Μόνο την τελευταία 5ετία οι τιμές των ακινήτων έχουν αυξηθεί μεσοσταθμικά κατά 50% - 60% και τα ενοίκια κατά 35% - 45%.Τα στοιχεία αυτά δεν είναι αποκαλυπτικά μόνο για το πώς η στέγη - εμπόρευμα ροκανίζει το λαϊκό εισόδημα σε συνθήκες μεγάλης ακρίβειας (είτε ως ενοίκιο, είτε ως δόση σε στεγαστικό δάνειο), αλλά και για τον εφιάλτη που ζ... Περισσότερα
Σκέτη κοροϊδία η αντιπαράθεση ΝΔ , ΠΑΣΟΚ και κόμματος Τσίπρα για τα «κοστολογημένα προγράμματα»
από Η Άλλη Άποψη
Η αναμενόμενη και αποπροσανατολιστική πολιτική αντιπαράθεση ξεδιπλώθηκε ανάμεσα στα αστικά κόμμα, με αφορμή το πρόγραμμα Τσίπρα, που παρουσιάστηκε προχθές στη Θεσσαλονίκη.
Ο ένας κόβει και ο άλλος ράβει με επίκεντρο το πόσο «κοστολογημένες» είναι οι παροχές - ασπιρίνες στον λαό, αποσκοπώντας παράλληλα να εγκλωβιστούν η συνείδηση και οι απαιτήσεις του στα δημοσιονομικά όρια και τους κόφτες της ΕΕ, στους «εθνικούς στόχους» στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, των επενδυτικών τους σχεδίων και της κερδοφορίας τους.
Ετσι η ΝΔ κατηγόρησε την ΕΛΑΣ για την παρουσίαση «λεφτόδεντρων», που φτάνουν τα 13 δισ. το έτος με το κόμμα Τσίπρα να αμφισβητεί τους γαλάζιους υπολογισμούς και να δηλώνει την πρόθεσή του να πάει το πρόγραμμα στον Εθνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο μπας και πάρει το ΙSO «δημοσιονομικών αντοχών».
Στην κοκορομαχία μπήκε και το ΠΑΣΟΚ, που διέκρινε το 80% του δικού του προγράμματος σε όσα παρουσίασε ο Αλέξη Τσίπρας.
Αλλά πώς θα μπορούσε να είναι και αλλιώς, αφού τα προγράμματα των αστικών κομμάτων είναι φωτοτυπία από το κοινό πρόγραμμα του κεφαλαίου που όλοι υπηρετούν, συμφωνώντας στα μεγάλα όπως στην πολεμική εμπλοκή και τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης, τα «ματωμένα πλεονάσματα» και τους κρατικούς «μποναμάδες».
Σε σχόλιό του για την πολιτική αντιπαράθεση με αφορμή το πρόγραμμα Τσίπρα, τοΓραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕσημειώνει:
«Η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση της ΝΔ, το κόμμα Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ για την "κοστολόγηση" των προγραμμάτων τους, αλλά και για το ποιος κλέβει προτάσεις από τον άλλον, φανερώνει ότι τα κόμματα αυτά λειτουργούν ως "συγκοινωνούντα δοχεία" στα μεγάλα ζητήματα, όπως είναι οι δημοσιονομικοί "κόφτες" και τα "ματωμένα" πλεονάσματα, η στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, τα εξοπλιστικά προγράμματα και τα πολεμικά μνημόνια της ΕΕ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ κ.λπ.
Γι' αυτό και από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα απουσίασαν βασικά αιτήματα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, όπως η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, η πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και η κατάργηση εμβληματικών αντεργατικών νόμων (π.χ. 13ωρο), η κατάργηση των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, της τεκμαρτής φορολόγησης και της φορολόγησης από το πρώτο ευρώ που γονατίζουν τους επαγγελματίες, όλα αυτά δηλαδή που έκλεψαν από τον λαό οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα και τώρα τα θεωρούν "περασμένα - ξεχασμένα".
Κατά τα άλλα, περίσσεψαν τα δισεκατομμύρια για τα νέα "ταμεία" στήριξης των "επενδυτών" και τα καλέσματα "αλά Μητσοτάκη" στον λαό να βάλει πλάτη για να "μεγαλώσει η πίτα" των κερδών, προκειμένου να επωφεληθεί κι εκείνος, τη στιγμή που αυτή η "πίτα" έχει γιγαντωθεί, αλλά οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βγάλουν τον μήνα. Συμπλήρωμα των παραπάνω είναι η προκλητική επιχείρηση εξωραϊσμού του κεφαλαίου στη συνείδηση του λαού, με το "πατριωτικό" προφίλ που προσπαθεί να του φιλοτεχνήσει.
Οταν, όμως, η συνολική πολιτική σου κινείται σε αυτό το πλαίσιο, ακόμα και αν δώσεις κάτι στον λαό, θα του το πάρεις πίσω στο πολλαπλάσιο από άλλες τσέπες και αυτό δεν αποτελεί πρόβλεψη, αλλά την αδιαμφισβήτητη εμπειρία της διακυβέρνησης Τσίπρα.
Είναι, λοιπόν, απολύτως λογικό η κυβέρνηση της ΝΔ να επιλέγει τον κ. Τσίπρα ως βολικό αντίπαλο, για να τον χρησιμοποιεί, από τη μία ως "σκιάχτρο", προκειμένου να πλασαριστεί εκείνη ως η μόνη επιλογή "σταθερότητας", και, από την άλλη, ως άλλοθι επιβεβαίωσης ότι οι στρατηγικές επιλογές, οι δεσμεύσεις και οι "συμμαχίες", που καθορίζουν και τη δική της πολιτική, αποτελούν μονόδρομο.
Για την Ελλάδα του 2030, Μητσοτάκης, Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ μοιράζονται τον ίδιο δρόμο, όμως ο λαός έχει άλλη επιλογή, τον δρόμο του οργανωμένου αγώνα και της συμπόρευσης με το ΚΚΕ, για να έρθουν οι δικές του ανάγκες στο προσκήνιο. Γιατί για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο».