ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

Μεταξύ άλλων εστίασαν:

- Στην πρόταση για το άρθρο 29, που αφορά τη λειτουργία των κομμάτων, η οποία πρόταση διαμορφώνει ένα πλαίσιο όπου θα μπορεί ένα δικαστικό όργανο να περιορίζει τη δράση ενός κόμματος ή ακόμα και να απαγορεύει την κάθοδό του στις εκλογές. Ανέδειξαν ότι η επικινδυνότητα και η πραγματική στόχευση αυτής της αλλαγής αποδεικνύονται από την πείρα κρατών - μελών της ΕΕ όπου ισχύουν μέτρα απαγόρευσης των Κομμουνιστικών Κομμάτων, στα οποία η εξουσία του κεφαλαίου και το κράτος του βλέπει τον ταξικό της αντίπαλο, τον κίνδυνο για τη διατήρηση της εξουσίας του.

- Στην πρόταση για το άρθρο 17 (προστασία της ιδιοκτησίας, απαλλοτρίωση), η οποία έρχεται να ικανοποιήσει μία από τις βασικές απαιτήσεις του κεφαλαίου για δυνατότητα μεταφοράς συντελεστή δόμησης, ώστε να προχωρήσει ο αστικός σχεδιασμός για ευρείες αλλαγές στις χρήσεις γης. Κάτι που εξυπηρετεί τους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους για να παρακάμψουν αντικρουόμενες δικαστικές αποφάσεις, αναδεικνύοντας τον συντελεστή δόμησης και την εμπορευματοποίησή του σε συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα.

Παράλληλα ανέδειξαν το πρόβλημα της έλλειψης προσιτής στέγης, επισημαίνοντας ότι δεν οφείλεται στην ελλιπή συνταγματική του κατοχύρωση αλλά στο ότι στον καπιταλισμό η κατοικία είναι εμπόρευμα και δεν πρόκειται να συμβαδίσει ποτέ με τη λαϊκή ανάγκη για τη στέγη.

- Στην πρόταση για το άρθρο 24 (προστασία του περιβάλλοντος) που στοχεύει στο να εξαλειφθούν συνταγματικά εμπόδια στα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, που αντιμετωπίζουν τους φυσικούς πόρους ως εμπόρευμα, καθώς μια σειρά νομοσχεδίων που προωθούσαν προκλητικά την εμπορική εκμετάλλευση του περιβάλλοντος από επιχειρηματικούς ομίλους «σκόνταφταν» σε αυτό το άρθρο και έβγαιναν αντισυνταγματικά.

- Στην πρόταση για το άρθρο 14 (ελευθερία του Τύπου) με την οποία προωθείται ο ασφυκτικότερος έλεγχος της ενημέρωσης, υποκρινόμενη η κυβέρνηση ότι κόπτεται για την πολυφωνία τη στιγμή που λίγοι επιχειρηματικοί όμιλοι κατέχουν τηλεοπτικούς σταθμούς, εφημερίδες, ραδιόφωνα, ενημερωτικές ιστοσελίδες και ταυτόχρονα δραστηριοποιούνται σε Κατασκευές, Ενέργεια, εφοπλισμό, τράπεζες ή κρατικές συμβάσεις, που οι εργατικές απεργίες παρουσιάζονται ως «κυκλοφοριακό πρόβλημα» και τα εργοδοτικά εγκλήματα αντιμετωπίζονται σαν «κακιά στιγμή», τη στιγμή που όσοι αμφισβητούν την κυρίαρχη πολιτική εμφανίζονται σπανίως ή απουσιάζουν από τηλεοπτικές συζητήσεις.

- Στην πρόταση για τα άρθρα 51 και 54, με την οποία εισάγονται αντιδραστικές τομές που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της εκλογικής διαδικασίας, με το πρόσχημα της «κυβερνησιμότητας», το οποίο χρησιμοποιείται ως φόβητρο για να διατηρούνται ληστρικά μπόνους εδρών και να κατασκευάζονται τεχνητές πλειοψηφίες. Ανέδειξαν ότι η πρόταση για κατάτμηση των εκλογικών περιφερειών στοχεύει στην ενίσχυση των εκβιαστικών διλημμάτων και της θεωρίας της «χαμένης ψήφου», ενώ η καθιέρωση της επιστολικής ψήφου αποτελεί στρατηγική επιλογή που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη μυστικότητα και το αδιάβλητο της διαδικασίας. Υπηρετεί επίσης τον στόχο για έναν λαό θεατή και απομονωμένο, μακριά από τη ζωντανή συλλογική δράση, ώστε να χειραγωγείται ευκολότερα.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η συζήτηση για την ενίσχυση του ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας (άρθρο 30). Η προσπάθεια αύξησης των αρμοδιοτήτων του, στο όνομα της «θεσμικής σταθερότητας», αποσκοπεί στη θωράκιση της συνέχειας της κρατικής πολιτικής, ανεξάρτητα από τις κοινωνικές αντιδράσεις. Το ΚΚΕ διαφωνεί ριζικά με την ισχυροποίηση αυτού του μονοπρόσωπου θεσμού, ο οποίος λειτουργεί ως θεματοφύλακας της αντιλαϊκής πολιτικής.

- Στην πρόταση για το άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών, που είναι πραγματικό μνημείο συγκάλυψης. Η κυβέρνηση, αφού φρόντισε να αμνηστεύσει τα στελέχη της για τα Τέμπη και τις υποκλοπές, προτείνει υποκριτικά κάποιες «βελτιώσεις» που αφήνουν ανέγγιχτο τον πυρήνα της προνομιακής μεταχείρισης. Το λαϊκό αίτημα είναι αδιαπραγμάτευτο: Πλήρης κατάργηση του άρθρου 86. Οι υπουργοί πρέπει να δικάζονται από τον φυσικό τους δικαστή, όπως όλοι οι πολίτες.

- Στην πρόταση για το άρθρο 102, που έρχεται να συμπληρώσει τον πρόσφατα ψηφισθέντα αντιδραστικό Κώδικα των ΟΤΑ για την ενίσχυση του ρόλου της Τοπικής Διοίκησης στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, ως φοροεισπρακτικού μηχανισμού, επιβολής τοπικών και ειδικών φόρων, με προϋπολογισμούς ευθυγραμμισμένους με τις αντοχές της οικονομίας και ασφυκτικά μέτρα ελέγχου και καταστολής σε βάρος όσων αιρετών δεν συμμορφώνονται.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση: Κοινή αγωνία για θωράκιση της κυρίαρχης πολιτικής

Επόμενο άρθρο

ΔΕΘ: Τα ψίχουλα των εξαγγελιών και ο πραγματικός λογαριασμός για τον λαό