Του Αλέκου Χατζηκώστα
*
Για μία ακόμη χρονιά τιμούμε τα
53 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Παρά τη συνειδητή και
πολύχρονη προσπάθεια να σβηστεί η επέτειος αυτή από τη συλλογική μνήμη, αυτή παραμένει
φωτεινή και εμπνέει νέους αλλά και μεγαλύτερους. Τα συνθήματά του για
"Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", "Εξω οι ΗΠΑ, έ... Περισσότερα
Και πάλι για το Ασφαλιστικό
από Η Άλλη Άποψη
Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας
Βόμβα» στα ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων αποδεικνύεται η μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για το Ασφαλιστικό που του είχε ανατεθεί από την κυβέρνηση και το προσχέδιό της διέρρευσε στον Τύπο. Οι διαπιστώσεις και τα πρώτα συμπεράσματα της μελέτης αναδεικνύουν την «πολυδιάσπαση» ως βασικό πρόβλημα του Ασφαλιστικού, προϊδεάζουν για τα μέτρα που σχεδιάζονται και αφορούν όλες τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης που ισχύουν.
Από την αρχή, κάνοντας λόγο για «προνόμια» και όχι για δικαιώματα, η μελέτη επιχειρεί να δυσφημίσει οτιδήποτε εξασφάλισαν στο παρελθόν κάποιες ομάδες εργαζομένων και συνεχίζει ακόμα να ισχύει, παρά τις ανατροπές που έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια. Δίνοντας το στίγμα του νέου ασφαλιστικού χάρτη που σχεδιάζει το υπουργείο Εργασίας, η μελέτη σημειώνει:«Η πολυδιάσπαση του συστήματος (...) δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις προκειμένου να διατηρηθούν προνόμια που θεσπίστηκαν στο παρελθόν και αντικρούουν κάθε έννοια κοινωνικής ισότητας» (!).
Ξεκαθαρίζοντας ότι η περίφημη «ενοποίηση» δεν θα είναι μόνο διοικητική και λειτουργική, όπως προπαγανδιστικά ισχυριζόταν το υπουργείο, προσθέτει: «Το ασφαλιστικό σύστημα, όμως, δεν είναι κατακερματισμένο μόνο διοικητικά. Το σύστημα συντάξεων χαρακτηρίζεται από μια πολυνομία, η οποία δημιουργεί έντονες κοινωνικές ανισότητες, αφού αντιμετωπίζει όμοιες περιπτώσεις πολιτών με διαφορετικό τρόπο. Οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης (χρόνος ασφάλισης και όρια ηλικίας), τα ποσοστά αναπλήρωσης, οι κατώτατες συντάξεις, οι ασφαλιστικές και εργοδοτικές εισφορές, οι κοινωνικοί πόροι και η κρατική χρηματοδότηση ποικίλλουν τόσο μεταξύ των Ταμείων, όσο και μεταξύ ασφαλισμένων στο ίδιο Ταμείο».
Με άλλα λόγια, «κοινωνική ισότητα» για την κυβέρνηση και το κεφάλαιο είναι η προς τα κάτω εξίσωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, βάζει στο επίκεντρο της νέας της παρέμβασης τα πάντα:Το χρόνο ασφάλισης και τα όρια ηλικίας.Τα ποσοστά αναπλήρωσης.Τις κατώτατες συντάξεις.Τις ασφαλιστικές εισφορές.Τους κοινωνικούς πόρους.Την κρατική χρηματοδότηση.Η επιχειρηματολογία, με την οποία η κυβέρνηση συνοδεύει τη νέα επίθεση στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, είναι κυνική και προκλητική. Αυτοί που θα θιγούν άμεσα από τις αλλαγές είναι όσοι, τα προηγούμενα χρόνια, εξασφάλισαν καλύτερους όρους συνταξιοδότησης σε σχέση με τους σημερινούς ασφαλισμένους. Για παράδειγμα, η έκθεση του ΚΕΠΕ αναφέρεται στις διαφορές μεταξύ φύλων και προκλητικά σημειώνει πως «σε ορισμένα Ταμεία, παρά τις ευρωπαϊκές οδηγίες, συνεχίζουν να υπάρχουν αρκετά πιο ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις γυναίκες»!