Χρυσή Αυγή και Σώματα Ασφαλείας

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης, υποψήφιος διδάκτορας ΑΠΘ

Η προχθεσινή 'σύμφυση' της δράσης Σωμάτων Ασφαλείας και Χρυσής Αυγής οφείλει να μας προβληματίσει σοβαρά. Το ζήτημα είναι πολύπλοκο και σύνθετο, καθότι άπτεται διαδικασιών που σχετίζονται με την αφήγηση περί κρίσης, με τη διαχείριση της και με τη βίαιη ανασημασιοδότηση της. Και φυσικά, το ζήτημα έχει αποκτήσει συγκεκριμένες, κρισιακές και μη 'ρίζες'. Μάρτυρες παρόμοιων συνεργασιών έχουμε γίνει και πριν και φυσικά, κατά τη διάρκεια της βαθιάς οικονομικής-κεφαλαιοκρατικής κρίσης. Τα ίδια τα Σώματα Ασφαλείας ως ΄κάτοχος' του μονοπωλιακού 'δικαιώματος' άσκησης βίας, τείνουν να 'ενσωματώνουν' συγκεκριμένα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, τα οποία συντίθενται αφενός μεν από την αναγκαιότητα διατήρησης του νόμου και της τάξης, αφετέρου δε από την αναγκαιότητα διατήρησης της (και ταξικής) 'συνοχής' του πανταχόθεν βαλλόμενου και απειλούμενου έθνους, (οι 'εχθροί είναι διάφοροι 'αντεθνικώς' δρώντες που βρίσκονται εντός των τειχών).

Το έθνος εννοιολογείται και κατασκευάζεται φαντασιακά, και ακριβώς στο σημείο αυτό, η υπεράσπιση του συστηματοποιείται και αποκρυσταλλώνεται εξωτερικά. Η ιδεολογία και η ιδεολογικοποίηση της δράσης των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους αποτελούν συστατικά στοιχεία για να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας τους, κρισιακό και μη. Η ιδεολογία δεν συνιστά ένα αφηρημένο και 'άχρονο' στοιχείο.

Αντιθέτως, συνιστά μία τομή, η οποία προσδίδει συνοχή, κρατική-κανονιστική όψη, κρατική νομιμοποίηση, ενώ διαπλέκεται με την άσκηση φυσικής βίας, μία βία που προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά της επιβολής τάξης-κοινωνικής 'ησυχίας'. Ο αστυνομικός είναι φορέας μίας ολόκληρης κουλτούρας, που πολλές φορές δεν υπερβαίνει το καθήκον του, αλλά επιβάλλει σημαίνοντα μέσω ακριβώς της τυπικής άσκησης του καθήκοντος.

Ο Λουί Αλτουσέρ έγραψε πως «ο στρατός και η αστυνομία λειτουργούν επίσης και με ιδεολογία, για να εξασφαλίσουν τη δικιά τους συνοχή και αναπαραγωγή, καθώς και με τις "αξίες' που προβάλλουν προς τα έξω».[1] Η σύμφυση της δράσης Σωμάτων Ασφαλείας-Χρυσής Αυγής, ήτοι η σύμφυση κρατικής-νεοναζιστικής βίας καθίσταται ιδιαίτερη, στο βαθμό που και συγκεκριμένες 'μερίδες' των Σωμάτων Ασφαλείας (ΜΑΤ), εργαλειοποιούν' τον ιδεολογικό λόγο και τη βίαιη δράση της Χρυσής Αυγής ως μία ιδιαίτερη όσο και ιδιότυπη 'κανονικότητα', η οποία, στρεφόμενη εναντίον του αντεθνικού-ταξικού 'εχθρού', (ο ιδεολογικός 'αντίπαλος' νοείται ως εχθρός που αντιμετωπίζεται στο πεδίο της μάχης), δεν στερείται νοήματος. Δρώντας στα διάκενα της ιδιότυπης 'αστυνομικής' ιδεολογίας, η Χρυσή Αυγή αξιοποιεί κατάλληλα όχι απλά το ρόλο αλλά την σημαίνουσα αποστολή των Σωμάτων Ασφαλείας, συγκροτώντας μία διφυή συσχέτιση προς αυτά: 1. προβάλλοντας όχι την 'έξω' αλλά τη 'συμπληρωματικότητα της δράσης της προς τη δράση των Σωμάτων Ασφαλείας (η νεοναζιστική ιδεολογία εκφράζεται και αποκρυσταλλώνεται σε αυτό το πλαίσιο ως 'εθνική' και ως εθνικά ασκούμενη βία), και, 2. προβάλλοντας την εικόνα του 'αυτόκλητου' υπερασπιστή των μισθολογικών (και μη) των δικαιωμάτων μελών των Σωμάτων Ασφαλείας. Με αυτόν τον τρόπο, δρα ιδεολογικά, 'συγκροτείται' πολιτικά, (αναπαραγωγή στο εσωτερικό των Σωμάτων Ασφαλείας), διευρύνοντας τα όρια της δράσης της στο πεδίο του κοινωνικού.

 Σε αυτό το σημείο αρκετά μέλη[2] των Σωμάτων Ασφαλείας αρθρώνουν λόγο 'προστασίας' του νεοναζιστικού μορφώματος, προβάλλοντας το 'καθαρό', 'εθνικό', (και για αυτό 'νόμιμο'), αδιάφθορο, 'αντιτοκογλυφικό' στοιχείο του λόγου και της δράσης της, θεωρώντας ότι, και για αυτούς τους λόγους, αποτελεί τη μόνη 'αξιόπιστη' πολιτική μερίδα. Εδώ η πολιτική 'ειρωνεία' προβάλλει ανάγλυφα. Το μείγμα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, και θέλει ιδιαίτερη προσοχή, παρά την 'ύφεση' του τα τελευταία χρόνια,  ακριβώς διότι μία νεοναζιστική αναπαραγωγή-τομή στο εσωτερικό των κατασταλτικών μηχανισμών λειτουργεί ως προείκασμα της διαδικασίας εκ-φασισμού και ως προειδοποίηση της.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Τα σύνορα και τα "τείχη"

Επόμενο άρθρο

Ας δούμε επιτέλους ολόκληρο το δάσος...