ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΣΟΛΑΚΗΣ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ;

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ

Το Μουσείο Εκπαίδευσης συστάθηκε ως νομικό πρόσωπο το 2005, με την υπ' αριθμό 1644 απόφαση του γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμόν 348 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως με στόχο την έκθεση του εκπαιδευτικού υλικού, τη μελέτη και την έρευνα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα από φοιτητές, εκπαιδευτικούς και μαθητές. Φιλοξενείται σ’ ένα κτίριο περίπου 800 τ.μ., μέσα στο αλσύλλιο της πρώην Πανεπιστημιούπολης της Βέροιας. Ο χώρος και το κτίριο αποτελούσαν ιδιοκτησία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το οποίο τα παραχώρησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εκεί στεγάστηκε το Μουσείο Εκπαίδευσης και παρέμεινε μετά την ένταξή του στην ΚΕΠΑ, το αυτοτελές νομικό πρόσωπο του Δήμου της Βέροιας από το 2011. Το Μουσείο Εκπαίδευσης όπως μετονομάστηκε Μουσείο Εκπαίδευσης «Χρίστος Τσολάκης», μετά το θάνατο του ιδρυτή του,  αποτελεί μοναδικό στο είδος του για την πληρότητα του εκπαιδευτικού υλικού, το οποίο συγκέντρωνε ο Χρίστος Τσολάκης επί 45 χρόνια, από σχολεία όλης της χώρας, αλλά και από ελληνικά σχολεία της Αλβανίας και χωρών, όπου υπάρχουν κοινότητες Ελλήνων μεταναστών. Μοναδικό και το όραμα της λειτουργίας του.

Σήμερα, μόλις ένα χρόνο μετά την απώλεια του δασκάλου, το μουσείο είναι κλειστό. Έχει αναστείλει τη λειτουργία του λόγω έλλειψης προσωπικού και κονδυλίων.  Το ιδιοκτησιακό καθεστώς παραμένει μετέωρο καθώς και η χωρική του αναφορά αφού η σύμβαση παραχώρησης της χρήσης του χώρου από το πανεπιστήμιο στο Δήμο –αν ποτέ υπήρξε- έχει προ πολλού εκπνεύσει και δεν έχει ανανεωθεί. Οι προοπτικές ανάδειξης του μουσείου, καθώς και οι πόροι από διάφορα ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα παρέρχονται αναξιοποίητοι. Οι ανάγκες του μουσείου πολλαπλές και άμεσες. Η φύλαξη, η διάσωση, η συντήρηση του κτιρίου και του υλικού, η αφύγρανση για την πρόληψη της φθοράς του εύθραυστου υλικού, η αρχειοθέτηση-ψηφιοποίηση, η προβολή, η ανάδειξη, η έρευνα και το άνοιγμά του εκεί που κυρίως απευθύνεται, στην εκπαιδευτική κοινότητα και τη μαθητιώσα  νεολαία μας, στοιχειοθετούν το αυτονόητο χρέος της τοπικής κοινωνίας σ΄έναν δάσκαλο που έφυγε και στην ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά που χάρισε  στο Δήμο της Βέροιας.

Η Δημοτική Αρχή της Βέροιας, το Δημοτικό Συμβούλιο, οι ίδιοι οι πολίτες έχουν τον λόγο για τη διάσωση του !

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Πώς θα λειτουργήσουν φέτος τα σχολεία κ. Αρβανιτόπουλε;