Του Αλέκου Χατζηκώστα

Δόθηκε στη πρόσφατα από τα υπουργεία Εξωτερικών και Ενέργειας – Περιβάλλοντος ο χάρτης για τον «Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό». Ας δούμε την πραγματικότητα, πέρα από τα διάφορα προπαγανδιστικά» επιχειρήματα διαφόρων ΜΜΕ που το εμφανίζουν περίπου ως «εθνική νίκη». Αξιοποιούμε για το σκοπό αυτό τις «Ερωτήσεις & Απαντήσεις” που έδωσε το Υπουργείο Εξωτερικών»).

1. «Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός αφορά μια ουσιαστική υποχρέωση της χώρας μας έναντι της Ε.Ε. που απορρέει από συγκεκριμένες ευρωπαϊκές οδηγίες και εντάσσεται στο πλαίσιο επίτευξης σειράς Ευρωπαϊκών Στρατηγικών, όπως η Πράσινη Συμφωνία και η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Θαλάσσια Ασφάλεια (EUMSS-EU Maritime Security Strategy).» Δηλαδή ο σχεδιασμός βασίζεται στις φιλομονοπωλιακές κατευθύνσεις της ΕΕ και κυρίως της Οδηγίας 89/2014. Δηλαδή την καπιταλιστική ανάπτυξη και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των οικονομικών ομίλων, στην ενέργεια, τη ναυτιλία, τον τουρισμό κ.α, στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, εν μέσω ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και παζαριών. Σύμφωνα και με το άρθρο 6 της Οδηγίας 89/2014, που προβλέπει προώθηση των συνεργασιών και με τρίτες χώρες. Εντάσσεται συνεπώς στο πλαίσιο του γενικότερου ευρωενωσιακού σχεδιασμού, σε μια περίοδο μάλιστα που η ΕΕ διεξάγει ένα πολύπλευρο παζάρι με την κυβέρνηση της Τουρκίας, μεταξύ άλλων και για τη συμμετοχή της τελευταίας στη λεγόμενη ”ευρωπαϊκή άμυνα”. Εντάσσεται επίσης στο πλαίσιο των γενικότερων εξελίξεων, όπου οι ανταγωνισμοί και τα παζάρια ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας δυναμώνουν, όπως άλλωστε και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί ισχυρότερων δυνάμεων, που απειλούν να συμπαρασύρουν στη ”δίνη” των αιματοχυσιών κι άλλους λαούς.
2. «Οι θαλάσσιες περιοχές που αποτυπώνονται στον χάρτη, συμπεριλαμβάνουν τις ελληνοϊταλικές συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ του 1977 και του 2020 και την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του 2020, ενώ συμπίπτουν με τα όρια που απορρέουν από τον νόμο 4001/2011. Σε ό,τι αφορά μη οριοθετημένες περιοχές, αποτυπώνεται η μέση γραμμή που καθορίζει το εξωτερικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, μέχρι τη σύναψη συμφωνιών οριοθέτησης με γειτονικά κράτη, των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές…» Δηλαδή αποτυπώνονται και οι συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας – Αιγύπτου και Ελλάδας – Ιταλίας, που δεν έγιναν με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής και απέδωσαν μειωμένη επήρεια σε ελληνικά νησιά, δίνοντας στίγμα για το τι μπορεί να ακολουθήσει στα παζάρια και με άλλες χώρες, όπως η Τουρκία. Η προοπτική σύναψης νέων συμφωνιών ”με γειτονικά κράτη” χωρίς τη μέση γραμμή και τα πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας ”φωτογραφίζεται” εξάλλου και στο κείμενο της κυβέρνησης.
3. Οσα λέγονται περί μιας πράξης «που συνδέεται άμεσα τόσο με τη βιώσιμη ανάπτυξη όσο και με την κατοχύρωση των εθνικών της θέσεων» η ίδια η επεξήγηση τους ΥΠΕΞ τους διαψεύδει: «…Συνεπώς, ο χάρτης που αποτυπώνει τον ελληνικό Θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό δεν συνιστά οριοθέτηση ΑΟΖ…. Η επέκταση των χωρικών υδάτων έως τα 12 ναυτικά μίλια είναι αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας που απορρέει από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Είναι ένα δικαίωμα για την άσκηση του οποίου η Ελλάδα επιφυλάσσεται όταν και όπως το κρίνει εθνικά συμφέρον με βάση τους κανόνες που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο… Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός και η εξειδίκευση του με χάρτη αποτελεί αποτύπωση των δραστηριοτήτων σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες της χώρας – όχι άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων… Το ότι λύνουμε εκκρεμότητες του παρελθόντος δεν σημαίνει ότι δεν επιδιώκουμε τον ελληνοτουρκικό διάλογο. Το ότι διαφωνούμε δεν σημαίνει ότι δεν συζητάμε. Το ότι συζητάμε δεν σημαίνει ότι κάνουμε εκπτώσεις από τις θέσεις μας και αυτό αποδεικνύεται στην πράξη. Η Ελλάδα επιθυμεί θετικό κλίμα στις σχέσεις με την Τουρκία και έχει ταχθεί από την αρχή υπέρ της ελληνοτουρκικής συνεννόησης με βάση το Διεθνές Δίκαιο και την καλή γειτονία….”. Συνεπώς ο πολυδιαφημισμένος ”θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός” υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ενέργειας, της ναυτιλίας, του τουρισμού, της ”γαλάζιας” και ”πράσινης ανάπτυξης”. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ”ασπίδα” στις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως προβάλλεται από την κυβέρνηση.

Επομένως κανένας εφησυχασμός και καμιά αυταπάτη για αυτούς που σέρνουν τους λαούς στα σφαγεία των πολέμων για την εξυπηρέτηση των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της Μαγνησίας 19/4 (Κυριακάτικη έκδοση)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.