Ποιος είναι ο προορισμός της Παιδείας; Με αφορμή το μήνυμα του αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας

του Αλέκου Χατζηκώστα

Στο μήνυμα του με αφορμή τις βάσεις εισαγωγής ΑΕΙ-ΤΕΙ ο αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας αναφέρει ανάμεσα στ’ άλλα: «…Η Ελληνική Παιδεία οφείλει κάποια στιγμή, μέσω του κεντρικού πολιτικού συστήματος, να βρει τον προορισμό της. Ο οποίος σίγουρα δεν είναι ο κομματισμός και οι ασχήμιες στους πανεπιστημιακούς χώρους,  αλλά η γνώση και η μόρφωση….».

Φυσικά και δικαίωμα του αντιπεριφερειάρχη ως πολιτικού προσώπου να έχει τις δικές του πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις και να τις εκφράζει ευθαρσώς και δημόσια. Όπως και δικαίωμα έχει ο κάθε πολίτης να τις σχολιάζει. Ας μας επιτραπούν ορισμένα σχόλια:

1.Τι ακριβώς εννοεί με τη λέξη «κομματισμός;» Αν με τη λέξη «κομματισμός» εννοεί την ύπαρξη φοιτητικών παρατάξεων, φοιτητικών συλλόγων, της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών προφανώς και δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Αυτά-όσο και εάν έχουν κουτσουρευτεί- αποτελούν κατακτήσεις και όχι εμπόδια που θα πρέπει να καταργηθούν. Αν εννοεί απλώς ότι τα ΑΕΙ-ΤΕΙ θα πρέπει να αυτοδιοικούνται πραγματικά και να μην είναι εντολοδόχοι των κατευθύνσεων (πολιτικών , ιδεολογικών κ.α) της κυβέρνησης, της Ε.Ε , να μην μετατρέπονται στο «μακρύ χέρι» των επιχειρηματικών συμφερόντων  (όπως συμβαίνει σήμερα) τότε μας βρίσκει σύμφωνους.

2.Τι εννοεί ακριβώς με την φράση «ασχήμιες στους πανεπιστημιακούς χώρους;» Αν εννοεί την παρουσία σεκιούριτι (στο όνομα της προστασίας τους), ιδιωτικά συνεργεία καθαριότητας, έδρες δημιουργημένες από επιχειρήσεις, εργαστήρια που λειτουργούν με μεγάλες ελλείψεις, ελλείψεις σε καθηγητές, κατάργηση δωρεάν συγγραμμάτων  κ.α προφανώς και μας βρίσκει σύμφωνους. Αν όμως εννοεί π.χ τις αφίσες και τα πανό των παρατάξεων προφανώς και δεν μας βρίσκει σύμφωνους μια και δεν φταίνε αυτές για την μη καθαριότητα συχνά των χώρων αλλά η έλλειψη κονδυλίων γι’αυτό…

3.Η γνώση και μόρφωση (μαζί και η επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων) είναι υποτίθεται συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα. Διαχρονικά όμως η γνώση έχει μετατραπεί  από το δικαίωμα σε εμπόρευμα, η υποβάθμιση της μαζί με την ιδιωτικοποίηση της είναι «συνταγές» της Ε.Ε που εφαρμόζονται με τη σύμφωνη γνώμη των Ελληνικών κυβερνήσεων . Τα τριτοβάθμια ιδρύματα λόγω της υποχρηματοδότησης, πολιτική που για χρόνια εφαρμόζουν τόσο η σημερινή κυβέρνηση όσο και οι προηγούμενες, έχουν ελλείψεις που τις περισσότερες φορές φορτώνονται στις πλάτες τις δικές μας και των οικογενειών μας. Η υποτιθέμενη δωρεάν εκπαίδευση είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο που ακούμε! Αυτή την κατάσταση μπορούν και πρέπει να την παλέψουν οι ίδιοι οι φοιτητές ενωμένοι μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, με τη δύναμη του συλλογικού αγώνα τους, μαζί με τους γονείς τους και συνολικά το λαϊκό κίνημα. Και εδώ οι τοπικοί άρχοντες θα πρέπει να συμβάλουν.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Περί νέου συστήματος πρόσβασης

Επόμενο άρθρο

Που μας κατάντησαν…(Τα ψίχουλα ή όλο το καρβέλι;)