Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Η απελευθέρωση Κασιδιάρη και το «σώου» που στήθηκε από οπαδούς του με την ταυτόχρονη υπερπροβολή του από τα ΜΜΕ, οι εκλογές στη Γερμανία κ.α έφερε ξανά στη επιφάνεια τη συζήτηση περί ακροδεξιάς, φασισμού των αιτιών και του τρόπου αντιμετώπισης τους.

Ας ξεκαθαρίσουμε από την αρχή το εξής: Όσο μεγαλώνουν οι δυσκολίες του συστήματος, τόσο εκείνο θα αξιοποιεί τους φασίστες ενάντια στον λαό και τη νεολαία, μαζί με την κρατική καταστολή και τη χειραγώγηση. Σήμερα, που δυναμώνει η πολεμική προετοιμασία και η εμπλοκή της χώρας στους πολέμους, που δυναμώνει η επίθεση στα εργασιακά και μορφωτικά μας δικαιώματα, το σύστημα τους στηρίζει και τους χρησιμοποιεί. Παρά την απεγνωσμένη προσπάθεια που κάνουν να το παίξουν αντισυστημικοί, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει πως είναι γέννημα - θρέμμα του ίδιου του συστήματος, δρουν με την ανοχή του κράτους, υπηρετούν τα κέρδη των οικονομικά ισχυρών.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την υπόθεση αποφυλάκισης του ναζιστή Κασιδάρη.  Να θυμίσουμε ότι αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση ευεργετημάτων του νόμου. Αν και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 13 χρόνων και 6 μηνών, έμεινε στη φυλακή 7 χρόνια και όχι 13. Στο πλαίσιο των επιεικών ποινών που επέβαλε το δικαστήριο για τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση, αξιοποίησε και το ευνοϊκότερο νομοθετικό πλαίσιο του 2019, του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα Σε σχέση με άλλους κρατούμενους - όπως φάνηκε - ο Κασιδιάρης είχε προνομιακή μεταχείριση στα μεροκάματα, συμπληρώνοντας τα εκτιτέα χρόνια που χρειάζονται. Επίσης έκανε συχνή χρήση τακτικών αδειών από τη φυλακή, εμφανιζόμενος όπου πάει ως ηγέτης του ναζιστικού χώρου. Επιπρόσθετα, είχε τη δυνατότητα στη φυλακή και έξω από αυτή να συνεχίσει τη δράση του και με την ανοχή των αρχών, κάνοντας χρήση της τεχνολογίας, είτε μέσω των λογαριασμών του στα κοινωνικά δίκτυα, των τηλεφώνων κ.λπ., είτε πραγματοποιώντας ομιλίες και επαφές στη διάρκεια των αδειών του.

Ολοι τους, κυβέρνηση και κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, υπερασπίζονται το "κράτος δικαίου" της ΕΕ, που με αιχμή την απαράδεκτη θεωρία των "δύο άκρων" από τη μια αποκαθιστά τους συνεργάτες των ναζί και από την άλλη γκρεμίζει κομμουνιστικά σύμβολα, απαγορεύει κομμουνιστικά κόμματα και νεολαίες. Είναι η ίδια ΕΕ που ποινικοποιεί και εξαπολύει ένα καινούργιο "κυνήγι μαγισσών" με μαζική και προληπτική παρακολούθηση, με καταστολή απέναντι στη ριζοσπαστική σκέψη και δράση.

Ο φασισμός δεν είναι "αντισυστημική" δύναμη. Είναι το μακρύ χέρι των καπιταλιστών. Τον γεννάει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, τον αξιοποιεί ως εφεδρεία για να χτυπήσει εργαζόμενους, συνδικαλιστές, μετανάστες, νέους και κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση, τον πόλεμο, τη φτώχεια και τον ξεριζωμό. Υπερασπίζεται τα συμφέροντα του σάπιου συστήματος, για να κρυφτεί η εγκληματική πολιτική του κέρδους και οι συνέπειές της. Το μίσος των φασιστών για το εργατικό κίνημα είναι η πιο καθαρή απόδειξη για το ποια συμφέροντα υπηρετούν.

Πίσω από τις κραυγές των φασιστών βρίσκονται οι ανάγκες του κεφαλαίου για φθηνή, πειθαρχημένη εργατική δύναμη. Πίσω από τον ρατσισμό βρίσκεται η επιδίωξη να διασπαστούν οι Ελληνες και μετανάστες εργάτες που έχουν συμφέρον να παλέψουν μαζί απέναντι στους εργοδότες.

Οσο τσακίζονται οι μισθοί και τα δικαιώματα, όσο πληθαίνουν τα εργοδοτικά εγκλήματα, όσο η ακρίβεια και οι πλειστηριασμοί χτυπούν τα λαϊκά σπίτια, όσο η χώρα βυθίζεται στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και στη στρατηγική συμμαχία με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ, δυναμώνει η κρατική καταστολή και η προσπάθεια να εγκλωβιστεί η λαϊκή δυσαρέσκεια σε ακίνδυνους δρόμους για την πολιτική του κέρδους, δημιουργώντας το έδαφος πάνω στο οποίο επιχειρείται να δυναμώσουν ξανά φασιστικές και εθνικιστικές δυνάμεις.

Γίνεται ακόμα πιο φανερό ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με δήθεν προοδευτικές κυβερνήσεις του συστήματος, με νόμους και δικαστικές αποφάσεις, με την υπεράσπιση ενός "κράτους δικαίου" που επωάζει το αυγό του φιδιού κάθε φορά που το χρειάζεται. Αλλωστε η άνοδος του ακροδεξιού λαϊκισμού στη Γερμανία και σε άλλες χώρες επιβεβαιώνει ότι τον δρόμο σε αυτές τις δυνάμεις τον ανοίγουν το αστικό κράτος και οι αντιλαϊκές αστικές δυνάμεις, επιτρέποντας σε ένα γνήσιο "παιδί" αυτού του συστήματος να εμφανίζεται με τον μανδύα του "αντισυστημικού".

Μόνο το εργατικό - λαϊκό κίνημα, με την οργανωμένη πάλη του και σημαία τις σύγχρονες ανάγκες του, μπορεί να ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής αυτού του συστήματος, για να απαλλαγεί οριστικά από τη σήψη που γεννάει από όλους τους πόρους του.

«Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον

Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον» (Φ. Λάδης)

 

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

από ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ Μαγνησίας

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.