Η συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος επιβεβαιώνει μέχρι κεραίας τη θέση του ΚΚΕ ότι η συνταγματική αναθεώρηση στοχεύει σε ένα πιο ισχυρό και ευέλικτο κράτος για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επομένως πιο εχθρικό και επιθετικό απέναντι στον λαό. Τόσο οι προτάσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας όσο και η στάση των άλλων κομμ... Περισσότερα
Παιχνίδια σκοπιμοτήτων σε βάρος του λαού
από Η Άλλη Άποψη
Μπορεί ο Π. Λαφαζάνης, ο Β. Μεϊμαράκης και άλλοι να καταγγέλλουν την κυβερνητική επιλογή για εκλογές «φαστ τρακ», επικαλούμενοι το ότι δεν υπάρχει χρόνος για ενημέρωση του λαού και μάλιστα κατηγορώντας την κυβέρνηση πως γι' αυτό έκανε τη συγκεκριμένη επιλογή, ώστε να μην προλάβει να φτάσει στην εργατική - λαϊκή οικογένεια ο λογαριασμός του τρίτου μνημονίου, την ίδια ώρα όμως σιγοντάρουν αυτή τη μεθόδευση, εκμεταλλευόμενοι τη διερευνητική εντολή.
Τις τελευταίες μέρες ξαναζούμε την άνοιξη του 2012, όταν ο Αλ. Τσίπρας έστηνε το δικό του σόου αποπροσανατολισμού του λαού με τη διερευνητική εντολή. Πρώτα ο πρόεδρος της ΝΔ και στη συνέχεια ο επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας», με την εντολή υπό μάλης, περιφέρονται σε άσκοπες συναντήσεις, αποσπώντας την προσοχή του λαού, την ώρα που αλλού θα έπρεπε να είναι στραμμένη. Μες στη μέση αυτού του «καραγκιόζ μπερντέ» και η πρόεδρος της Βουλής συγκαλεί επιτροπές άνευ λόγου και αντικειμένου, επιτροπές όπου, κατά το «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει», παρέα με τους εκπροσώπους της «ΛΑ.ΕΝ.», ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις για τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες.
Μέσα σ' όλο αυτό τον κουρνιαχτό ούτε μονόστηλο δεν αφιερώνεται σ' αυτό που πραγματικά επιδιώκεται σ' αυτές τις εκλογές από την αστική τάξη. Σ' αυτές τις εκλογές επιδιώκεται ο λαός να ανανεώσει την εμπιστοσύνη του σε αυτούς που θα υλοποιήσουν μια συμφωνία - καρμανιόλα για το λαό και όσα του απέμειναν, να διαμορφώσει μια νέα κυβερνητική σύνθεση. Επιδιώκεται να προχωρήσει η αναδιάταξη του πολιτικού προσωπικού της αστικής τάξης ώστε με «φρέσκια» εντολή να συνεχίσει να τσακίζει το λαό, ή ο λαός να ξαναεγκλωβιστεί σε ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες για δυνατότητα φιλολαϊκής διεξόδου εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και του ιμπεριαλιστικού συστήματος.