Η πραγματική τραγωδία (με αφορμή ένα αφιέρωμα των «ΝΕΩΝ»)

Γράφει  ο Αλέκος χατζηκώστας

 Το «ΝΕΑ» (4/11) κυκλοφόρησαν μ’ ένα αφιέρωμα για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης (πώς άραγε μπορούσε να «λείψει ο Μάρτης από το Σαρακοστή…) με χαρακτηριστικό τίτλο «1917-2017. Όταν ο κόσμος γύρισε ανάποδα». Αν εξαιρέσουμε το άρθρο  του μέλους του Π.Γ της Κ.Ε του ΚΚΕ Λ. Ράζου με τίτλο «Ούτε ατύχημα ούτε πραξικόπημα» τα υπόλοιπα διακρίνονται στο …σπορ του αναποδογυρίσματος της πραγματικότητας !

 Από τα άρθρα επιλέξαμε να σχολιάσουμε αυτό με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ιστορία μια ανθρώπινης τραγωδίας» του γνωστού δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη. Και αυτό γιατί ο  πολύπειρος και δοκιμασμένος σε τέτοιου είδους προσπάθειες πολιτικής και ιδεολογικής αποδόμησης δίνει συμπυκνωμένα τόσο το νόημα του αφιερώματος όσο και τα βασικά αστικά ιδεολογήματα που ξαναβγήκαν από την ναφθαλίνη ενάντια στην Οκτωβριανή Επανάσταση με αφορμή τα 100 της χρόνια.

Αναφέρει χαρακτηριστικά: « Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας ένα γεγονός που κατέστρεψε χώρες, στοίχισε εκατομμύρια νεκρούς, πριν καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, θύμα της αποτυχίας του, δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο δοξολογίας».

1. Ας ξεκινήσουμε από το τέλος. Αυτό που ενοχλεί σφόδρα τον αρθρογράφο είναι ότι η μνήμη μένει ζωντανή και κυρίως τα διδάγματα ζωντανά και επίκαιρα. Και αυτό δεν έχει να κάνει   με «δοξολογία» όπως ειρωνικά γράφει, αλλά γιατί αποτελεί φωτεινό φάρο στην ιστορία της ανθρωπότητας, γιατί η μελέτη της και ο αναστοχασμός πάνω σ’αυτήν γίνεται όχι για τη συνολική της απόρριψη όπως θα ευχόταν αλλά πατά στη στέρεη βάση του τι προσέφερε η Οκτωβριανή Επανάσταση στους λαούς της πρώην  ΕΣΣΔ, αλλά και στους λαούς όλου του κόσμου. Τον ενοχλεί το γεγονός ότι κάποιοι δεν στέκονται στην «λαθολογία» αλλά βγάζουν τα αναγκαία συμπεράσματα για να γίνουν καλύτεροι, ωριμότεροι για τις νέες «εφόδους στον ουρανό».

2. Ενώ παραδέχεται στη συνέχεια του άρθρου του ότι αυτή «…απέκτησε ανέλπιστους κι αναρίθμητους θαυμαστές, ενέπνευσε θυσίες, γοήτευσε μερικά από τα καλύτερα μυαλά του αιώνα…είναι τελικά η «ιστορίας μιας ψευδαίσθησης..» υποστηρίζει την άποψη ότι αυτή κατέστρεψε χώρες και στοίχησε εκατομμύρια νεκρούς. Φυσικά δεν μπαίνει στον κόπο να γράψει  π.χ ότι τα εκατομμύρια νεκρών ήταν αποτέλεσμα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όπως και οι τεράστιες υλικές καταστροφές που προκάλεσε το φασιστικό θηρίο. Δεν ήταν δηλαδή οι νεκροί και οι καταστροφές που πράγματι υπήρξαν αποτέλεσμα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, αλλά αποτέλεσμα της προσπάθειας ανατροπής της από τον φασιστικό άξονα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ή παλιότερα από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις το 1918. Η σοσιαλιστική οικοδόμηση συνδέθηκε με τεράστιες επιτυχίες σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, συνδέθηκε με τη δημιουργία, ενώ η καπιταλιστική παλινόρθωση με την καταστροφή…

3. Δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει επιστημονικά το γιατί ανατράπηκε η σοσιαλιστική οικοδόμηση. Απλά επαναλαμβάνει τα ιδεολογήματα περί «χάρτινου πύργου» και «αποτυχίας». Γνωρίζει πολύ καλά ότι  η αντεπαναστατική διαδικασία δεν ήταν μονόπρακτο έργο.Οτι ο ιμπεριαλισμός με τις πολύμορφες προσπάθειες του, αλλά και η υιοθέτηση αστικών μεθόδων (που είναι υποστηρικτής τους…) στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που προέκυπταν από την κομματική-κρατική ηγεσία ,ήταν οι παράγοντες που οδήγησαν στην ήττα. Μία ήττα από κοινωνική άποψη προσωρινή που φυσικά και δεν ακυρώνει ούτε την πρώτη προσπάθεια αλλά ούτε και την επανάληψη της στο μέλλον!

4. Στη γνωστή ταινία (1981) του Μπ. Μπερτολούτσι «Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου» ένας αυτοδημιούργητος εργοστασιάρχης βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα να πουλήσει το εργοστάσιό του για να εξαγοράσει τη ζωή του νεαρού γιου του που τον έχουν απαγάγει τρομοκράτες. Στο συγκεκριμένο άρθρο ο αρθογράφος προσπαθεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα της Οκτωβριανής Επανάστασης (της οποίας άλλωστε είναι πολέμιος)  κάνοντας αφοριστικά και αναπόδεικτα λόγο «για μία ολοκληρωτική εξουσία μέσα από ένα διαρκές πραξικόπημα» . Και φυσικά δεν έχει κανένα δίλημμα με τίνος το μέρος στην συνεχιζόμενη ταξική πάλη και στη χώρα μας θα στρατεύσει την πένα του. Με την αστική τάξη και τις «αξίες» της ! (Πρώτη δημοσίευση atexnos.gr)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΘΟΥΛΗ – ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Η ΦΩΦΗ ΤΟΛΜΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑ

Επόμενο άρθρο

Παράδεισος...