Πρωτομαγιά αύριο, μέρα που η παγκόσμια εργατική τάξη επιθεωρεί τις δυνάμεις της και χαράσσει πορεία. Ο φετινός απεργιακός εορτασμός βρίσκει τους εργαζόμενους στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με τις συνέπειες φορτωμένες στις πλάτες τους από τις κυβερνήσεις και όλα τα αστικά κόμματα που στηρίζουν τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης.Η... Περισσότερα
Ας μην μας κοροϊδεύουν κιόλας!
από Η Άλλη Άποψη
Ο «δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις». Την ρήση αυτή μας θύμισε ο υπουργός Πολιτισμούς Αρ. Μπαλτάκος και τα όσα είπε στη Βουλή σχετικέ με το ξεπούλημα του Ελληνικού. Πιο συγκεκριμένα ι δήλωσε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει εκ γενετής για μία έννοια που λέγεται δημοκρατικός δρόμος του σοσιαλισμού, που είναι μακρύς, όχι στιγμιαίος δρόμος, με υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, νίκες και ήττες»!
Πράγματι, εκ γενετής ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για ένα δρόμο «εξανθρωπισμού» του καπιταλισμού. Πράγματι, εκ γενετής ο ΣΥΡΙΖΑ σήκωνε και καμιά κορόνα, αλλά ποτέ δεν έκανε πίσω από τη στρατηγική του, το πώς θα περάσει μέσα στους εργαζόμενους τη θέση ότι ο καπιταλισμός δε χρειάζεται να ανατραπεί, αρκεί μια άλλη διαχείριση για να γίνει φιλολαϊκός. Και σαν έτοιμος από καιρό, όταν χρειάστηκε, αναδείχθηκε σε κυβερνητική δύναμη. Τα περί «προσωρινών υποχωρήσεων και συμβιβασμών» είναι σανό για άλογο.
Η ουσία είναι ότι η κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ και στο θέμα του Ελληνικού ήταν προδιαγεγραμμένη, αφού ποτέ δεν αμφισβήτησε τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, το στόχο ανάκαμψης για το κεφάλαιο, ακόμα και όταν ιεραρχούσε αλλιώς τις προτεραιότητες τμημάτων του κεφαλαίου. Και όλα αυτά εκ γενετής...