Περί εκκλησίας και κράτους

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Η συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου δεν λύνει ιστορικές εκκρεμότητες, αλλά αντίθετα τις διαιωνίζει και τις ενισχύει. Γιατί η βασική ιστορική εκκρεμότητα που θα έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και δεκαετίες και η οποία λείπει από τη συνταγματική αναθεώρηση που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι το ζήτημα του πλήρους διαχωρισμού κράτους - Εκκλησίας. Ενας διαχωρισμός, ο οποίος σε τίποτε δεν εμποδίζει τα θρησκευτικά πιστεύω και την όποια θρησκευτική συνείδηση του ανθρώπου.

Άλλωστε, ο διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας και η εκκοσμίκευση του κράτους, της Εκπαίδευσης, όλων των θεσμών, συντελέστηκε σε πολλές χώρες από την ίδια την αστική τάξη και το κράτος της, από την περίοδο ακόμα της Γαλλικής Επανάστασης το 1789 και σε συνέχεια το 19ο αιώνα, πριν ακόμα την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και την εμφάνιση των σοσιαλιστικών κρατών, κατά τον 20ό αιώνα.

Με τη συγκεκριμένη συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται ο συνταγματικός εναγκαλισμός κράτους - Εκκλησίας αλλά προστίθεται και ένας επιχειρηματικός εναγκαλισμός, στο πλαίσιο του Ταμείου Αξιοποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, που ήταν νόμος της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και το οποίο ταμείο περιέχει αρκετά σκοτεινά σημεία, όπως η πρόβλεψη ότι σε αυτό θα περιλαμβάνονται και αμφισβητούμενες εκτάσεις. Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση επιδιώκει να αποσπάσει τη συναίνεση της Εκκλησίας στις περιορισμένου χαρακτήρα συνταγματικές αλλαγές αλλά και να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη.

Μέσω του λεγόμενου Ταμείου Αξιοποίησης της Εκκλησιαστικής Περιουσίας, ανοίγει ουσιαστικά ο δρόμος ώστε να υλοποιηθούν επιχειρηματικά σχέδια και προσδοκίες δεκαετιών πάνω σε εκτάσεις - φιλέτα που βρίσκονται σε όλη τη χώρα.

Πρόκειται για εκτάσεις που η Εκκλησία διεκδικούσε ως ιδιοκτησία της και που μέχρι τώρα δεν μπορούσε να αξιοποιήσει, αφού βρισκόταν σε διαμάχη με το Δημόσιο, φορείς και συλλόγους. Αυτό ουσιαστικά είναι το νέο στοιχείο που έρχεται να συμπληρώσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε όσα είχε υλοποιήσει η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ με την ίδρυση της «Εταιρείας Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας ΑΕ» το 2013. Στο εν λόγω Ταμείο, λοιπόν, εκτός από την περιουσία που φέρεται να αναγνωρίζεται ως ιδιοκτησία της Εκκλησίας, εντάσσονται πλέον και εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα αμφισβητούμενων εκτάσεων.

Να τονίσουμε  ότι για την Ελλάδα είναι υπερώριμο ζήτημα ο διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την Εκπαίδευση, τις τελετουργικές διαδικασίες σε δημόσιους θεσμούς, τον πολιτικό γάμο, την πολιτική κηδεία, τη δυνατότητα αποτέφρωσης νεκρών, την ονοματοδοσία, το περιουσιακό ζήτημα της Εκκλησίας.

Αυτά τα ζητήματα πρέπει επιτέλους να κουβεντιάσουμε και κυρίως να επιλύσουμε!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Επικίνδυνος εθνικιστικός παροξυσμός...

Επόμενο άρθρο

Η δίκη της Χρυσής Αυγής και το "πράττειν" της οργάνωσης