Υπάρχει πείρα πλέον. Θα την αξιοποιήσουμε;

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Σ’αυτές τις εκλογές σίγουρα όλοι έχουμε αποκτήσει επιπλέον πολιτική πείρα με βάση όσα ζήσαμε το προηγούμενο διάστημα. Το ζήτημα είναι να βγάλουμε-επιτέλους- πολιτικά συμπεράσματα με βάση αυτήν. Ας δούμε λοιπόν ορισμένα ζητήματα:

1. Αποδείχθηκε ότι τα μνημόνια έχουν ως αιτία τους το ίδιο το κοινωνικό-οικονομικό σύστημα που ζούμε, τη συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και έχουν ως στόχο την ανάκαμψη των κερδών των οικονομικά ισχυρών και όχι του λαού. Οποιαδήποτε πολιτική σε αυτό το δρόμο σε αυτό το αντιλαϊκό πλαίσιο οδηγεί αντικειμενικά στη λαϊκή χρεοκοπία, στην πολιτική των μνημονίων. Αποδείχθηκε λοιπόν ότι ο διαχωρισμός μνημονιακών - αντιμνημονιακών δυνάμεων ήταν αποπροσανατολιστικός για το λαό, τους εργαζόμενους. Η ανάκαμψη του κεφαλαίου περνάει πάνω απ’ τα συντρίμμια των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, δεν θα φέρει ούτε ανάκτηση απωλειών ούτε νέα δικαιώματα και κατακτήσεις, γι’ αυτό ο λαός δεν πρέπει να την κάνει σημαία του...

2. Αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ούτε φιλολαϊκή διαχείριση εντός του συγκεκριμένου δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ ούτε φιλολαϊκή κυβέρνηση, όπως και αν αυτή αυτοπροσδιορίζεται, «αριστερή», «αντιμνημονιακή» κ.λπ. Μια κυβέρνηση – τέτοια, δεν μπορεί παρά να κινείται στο πλαίσιο της λεγόμενης «συνέχειας του κράτους», κάτι που άλλωστε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διακήρυξε από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησής της. Αυτό σημαίνει συνέχεια στον αντιλαϊκό ταξικό του χαρακτήρα, στήριξη των συμφερόντων του κεφαλαίου, συνέχεια στις δεσμεύσεις από τη συμμετοχή στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ σε άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και συμφωνίες. Αυτή τη συνέχεια επιβεβαίωσε η 7μηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με όλο της το κυβερνητικό έργο και όχι μόνο με την υπογραφή του νέου μνημονίου. Εβαλε χέρι στα αποθεματικά και διαθέσιμα Ταμείων και Οργανισμών για να πληρώσει τις δόσεις των δανείων, έδωσε φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις σε επιχειρηματικούς ομίλους, διέγραψε χρέη που προέρχονται ακόμα και από λαθρεμπόριο, απέρριψε κάθε πρόταση νόμου ή τροπολογία του ΚΚΕ για την ανακούφιση των εργαζομένων, του λαού, όταν παράλληλα έστησε έναν «κοινωνικό διάλογο» ανάβοντας το πράσινο φως στην εργοδοσία να θέσει τις σκληρές της αξιώσεις και «θάβοντας» κάθε σκέψη για ανάκτηση απωλειών, όταν άφησε έρμαια τους εργαζόμενους στις επιθέσεις του κεφαλαίου με απολύσεις, μειώσεις μισθών την περίοδο των κεφαλαιακών ελέγχων κ.ά. Ολα αυτά, βεβαίως, τα έκαναν όλοι μαζί, και αυτοί που ψήφισαν το νέο μνημόνιο και συνεχίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αυτοί που δεν το ψήφισαν και βρίσκονται τώρα στη ΛΑΕ.

3. Αποδείχθηκε ότι η στάση της αναμονής, της ανοχής απέναντι σε τέτοιες πολιτικές, η καθήλωση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, η μετατροπή του σε χειροκροτητή αντιλαϊκών διαπραγματεύσεων, στήριγμα ψεύτικων διλημμάτων είναι αδιέξοδη και επικίνδυνη για το λαό. Αποδείχθηκε ακόμα ότι για να βάλεις εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, για να πεις «ως εδώ», να αποσπάσεις ορισμένες μικρές ανάσες, χρειάζεται πάλη σε γραμμή σύγκρουσης με το κεφάλαιο, την ΕΕ, την εξουσία τους.

Αποδείχθηκε ότι ο λαός πρέπει να αναζητήσει εναλλακτική για τα δικά του συμφέροντα σε άλλο δρόμο ανάπτυξης.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Χρυσή Αυγή: Η απόλυτη μνημονιακή δύναμη ευλογεί ΕΕ-ευρώ

Επόμενο άρθρο

Η νέα θεωρητική αντίληψη περί πολιτικής. Το κόμμα ‘Το Ποτάμι’.