Η πολιτική στρατηγική της δικομματικής κυβέρνησης.

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδς, υποψήφιος διδάκτορας ΑΠΘ

«Τι βγαίνουνε μες απ’ τις κάννες των τυφεκιών; Ποια αισθήματα; Ποιος λόγος; Ποιο σωτήριο μήνυμα; Ειδοποιήστε αυτούς τους στρατιώτες εκεί που τυφεκίζουν το αύριο». (Νικηφόρος Βρεττάκος, Προκήρυξη, 2008).

Οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών περιστρέφονται γύρω από την έλευση της Τρόικας στην Αθήνα. Τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, (Ν.Δ & ΠΑΣΟΚ) ενσωματώνουν τα χαρακτηριστικά μίας Μεταμνημονιακής στρατηγικής, η οποία και θα αποτελέσει πυξίδα για την ενδεχόμενη διαμόρφωση πολιτικών συμμαχιών. Το αφήγημα της Μεταμνημονιακής Ελλάδας συγκροτεί πλέον την βασική ιδεολογική σκευή των δύο κομμάτων, καθότι αναπλάθεται στο εσωτερικό τους ως κυρίαρχο πρόταγμα. Σε αυτό το πλαίσιο, τα δύο κόμματα, έχοντας ως προμετωπίδα το συγκεκριμένο και «φορτισμένο» αφήγημα θα επιδιώξουν να παρεμβληθούν στο πεδίο του κοινωνικού, στοχεύοντας στη σύμφυση του πολιτικού και ιδεολογικού τους λόγου με την κίνηση συγκεκριμένων κοινωνικών τάξεων.

Όμως, η ίδια η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα αποδεικνύει το έωλο της «φορτισμένης» Μεταμνημονιακής αφήγησης. Η αύξηση της φτώχειας και της δομικής ανεργίας, η αύξηση του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς και η επί τα χείρω αναδιαμόρφωση του όλου πλαισίου των εργασιακών σχέσεων συγκροτούν μία Μνημονιακή «κανονικότητα» η οποία αίρει τα θεμελιώδη στοιχεία μίας προσίδιας και διευρυμένης αναπαραγωγής του μπλοκ των λαϊκών-κυριαρχούμενων τάξεων.

Συγκεκριμένοι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους (βλ. ΜΜΕ ), επιτελώντας τις λειτουργίες ενός οργανικού διανοουμένου που επικαθορίζει (ιδεολογικά) την πορεία συγκρότησης της Μνημονιακής «κανονικότητας», κανονικοποιούν και εγκιβωτίζουν στο πεδίο του κοινωνικού το αφήγημα της εξόδου από την βαθιά οικονομική κρίση. Προφανώς υπήρξε μία «δομική» αναδιαμόρφωση του όλου κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι, με κύριο στοιχείο την εγκιβώτιση μίας «νέας» ιδεολογικής πράξης.

Σε αυτό το πεδίο, εγγράφηκαν τα  συστατικά μίας καθ’ όλα αντιεπιστημονικής «ανάγνωσης» και ανάλυσης των αιτίων της οικονομικής κρίσης. Έτσι, συντελέσθηκε μία δομική μετατόπιση από το πεδίο της δυσλειτουργίας του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής στο πεδίο και στο πλαίσιο της συγκρότησης του ιδεολογήματος της «μη κανονικότητας», ήτοι στο πεδίο της αδυναμίας του Ελληνικού κράτους να  «αναπαραχθεί» ως ένα «κανονικό» και «σύγχρονο» Ευρωπαϊκό κράτος.

Με αυτόν τον τρόπο η συγκρότηση της Μνημονιακής «κανονικότητας» ενείχε τα ιδεολογικά συστατικά της απαραίτητης αλλαγής, καθώς και του αναγκαίου και δομικού κοινωνικού και πολιτικού εκσυγχρονισμού της χώρας.  Η φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου, «όλοι μαζί τα φάγαμε», κανονικοποίησε το ιδεολογικό πράττειν και την λειτουργία των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους προς την  κατεύθυνση της εμπέδωσης της νέας Μνημονιακής «κανονικότητας».

Η πολιτική στρατηγική της δικομματικής κυβέρνησης, (και ιδίως του μείζονος κυβερνητικού εταίρου, που είναι το κόμμα της Ν.Δ) καθορίζεται από την αναγκαιότητα δόμησης κοινωνικών συμμαχιών που θα φέρουν ως «φορτισμένο» ιδεολογικό (κοινωνικό & πολιτικό)  πρόσημο αφενός μεν  την αναγκαιότητα εξόδου της χώρας από την βαθιά οικονομική κρίση, αφετέρου δε τα εκείνα τα χαρακτηριστικά μίας προσίδιας «άντλησης» υλικού οφέλους. Η κοινωνική και πολιτική «υλικότητα» «εγγίζει» το πεδίο δράσης και παρέμβασης της δικομματικής κυβέρνησης.

Πέρα και πάνω από την διεξαγωγή της ψηφοφορίας για την ανάδειξη του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας, το σημαντικό στοιχείο για τα πολιτικά κόμματα της δικομματικής κυβέρνησης είναι η κοινωνική «υλικοποίηση» του αφηγήματος της Μεταμνημονιακής Ελλάδας.

 Με άλλα λόγια διατυπωμένο, τα πολιτικά κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, (και ιδίως η Ν.Δ), θα επιδιώξουν να προσδώσουν ιδεολογικά και «υλικά» χαρακτηριστικά στην κοινωνική συμμαχία που θα συγκροτήσουν, έχοντας δύο βασικούς στόχους: 1. Την εγκιβώτιση και την διάχυση του ιδεολογήματος της Μεταμνημονιακής Ελλάδας στο πεδίο του κοινωνικού, με στόχο την οικοδόμηση μίας διευρυμένης κοινωνικής συμμαχίας, και, 2. Την ταυτόχρονη «υλική» συγκρότηση της, ήτοι την σύνδεση της ιδεολογικής «μετακρισιακής» αφήγησης με τα υλικά οφέλη που θα προσποριστούν οι κοινωνικές τάξεις.

Ήδη ο υπουργός οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, τόνισε πως η κυβέρνηση επιδιώκει την άνοδο του βιοτικού επιπέδου όλων των Ελλήνων (sic).! Συγκεκριμένα, ανέφερε τα εξής: «Εργάζομαι για να υπάρξει συνολική ρεαλιστική συμφωνία με τους δανειστές το συντομότερο δυνατό. Από τη θέση του υπουργού Οικονομικών μπορώ να διαβεβαιώσω τους Έλληνες πολίτες ότι θα κρατήσουμε την Ελλάδα στην ευρωπαϊκή οικογένεια, θα συνεχίσουμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, θα ενισχύσουμε τους θεσμούς, θα οργανώσουμε το κράτος, θα ανεβάζουμε διαρκώς το βιοτικό επίπεδο όλων των Ελλήνων».[1]

Η δικομματική συγκυβέρνηση επιδιώκει να κανονικοποιήσει και να μορφοποιήσει ιδεολογικά την «επιτυχημένη» έξοδο της χώρας από την βαθιά οικονομική κρίση, καθώς και την σταδιακή συγκρότηση μίας «εκσυγχρονισμένης» Μεταμνημονιακής Ελλάδας.  Η πολιτική και ιδεολογική απεύθυνση της  εγγράφει τα χαρακτηριστικά της επιδίωξης σύγκλισης με την κίνηση των κοινωνικών τάξεων, με στόχο ακριβώς την «ολική» και Μεταμνημονιακή ανανοηματοδότηση του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι.

 Τι μπορεί να σημαίνει η φράση «θα ανεβάζουμε διαρκώς το βιοτικό επίπεδο όλων των Ελλήνων;», όταν η συγκεκριμένη διαχείριση και ρύθμιση των τρεχουσών «ροών» της οικονομικής κρίσης τείνει να «συρρικνώσει ολικά» την «οντολογία» της αναπαραγωγής των λαϊκών και κυριαρχούμενων τάξεων; Η φράση του υπουργού Οικονομικών παράγει «ζώσα» ιδεολογία, παράγει εγκλήσεις, ιεραρχήσεις και προτάγματα που στοχεύουν στην «φορτισμένη» και θετική   ανανοηματοδότηση  του καθημερινού γίγνεσθαι, εκεί όπου το θεμελιώδες σημαίνον του αναγκαίου και απαραίτητου εκσυγχρονισμού τείνει να επικαλύψει την δομική «συρρίκνωση» της εκφοράς και της κίνησης των λαϊκών κοινωνικών τάξεων.

Η πολιτική στρατηγική και τακτική της δικομματικής κυβέρνησης «φιλτράρεται» και διαμεσολαβείται στο πεδίο του κοινωνικού, με ορίζοντα την συγκρότηση μίας στέρεας και Μεταμνημονιακής κοινωνικής συμμαχίας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Το αστικό συγκρότημα εξουσίας και οι τάξεις-στηρίγματα

Επόμενο άρθρο

Τι εστί Δημοκρατική Παράταξη;