Σε κερκόπορτα ανυπολόγιστων κινδύνων για τον λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας αναδεικνύεται η πολυδιαφημισμένη «Ασπίδα του Αχιλλέα», παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις κυβέρνησης και λοιπών αστικών επιτελείων, αποδεικνύοντας πόσο καίριο είναι το αίτημα του ΚΚΕ η συμφωνία της κυβέρνησης με το κράτος - δολοφόνο, πέ... Περισσότερα
Θέλει η ΔΑΚΕ να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει!
από Η Άλλη Άποψη
Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα είναι τόσο εκκωφαντική, που όσο κι αν προσπαθεί κάποιος να την ωραιοποιήσει, αυτή επιμένει να τον διαψεύδει.
Κι όμως, σε μάζωξη διευθυντών σχολικών μονάδων στην Ημαθία,εκλεγμένο μέλος της ΔΑΚΕ στον ΣΕΠΕ Ημαθίας διατύπωσε την άποψη ότι η φετινή σχολική χρονιά ξεκινά πολύ καλύτερα από τις προηγούμενες!
Προφανώς ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους.
Γιατί στον κόσμο των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονιών η σχολική χρονιά δεν ξεκινά «πολύ καλύτερα». Ξεκινά μεχιλιάδες κενά εκπαιδευτικών σε ολόκληρη τη χώρα, που με συγκρατημένους υπολογισμούς υπολογίζονται πάνω από20.000. Ξεκινά με τοπετσόκομμα της παράλληλης στήριξης, με μαθητές που δικαιούνται στήριξη να μένουν χωρίς αυτήν και εκπαιδευτικούς να καλούνται να κάνουν το αδύνατο δυνατό.
Ξεκινά μεμηδενικές προσλήψεις εκπαιδευτικών ειδικοτήτωνσε μια σειρά από μαθήματα, όπως Εικαστικά, Μουσική και άλλα, λες και η καλλιτεχνική και μορφωτική καλλιέργεια των παιδιών είναι πολυτέλεια.
Ξεκινά μέσα σεπαμπάλαια, ασυντήρητα και συχνά ακατάλληλα σχολικά κτήρια, με προβλήματα που χρονίζουν και λύνονται με μπαλώματα. Με σχολεία που ψάχνουν πόρους για τα στοιχειώδη. Μευποχρηματοδότησηπου στραγγίζει κάθε δυνατότητα των σχολείων να λειτουργήσουν, όπως πραγματικά αξίζουν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ηκατάργηση των σχολικών επιτροπώνέχει δημιουργήσει ένα ακόμη μεγαλύτερο χάος. Ευθύνες μεταφέρονται, διαδικασίες περιπλέκονται και οι ανάγκες των σχολείων σκοντάφτουν πάνω στην υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση των Δήμων.
Αν όλα αυτά για τη ΔΑΚΕ συνιστούν «πολύ καλύτερη» σχολική χρονιά, τότε μάλλον το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα αλλά στα γυαλιά μέσα από τα οποία την κοιτάζουν.
Προκαλεί πραγματικάαλγεινή εντύπωσηνα ακούγονται τέτοιες τοποθετήσεις από ανθρώπους που εμφανίζονται ως «συνδικαλιστές».
Να μιλούν για μια «πολύ καλύτερη» σχολική χρονιά την ώρα πουσυνάδελφος εκπαιδευτικός αναγκάστηκε να μένει μαζί με το τετράχρονο παιδί της σε κάμπινγκ, επειδή οι τιμές των ενοικίων έχουν εκτοξευθεί στον Θεό, την ώρα που οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι στα τάρταρα.
Την ώρα που οι συνάδελφοιστενάζουν από την ακρίβεια, με το εισόδημά τους να εξανεμίζεται πριν καλά-καλά τελειώσει ο μήνας.
Την ώρα που η εργασιακή καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτη, με περισσότερες απαιτήσεις, περισσότερη γραφειοκρατία, περισσότερες ευθύνες και λιγότερα δικαιώματα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί.
Και αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει επειδή κάποιοι συνδικαλιστές αποφασίζουν να πανηγυρίσουν για τις κυβερνητικές πολιτικές.
Τη «χαρά» τους δεν τη συμμερίζονται ούτε τα σχολεία ούτε οι εκπαιδευτικοί.
