«Βιολάντα», Ασπρόπυργος, Εξαμίλια Κορίνθου... Τρία εργοστάσια που μέσα σε λίγους μήνες έγιναν τάφοι για συνολικά 7 εργάτες και εργάτριες. Κοντά στα παραπάνω, δεν περνά βδομάδα που να μην σκοτώνεται εργάτης σε χώρο δουλειάς, να μην σακατεύονται ακόμα περισσότεροι. Περισσότερα
Κοντράστ στη στέγη
από Η Άλλη Άποψη
«Τρένο» πάνε οι πωλήσεις των πολυτελέστατων σπιτιών που κατασκευάζει η «Lamda Development» στο Ελληνικό. Ηδη έχουν πουληθεί ή ενοικιαστεί περίπου 1.000 κατοικίες κυρίως σε Ελληνες και ξένους επιχειρηματίες, στελέχη πολυεθνικών, οικογένειες υψηλών εισοδημάτων, ενώ μέχρι το τέλος του έτους σχεδιάζεται η διάθεση ακόμη 300 έως 350 νέων μονάδων.
Από τις περίπου 1.300 κατοικίες που έχουν βρει ή θα βρουν ιδιοκτήτη, τα έσοδα είναι της τάξης του 1,7 δισ. ευρώ. Από την άλλη, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (Ιούνης 2026), το 90% των νέων 25-34 ετών δεν έχει δικό του σπίτι. Το 56,3% όσων είναι 18-34 ετών εξακολουθεί να μένει με τους γονείς του. Επιπλέον, ένα ζευγάρι με μηνιαίο εισόδημα 3.000 ευρώ (πράγμα σπάνιο) που μένει σε ενοίκιο χρειάζεται κατά μέσο όρο 19 χρόνια, για να αποταμιεύσει τα 80.000 ευρώ που απαιτούνται ως προκαταβολή για την αγορά ενός αξιοπρεπούς ακινήτου.
Αυτές είναι οι δυο όψεις της στέγης - εμπόρευμα στον καπιταλισμό: Για τα μεγάλα πορτοφόλια, που εκμεταλλεύονται τον ιδρώτα του λαού, το σπίτι είναι «επένδυση» και επίδειξη πλούτου. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, η επένδυση αυτή γίνεται σε χιλιάδες πλειστηριασμένα σπίτια που το κράτος και οι τραπεζικοί όμιλοι φρόντισαν να βγουν στο σφυρί.
Για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία, που παλεύει να επιβιώσει, το νοίκι και το δάνειο για την αγορά κατοικίας είναι εφιάλτης και βραχνάς, βδέλλα στο εισόδημα. Για να πάρει ανάσα ο λαός και στο ζήτημα της στέγης, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους. Και για να είναι η στέγη κοινωνικό δικαίωμα και όχι εμπόρευμα, πρέπει το κεφάλαιο να τα χάσει όλα από έναν λαό αποφασισμένο να στεγάσει τις προσδοκίες του για μια καλύτερη ζωή κάτω από τη δική του εξουσία.