Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία ανάδειξης του επόμενου προέδρου της ΝΔ, διαδικασία που, πέρα από τον προσωποκεντρικό χαρακτήρα που προσλαμβάνει σε ένα αστικό κόμμα εξουσίας, αφορά και στην αγωνία τους για το πώς θα συνεχίσουν να αποτελούν έναν από τους δύο βασικούς πυλώνες του αστικού πολιτικού συστήματος, ικανού να ενσωματώνει ευρύτερα εργατικά - λαϊκά στρώματα στην αντιλαϊκή πολιτική και στην εναλλαγή κομμάτων στην αστική διακυβέρνηση, έτσι ώστε να μην ακολουθήσουν την πορεία απαξίωσης του ΠΑΣΟΚ.

Σημειωτέον, σημείο τριβής μεταξύ των υποψηφίων αποτελεί και η ημερομηνία διεξαγωγής των εσωκομματικών εκλογών, θέμα που αναμένεται να συζητηθεί στην Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή του κόμματος.

Ο Μεϊμαράκης (και από πίσω του παράγοντες όπως οι Κ. Καραμανλής και Αντ. Σαμαράς) θέλει να γίνουν άμεσα, στις 18 ή 25 Οκτώβρη, ώστε το κόμμα να μην είναι δίχως ηγεσία στη διενέργεια της πρώτης αξιολόγησης από δανειστές και «εταίρους» του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της εγχώριας καπιταλιστικής οικονομίας, όπως το συμφώνησαν οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Η πλευρά Μητσοτάκη, και όπως φαίνεται και η πλευρά Τζιτζικώστα, θεωρούν ότι, αν όλα γίνουν τόσο γρήγορα, έχει πλεονέκτημα ο Μεϊμαράκης. Ετσι, ο Μητσοτάκης ζητά η διαδικασία να πάει για τις 15 Νοέμβρη, η πλευρά Τζιτζικώστα συμβιβάζεται με εκλογή την 1η Νοέμβρη, ώστε να υπάρξει χρόνος να ανοίξει συζήτηση και να κάνουν γνωστές τις θέσεις τους σε ευρύτερα ακροατήρια.

Ο,τι κι αν γίνει, πάντως, όποιος κι αν βγει, η αντιπολιτευτική «γραμμή» τους για το αμέσως επόμενο διάστημα δείχνει να είναι ήδη καταληγμένη στα γενικά της και μένει απλά να αποφασίσουν στο ποιος θα την εκφράσει κεντρικά.

Θα στηρίξουν την κατεύθυνση της καπιταλιστικής ανάκαμψης, τις αντιλαϊκές προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα παρά τις προσπάθειες διαφοροποίησής τους από ορισμένες επιλογές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Ετσι, εμφανιζόμενοι ως «αθώοι του αίματος», θα προσπαθήσουν να χρεώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα που θα φέρει, υποστηρίζοντας για τους ίδιους ότι στις 14 Αυγούστου δεν υπερψήφισαν αυτά καθαυτά τα μέτρα, αλλά την ανάγκη παραμονής της χώρας στην ΕΕ και στο ευρώ, στρατηγικός στόχος όπως είναι (τουλάχιστον ακόμα) των ντόπιων μονοπωλίων.

Ετσι, π.χ. ενδεχομένως να αντιταχθούν στην επιβολή αυξημένης φορολογίας στους «κατά κύριο επάγγελμα» αγρότες, στην επιβολή ΦΠΑ στα φροντιστήρια κ.ά. αντιπροτείνοντας «ισοδύναμα μέτρα» όπως «περικοπές στο σπάταλο κράτος του ΣΥΡΙΖΑ και των ημετέρων του».

Ταυτόχρονα, θα συνεχίζουν να παίζουν το χαρτί ότι η ΝΔ είναι η συνεπής «φιλοευρωπαϊκή δύναμη», αφήνοντας αιχμές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εγκατέλειψε ποτέ το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Ολη τους η αντιπολιτευτική τακτική θα επιδιώξει να αναδείξει τη ΝΔ ως ικανή εναλλακτική δύναμη διακυβέρνησης, που μπορεί ταυτόχρονα με σταθερότητα να υλοποιεί μέτρα στήριξης της ανάκαμψης του κεφαλαίου και να αποσπά τη λαϊκή συναίνεση και ανοχή σε αυτήν την πολιτική.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.