Περικλής Παυλίδης, πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ: «Η καταστολή χρειάζεται για τη μετάβαση σε ένα πανεπιστήμιο της αγοράς: εμπορευματοποίηση των μεταπτυχιακών σπουδών, εμπορευματοποίηση των προπτυχιακών»

Τηλεφωνική συνέντευξη με αφορμή τις εξελίξεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση, έδωσε ο Περικλής Παυλίδης, πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ, στην εκπομπή «Λόγια σταράτα» στο ΡΑΔΙΟ-ΑΙΧΜΗ με τον δημοσιογράφο Αλέκο Χατζηκώστα το πρωί της Παρασκευής 15/1.

Από την αρχή και απαντώντας στα όσα υπερπροβάλονται από τα ΜΜΕ σχετικά με την κατάσταση στην Παιδεία σημείωσε: «Στα πολιτικά πράγματα έχει σημασία να βλέπουμε τι προβάλλεται-τονίζεται από την κυρίαρχη προπαγάνδα και τι αποσιωπάται. Η συνείδηση των ανθρώπων διαμορφώνεται από πανίσχυρους μηχανισμούς προπαγάνδας οι οποίοι παρουσιάζουν μια άκρως στρεβλή εικόνα της πραγματικότητας.»

Αναφέρθηκε στην ακολουθούμενη διαδικασία της κυβέρνησης- που με κλειστές σχολές προωθεί τις «μεταρρυθμίσεις» της- υπογραμμίζοντας: «Η κυβέρνηση αξιοποιεί και εκμεταλλεύεται την κατάσταση με την Πανδημία για να προωθήσει στο χώρο των ΑΕΙ τις αντιλαϊκές επιδιώξεις. Όμως ήδη χιλιάδες μέλη ΔΕΠ, φοιτητές και νέοι επιστήμονες έχουν διατρανώσει ενυπόγραφα την εναντίωσή τους στα σχέδια της κυβέρνησης. Δεκάδες σύλλογοι ΔΕΠ, σωματεία εργαζομένων στα πανεπιστήμια και σύλλογοι φοιτητών με τις αποφάσεις τους δηλώνουν αποφασισμένοι να αντιπαλέψουν οργανωμένα, με όρους κινήματος, την υλοποίηση τέτοιων σχεδιασμών. Ακόμα και πολλά ακαδημαϊκά όργανα, πρυτάνεις, Σύγκλητοι και Τμήματα δηλώνουν τη διαφωνία τους με το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό των κυβερνητικών πρωτοβουλιών.»

Απαντώντας στα περί «παραβατικότητας στα ΑΕΙ» που προβάλλουν κυβέρνηση και ΜΜΕ σημείωσε: «Στα πανεπιστήμια έχουμε υπαρκτά φαινόμενα παραβατικότητας  εντοπισμένα σε συγκεκριμένους τόπους του χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης, τα οποία  αξιοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί η εντύπωση γενικευμένης παραβατικότητας και χάους στα ελληνικά ΑΕΙ. Σε συνδυασμό με την προβολή μιας εικόνας τεμπέληδων και ανίκανων καθηγητών. Καταλήξαμε σήμερα να μιλούν απαξιωτικά για τα ελληνικά πανεπιστήμια με ύφος ειδημόνων άνθρωποι που δεν έχουν στοιχειώδη αντίληψη του πώς αυτά λειτουργούν και του τι προβλήματα αντιμετωπίζουν. Είναι γεγονός ότι στα πανεπιστήμια κατά καιρούς έχουν δράσει ομάδες κουκουλοφόρων. Πρόκειται για δυνάμεις οι οποίες αντικειμενικά λειτουργούν  ως προβοκάτορες. Όμως οι κουκουλοφόροι δεν έχουν καμία σχέση με το φοιτητικό κίνημα. Σε πολλές χώρες φοιτητές και φοιτήτριες αγωνίζονται ενάντια στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων τους  και των δυνατοτήτων πραγματοποίησης των σπουδών τους, ως συνέπεια της διευρυνόμενης εμπορευματοποίησης των τελευταίων. Κι ας έχουμε  υπ’ όψη ότι οι αγώνες αυτοί ενίοτε αποκτούν δυναμικές μορφές, όπως είναι οι καταλήψεις. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας, των ΗΠΑ, πολλών χωρών της Λ. Αμερικής κ.α.»

Στη συνέχεια έθεσε την ολοκληρωμένη και πραγματική εικόνα που υπάρχει στα Ελληνικά ΑΕΙ και που συνήθως διαστρεβλώνεται: «Στην Ελλάδα η κυρίαρχη προπαγάνδα συκοφαντώντας τα πανεπιστήμια επιχειρεί συχνά να αποστρέψει το βλέμμα από τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία έρχονται καθημερινά αντιμέτωπα. Ένα μείζον πρόβλημα είναι η μείωση του προσωπικού των ΑΕΙ. Σύμφωνα με την Έκθεση της ΑΔΙΠ για το 2019 η Ελλάδα έχει στην ΕΕ των 28 την  χειρότερη μετά την Κροατία αναλογία διδασκόντων/διδασκόμενων, με ένα διδάσκοντα ανά 44,5 φοιτητές. Επίσης, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά στους διδάσκοντες ηλικίας κάτω των 35 ετών. Η ίδια έκθεση διαπιστώνει διαρκή μείωση των δαπανών στη  χώρα μας για τη λειτουργία των ΑΕΙ και την έρευνα. Αξιοσημείωτο είναι ότι σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το 2019, η Ελλάδα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις χώρες της ΕΕ στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης 25-39 ετών (16,8%).

