο ελληνικός λαός, δεν μπορεί να σημάνει πραγματικά την αλλαγή αυτής της πολιτικής. Το δρόμο της ελπίδας και της αισιοδοξίας οφείλει να τον ανοίξει μέσα από τη δική του πάλη, όπως έκανε αναρίθμητες φορές στο παρελθόν. Η επίλυση των βαλκανικών προβλημάτων προς όφελος των λαών της περιοχής, δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο με μια πολιτική που θα αντιτάσσεται στην ιμπεριαλιστική κηδεμονία, στους εθνικισμούς, τους αλυτρωτισμούς και στην υποτέλεια, στις επαναχαράξεις συνόρων. Η σταθερή ειρήνη στα Βαλκάνια, η συνεργασία και φιλία των βαλκανικών χωρών μπορεί να κατακτηθεί μόνο αν οι λαοί τους αναπτύξουν κοινό αγώνα για την ανατροπή της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και των ντόπιων λακέδων τους, ενάντια στα σενάρια πολέ­μου που απεργάζονται οι «προστάτες» των Βαλκανίων. Κόντρα στις αυταπάτες που καλλιεργεί ο ρεφορμισμός για τις καλύτερες μέρες που θα φέρουν οι «αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες» της… γραβά­τας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ρεσιτάλ πολιτικού κυνισμού της Κυβέρνησης σε βάρος των αγροτών

Επόμενο άρθρο

Αποπροσανατολισμός…