ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ «ΜΑΡΦΙΝ»

Τραγικό θάνατο εξαιτίας της φωτιάς που ξέσπασε μετά τη ρίψη μολότοφ στο κτίριο της τράπεζας βρήκαν ο Επαμεινώνδας Τσακάλης, 36 ετών, η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, και η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών, τεσσάρων μηνών έγκυος. Από τα 21 άτομα που βρίσκονταν εντός του υποκαταστήματος 13 βγήκαν μόνοι τους από αυτό, ενώ 5 άτομα απεγκλώβισε ζωντανά η Πυροσβεστική από το κτίριο, στο οποίο τους είχε κλειδώσει η διοίκηση της τράπεζας, επί της ουσίας χωρίς διέξοδο διαφυγής.

Θυμίζουμε ότι στις 5 Μάη 2010 είχε προκηρυχθεί πανεργατική απεργία, με δεκάδες χιλιάδες κόσμου να κατακλύζει το κέντρο της Αθήνας διαδηλώνοντας ενάντια στα μέτρα λιτότητας του πρώτου μνημονίου, της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου.

Την ίδια στιγμή ήταν σε εξέλιξη εκτεταμένο προβοκατόρικο σχέδιο, σε μια αισχρή προσπάθεια να χτυπηθεί το ταξικό κίνημα, να αμαυρωθεί ο αγώνας δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων που συμμετείχαν στην απεργία, εν τέλει να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη, θρηνώντας μάλιστα θύματα.

Το μεσημέρι στη Σταδίου εμφανίστηκαν κουκουλοφόροι. Μαρτυρίες εκείνων των ημερών έκαναν λόγο για «καταδρομική επιχείρηση από άτομα εκπαιδευμένα στρατιωτικά», που κινήθηκαν με ειδικό εξοπλισμό και έφτασαν πετώντας μολότοφ για να πυρπολήσουν τη «Μαρφίν». Το χτύπημα αξιοποιήθηκε «εν ριπή οφθαλμού» για την τρομοκράτηση ενός ολόκληρου λαού.

Ο «Ριζοσπάστης» τις επόμενες μέρες δημοσίευσε καταγγελίες από αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι έκαναν λόγο για ομάδα κουκουλοφόρων που βγήκε από κλούβα των ΜΑΤ, στη συμβολή των οδών Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους, και κινήθηκαν μέσω της Θεμιστοκλέους προς Πανεπιστημίου. Τα άτομα αυτά κινούνταν παριστάνοντας τους διαδηλωτές σε διάφορα σημεία της πόλης, και ήταν ανάμεσα σε αυτούς που πέταξαν μέσα στη «Μαρφίν» βόμβες μολότοφ και ένα εξαιρετικά εύφλεκτο υγρό, που βοήθησε να επεκταθεί η φωτιά πολύ γρήγορα.

15 χρόνια μετά, το αστικό κράτος, που όταν πρόκειται για την εργατική - λαϊκή πάλη κινείται «με ταχύτητες φωτός», υποτίθεται ότι ακόμα ψάχνει τους ενόχους, ενώ οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος παραμένουν στο σκοτάδι, με ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης αλλά και των προηγούμενων, όπως έχουν μείνει στο απυρόβλητο και οι ευθύνες της τράπεζας.

Αντί να απολογηθούν γι' αυτό, η κυβέρνηση με τη «χορηγία» και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, με δακρύβρεχτες δηλώσεις και πετώντας ο ένας στον άλλον το μπαλάκι των ευθυνών για το έγκλημα στη «Μαρφίν» και για όσα ακολούθησαν, εξακολουθούν να αξιοποιούν το έγκλημα και άλλες προβοκατόρικες ενέργειες για να ενοχοποιήσουν τελικά τους αγώνες των εργαζομένων και την ταξική πάλη, ενώ καλούν και σε «αντιμετώπιση του διχασμού», ζητώντας την υποταγή των εργαζομένων στις απαιτήσεις του κεφαλαίου.

Στο πλαίσιο αυτό, σε ανάρτησή του ο πρωθυπουργός έγραψε ότι «η δολοφονία αθώων συμπολιτών μας πληγώνει τη συλλογική μας συνείδηση. Δηλώνει, δυστυχώς, τα εμπόδια που συναντά η μάχη της πολιτείας με τη μάστιγα της τρομοκρατίας», ισχυριζόμενος πως «εδώ είναι και τα διδάγματα του χθες, που πρέπει να μετατραπούν σε δύναμη του σήμερα. Μέχρι ο διχασμός, το μίσος και η τυφλή βία να ξεριζωθούν, επιτέλους, από την κοινωνία».

Στον ίδιο τόνο και το ΠΑΣΟΚ, μιλώντας για «ευθύνη του πολιτικού συστήματος να μην ξαναδώσει έδαφος σε ακραία διχαστικές λογικές και τοξικότητα».

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «15 χρόνια μετά, ο υπεύθυνος για το φιάσκο μη εξιχνίασης του εγκλήματος της Marfin παραμένει στη θέση του και οι κουκουλοφόροι της Marfin ασύλληπτοι».

Σε σχόλιό του για τη συμπλήρωση 15 χρόνων από το έγκλημα στη «Μαρφίν», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει: «Δεκαπέντε χρόνια μετά από το αποτρόπαιο έγκλημα στο κατάστημα της "Μαρφίν", οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί του παραμένουν στο σκοτάδι, με ευθύνη της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως στο απυρόβλητο έχουν μείνει και οι ευθύνες της τράπεζας. Αντί να απολογηθούν γι' αυτό, εξακολουθούν να αξιοποιούν το έγκλημα της "Μαρφίν" και άλλες προβοκατόρικες ενέργειες για να ενοχοποιήσουν τελικά τους αγώνες των εργαζομένων και την ταξική πάλη, στο όνομα δήθεν της αντιμετώπισης του διχασμού».