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση των ΑΕΙ η κυβέρνηση αποφασίζει να μειώσει ακόμη περισσότερο τη χρηματοδότησή τους, εξαρτώντας το 20% αυτής από τις επιδώσεις τους στην αξιολόγηση. Με άλλα λόγια, για να πάρουν το 20% της δημόσιας χρηματοδότησής τους τα ΑΕΙ θα πρέπει να ανταποκριθούν σε ακόμη πιο σκληρά κριτήρια αξιολόγησης, μεταξύ των οποίων είναι η   επαγγελματική απορρόφηση των αποφοίτων, ο αριθμός των μελών ΔΕΠ με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας, ο αριθμός των μελών  ΔΕΠ σε κεντρικά όργανα διοίκησης διεθνών ακαδημαϊκών ή ερευνητικών οργανισμών, το ποσοστό αλλοδαπών φοιτητών που φοιτούν στα ελληνικά ΑΕΙ κ.α.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση άνοιξε τον δρόμο στην προσφορά από τα ελληνικά ΑΕΙ προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών σε αλλοδαπούς έναντι διδάκτρων, ενώ σε μεγάλη κλίμακα είναι προχωρήσει η επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών.  Όπως βλέπουμε, δεδομένης της χρόνιας υποχρηματοδότησής  τους, τα πανεπιστήμια ωθούνται σε εκτενέστερη εμπορευματοποίηση των σπουδών τους.

Η δημιουργία εντός των πανεπιστημίων αστυνομικής δύναμης δεν μπορεί να μην εκληφθεί ως προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει αντιδράσεις στην πολιτική της που θα προέρχονται από το φοιτητικό κίνημα.  Σε συνάρτηση με τη γενικότερη εξόχως νεοφιλελεύθερη πολιτική της στην ανώτατη εκπαίδευση αποτελεί μέτρο που θα υπονομεύει ακόμη περισσότερο τον δημόσιο χαρακτήρα της τελευταίας. Πανεπιστήμια υπό καθεστώς αστυνόμευσης που θα λειτουργούν με όρους κεφαλαιοκρατικής αγοράς μόνο κατ’ επίφασιν θα είναι δημόσια.»

Απαντώντας στα περί «αιώνιων φοιτητών» τόνισε ότι το φαινόμενο της φοιτητικής διαρροής δεν είναι μόνο στη χώρα μας (αναφέρθηκε σε παραδείγματα από ΗΠΑ. Μ. Βρετανία, Γαλλία) τονίζοντας παράλληλα ότι «το φαινόμενο είναι μόνο στατιστικό και σε τελευταία ανάλυση δεν επιβαρύνει τους φορολογούμενους».

Αναφέρθηκε ακόμη ότι παρά τις δυσκολίες αυτές το «επίπεδο των ΑΕΙ είναι υψηλό» και η ιστορία με τις βάσεις στις εισαγωγικές γι’αυτά δεν έχει να κάνει με το ενδιαφέρον για τη μόρφωση των νέων, αλλά για τη «το άνοιγμα της «αγοράς» και στροφή των νέων προς τα διάφορα κολέγια που άλλωστε τους έχει δώσει ίδια επαγγελματικά δικαιώματα».

Συμπληρώνοντας υπογράμμισε: «Διαβάζουμε ότι : Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για την απελευθέρωση της κοινωνίας από τον παρακμιακό ιστό που έχει υφάνει γύρω της η σημερινή Αριστερά. … Υπάρχει επιτέλους η απαιτούμενη πολιτική βούληση, που εκφράζεται από την αποφασιστικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη και την ικανότητα του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να επιβάλουν την κανονικότητα.» (Βασίλης Κοντογιαννόπουλος/πρώην υπουργός παιδείας- Καθημερινή) . Όμως η ανώτατη εκπαίδευση ήταν πάντα υποχείριο των κυβερνητικών κομμάτων. Μέσα στην ανώτατη εκπαίδευση έφτιαχναν δημόσιες σχέσεις και εξαρτήσεις τα κυβερνητικά κόμματα και πρώτο με διαφορά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ενώ εκκολάπτονταν κυβερνητικά στελέχη.

Στόχος τους είναι η εκγύμναση πειθαρχημένων μισθωτών εργαζομένων φορέων επιστημονικών γνώσεων, ικανών να διεκπεραιώνουν συγκεκριμένες απαιτήσεις  της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομίας, ανίκανων να στοχάζονται πάνω στην κοινωνική τους θέση. Το πανεπιστήμιο θα πρέπει να είναι χώρος αναστοχασμού των κοινωνικών σχέσεων και αντιθέσεων ανίχνευσης εναλλακτικών προοπτικών της ανθρώπινης κατάστασης.Η κοινωνική αντίσταση και ο αγώνας για χειραφέτηση είναι και αγώνας στα πεδία της επιστήμης, της κοινωνικής θεωρίας και της τέχνης, ως αγώνας για τη συνειδητοποίηση αντιθέσεων, δυνατοτήτων και προοπτικών.»   

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ»: Εβδομάδα πολύμορφης δράσης από 18 έως 22 Γενάρη ενάντια στο νομοσχέδιο και για μέτρα στα σχολεία

Επόμενο άρθρο

«Καθολική αντίδραση του κλάδου στη θεσμική εκτροπή της Κυβέρνησης και της προσπάθειας πλήρους ελέγχου των ψευτοϋπηρεσιακών συμβουλίων»