Πρωτομαγιά αύριο, μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη επιθεωρεί τις δυνάμεις της και χαράσσει πορεία. Ο φετινός απεργιακός εορτασμός βρίσκει τους εργαζόμενους στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με τις συνέπειες φορτωμένες στις πλάτες τους από τις κυβερνήσεις και όλα τα αστικά κόμματα που στηρίζουν τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης.Η... Περισσότερα
Μαγική εικόνα...
από Η Άλλη Άποψη
Σε διθυραμβικούς τόνους ήταν η ανάρτηση του πρωθυπουργού για τη στατιστική μείωση της ανεργίας τον Ιούνιο στο 9,6%, από 10,3% τον περασμένο Μάη.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης μίλησε για «ένα πολύ θετικό νέο» και ισχυρίστηκε πως οι «στοχευμένες πολιτικές» της κυβέρνησης «έχουν θετικά αποτελέσματα». Βέβαια η κατασκευασμένη εικόνα των κυβερνητικών επιτυχιών χάλασε, όταν την ίδια μέρα από τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» προέκυψε ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους κάθε μέρα έχαναν τη δουλειά τους 7.500 μισθωτοί! Ολοι αυτοί είναι ...αόρατοι για την κυβέρνηση, όπως και οι συνολικά 1.374.981 εργαζόμενοι που το ίδιο διάστημα έμειναν άνεργοι. Σε κάθε περίπτωση, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στις καταστάσεις της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ) βρίσκονται σταθερά γύρω στις 800.000, δίνοντας τη μεγάλη εικόνα της αγοράς εργασίας στη χώρα μας, ελέω του αντεργατικού πλαισίου που έχουν διαμορφώσει διαχρονικά οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ.
... και τρίπλες
Την εικόνα αυτή δεν μπορούν να τη φτιασιδώσουν τα διάφορα κυβερνητικά τερτίπια και οι αλχημείες. Γιατί μπορεί η επίσημη στατιστική να δείχνει μείωση του ποσοστού της ανεργίας, όμως σε μεγάλο βαθμό (τουλάχιστον κατά το 1/3 της μείωσης) αυτή οφείλεται στη συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού, στο γεγονός δηλαδή ότι πάνω από 300.000 εργαζόμενοι σε παραγωγική ηλικία εγκατέλειψαν την τελευταία δεκαετία τη χώρα, κυνηγώντας αλλού την τύχη τους. Αλλά και σε στατιστικές τρίπλες, καθώς τουλάχιστον 3 εκατομμύρια άτομα σε παραγωγική ηλικία βρίσκονται εκτός εργατικού δυναμικού, χωρίς να ξεκαθαρίζεται πόσοι από αυτούς είναι οικονομικά μη ενεργοί. Αυτά τα «ψιλά γράμματα» κουμπώνουν απόλυτα με την άμεση πείρα των εργαζομένων, απολυμένων και άνεργων, που βασανίζονται στην εργασιακή ζούγκλα και όχι τα κυβερνητικά παραμύθια, που μόνο στόχο έχουν να βγάλουν λάδι την πολιτική της και τη στήριξη που προσφέρει το κράτος στα μονοπώλια και στα κέρδη τους.