Ανησυχίες

«Η αύξηση των κοινωνικών εντάσεων ιδίως σε χώρες με ρευστό πολιτικό περιβάλλον θα μπορούσε να προκαλέσει αναταράξεις, πλήττοντας την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και των επενδυτών. Αυτό θα καθυστερούσε ενδεχομένως την ψήφιση και την εφαρμογή των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». Η επισήμανση αυτή στην τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή είναι αποκαλυπτική και δεν είναι η μόνη.

Θυμίζουμε πως στη χρονιάτικη έκθεσή του, το ΔΝΤ έλεγε ότι «παρά τη σαφή ανάγκη για δράση, η εξασφάλιση ευρείας κοινωνικής αποδοχής για τις αλλαγές πολιτικής αποτελεί συχνά σημαντικό εμπόδιο, με τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες να φθίνουν μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση εν μέσω αυξανόμενης κοινωνικής αντίστασης». Χτυπούσε, μάλιστα, το «καμπανάκι» για να καμφθεί και έγκαιρα να ενσωματωθεί αυτή η αντίδραση.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, από την πλευρά της, έχει φτιάξει κοτζάμ δείκτη, τον EPU (ανάλογος υπάρχει και στην Ελλάδα, από ομάδα οικονομολόγων με επικεφαλής τον Γκ. Χαρδούβελη, πρόεδρο της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών), ο οποίος μετράει την «αβεβαιότητα της οικονομικής πολιτικής» - με την επίδραση πολιτικών και άλλων εξελίξεων - στις επενδύσεις και την καπιταλιστική κερδοφορία.

Ολα αυτά, που αξιοποιούνται ως «σκιάχτρα» από τη μεριά της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων της συναίνεσης, για να επιβάλουν στον λαό να κάτσει στα αυγά του, στην πραγματικότητα αποτυπώνουν τον μεγάλο τους φόβο: Την οργανωμένη, μαζική λαϊκή δράση, σε σύγκρουση με την πολιτική τους. Τη μόνη που μπορεί να βάλει εμπόδια και να φέρει «τα πάνω κάτω» προς όφελος του λαού.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΕ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Επόμενο άρθρο

Στην πεπατημένη των περικοπών συντάξεων κα παροχών