Με αφορμή την αντιπαράθεση στην Ουκρανία

Τα όσα αιματηρά συμβαίνουν στην Ουκρανία, χρίζουν βαθύτερης ανάλυσης. Η ουσία της αντιπαράθεσης βρίσκεται στον «διχασμό» της άρχουσας τάξης της χώρας σχετικά με τις επιλογές των συμμάχων σε διακρατικό επίπεδο. Από τη μία βρίσκονται οι δυνάμεις (εκφράζονται κυρίως από το χώρο της αντιπολίτευσης) που προβάλουν ως στόχο την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. Από την άλλη (κυρίως δυνάμεις που βρίσκονται στην κυβέρνηση) το κομμάτι που επιδιώκει την στην ένωση, που προωθεί η Ρωσία με το Καζαχστάν και τη Λευκορωσία. Να τονίσουμε από την αρχή ότι και οι δύο αυτές ενώσεις είναι καπιταλιστικές, δηλαδή αντίθετες μα τα λαϊκά συμφέροντα. Και για τις δύο αυτές επιλογές έντονες είναι οι παρεμβάσεις των μεγάλων, ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στο εσωτερικό της χώρας.

Ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς δίνει προτεραιότητα στη σχέση με τη Ρωσία για να στηρίξει τον καπιταλιστικό δρόμο που υπηρετεί χωρίς να «κλείνει την πόρτα» και σε συνεργασία με την ΕΕ, που προς το παρόν ανέβαλε, παρ' όλο που όλο το προηγούμενο διάστημα προετοίμαζε. Ωστόσο, η «προσφορά» για σύναψη συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου δεν ικανοποίησε τη μερίδα του κεφαλαίου που εκφράζει, ενώ, αντίθετα, το δάνειο 15 δισ. δολαρίων που πήρε από τη Ρωσία καθώς και η σημαντική μείωση στην τιμή της ρωσικής Ενέργειας ήταν αρκετά πιο δελεαστικά. Τα άλλα αστικά κόμματα, του πρώην πυγμάχου Βιτάλι Κλίτσκο Ουντάρ, του Αρσένι Γιατσένουκ του κόμματος Μπατκίβτσινα της φυλακισμένης για διαφθορά πρώην πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο και του Ολέγ Τιάγκνιμπο του εθνικιστικού κόμματος Σβόμποντα, εκφράζοντας τα συμφέροντα της μερίδας εκείνης του κεφαλαίου που συνδέει την καπιταλιστική ανάπτυξη με την ΕΕ και τις ΗΠΑ, επίσης δίνουν τη δική τους μάχη και δηλώνουν ότι θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα.

Αυτή η ανούσια για το λαό διαίρεση, ωστόσο, πηγάζει από μια υπαρκτή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί ιστορικά και αξιοποιούν και οι δύο αστικές πλευρές.

Μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, έως και 40% θεωρεί τα Ρωσικά μητρική του γλώσσα, περιοχές όπως η Κριμαία, μέχρι τη δεκαετία του '60 ήταν ρωσικό έδαφος, σ' αυτήν βρίσκεται τμήμα των ρωσικών βάσεων του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ένα κομμάτι του ουκρανικού λαού, που ζει στη Δυτική και Κεντρική Ουκρανία, ψάχνει δουλειά σε χώρες της ΕΕ όπως η Γερμανία και η Πολωνία, ενώ ένα κομμάτι που ζει στις νότιες και ανατολικές περιοχές κυρίως πηγαίνει ως φτηνή εργατική δύναμη στη Ρωσία.

Το θέμα για τον λαό της Ουκρανίας δεν είναι να διαλέξουν ιμπεριαλιστή, αλλά να απαλλαγούν οριστικά από κάθε δυνάστη εντός και εκτός της χώρας!

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Ανορθολογισμός και άγνοια στις ΗΠΑ

Επόμενο άρθρο

Τρεις γυναίκες και εννέα παιδάκια