Γιατί μπορείη ΔΑΚΕ να ακούει βερεσέ τα δισεκατομμύρια που πάνε για την πολεμική οικονομία, τα τεράστια ποσά που δεσμεύονται για εξοπλισμούς και πολεμική προετοιμασία για τον επόμενο ιμπεριαλιστικό πόλεμο,μπορεί να αναπαράγει το αφήγημα του ΥΠΑΙΘΑ πως η χρονιά ξεκινά πολύ καλύτερα από τις προηγούμενες, ωστόσο αυτή είναι η ΑΙ γαλάζια πραγματικότητά τους που δεν έχει καμία σχέση με όσα βιώνουν οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και οι μαθητές μας.
Γιατί αυτά που ακούει βερεσέ η ΔΑΚΕ (χρήματα για πολεμική προετοιμασία) είναι τα χρήματα που θα έπρεπε να διατίθενται για να καλυφθούν οι λαϊκές ανάγκες, να στηριχθεί το δημόσιο σχολείο και η υγεία. Είναι τα χρήματα που δε δίνονται για να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό σε σχολεία, νοσοκομεία, πολιτική προστασία, για να δοθούνουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, για τηνεπαναφορά του 13ου και 14ου μισθού κ.λπ.
Ως Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι δεν προορίζεται για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών αλλά στη μεγιστοποίηση των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων.
Για αυτό και δεν δεχόμαστε να μας λένε ότι «δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος» για τα σχολεία, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις οικογένειές μας, την ίδια στιγμή που βρίσκονται τεράστια ποσά για πολεμική προετοιμασία.
Τα χρήματα που παράγουν οι εργαζόμενοι πρέπει να κατευθύνονται στις ανάγκες του λαού και όχι στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
Αξίζει να αναφερθεί πως οι πρόσφατες συναντήσεις του ΣΕΠΕ Ημαθίας με τους διευθυντές δημοτικών σχολείων και τις Προϊσταμένες των νηπιαγωγείωνσεΒέροια και Αλεξάνδρειαδεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να αποτυπώσουν τα αποτελέσματα των πολιτικών τηςυποχρηματοδότησης και εγκατάλειψης του δημόσιου σχολείου, τηςυποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης των Δήμων.
Οι Δήμοι λειτουργούν μεελάχιστα χρήματα και ελάχιστο προσωπικό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα τουΔήμου Αλεξάνδρειας, όπου σε αιτήματα για βάψιμο σχολικών κτηρίων η απάντηση είναι ουσιαστικά πως ο Δήμος μπορεί να διαθέσει τις μπογιές,αλλά δεν μπορεί να κάνει το βάψιμο λόγω έλλειψης προσωπικού.
Και ποιος καλείται τελικά να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά;
Οι γονείς.
Οι κυβερνητικές πολιτικές τούς καλούν να βάζουν ολοένα και βαθύτερα το χέρι στην τσέπη, προκειμένου να καλύψουν ανάγκες που θα έπρεπε να αποτελούν αυτονόητη υποχρέωση του κράτους.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα μεγάλου σχολείου του Δήμου Αλεξάνδρειας, όπου οι ίδιοι οι γονείς ανέλαβαν να βάψουν το σχολείο, καταβάλλοντας για τον σκοπό αυτόποσό άνω των 6.000 ευρώ.
Αυτό είναι το «πολύ καλύτερα» που μας λέει η ΔΑΚΕ;
·Να πληρώνουν οι γονείς για να βάφουν τα σχολεία των παιδιών τους;
·Να μην υπάρχουν εκπαιδευτικοί για να καλυφθούν όλα τα μαθήματα;
·Να πετσοκόβεται η παράλληλη στήριξη;
·Να υπάρχουν σχολεία με σοβαρά προβλήματα συντήρησης;
·Να μην υπάρχουν τα απαραίτητα χρήματα για τις στοιχειώδεις ανάγκες;
·Και πάνω απ’ όλα,να πληρώνουν εργαζόμενοι γονείς με μισθούς που δε φτάνουν για να βγει ο μήνας;
Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να αφήσουμε να παρουσιάζουν το μαύρο άσπρο!
Η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών Ημαθίας δεν πρόκειται να συμβιβαστεί με αυτή την εικόνα.
Δε θα βαφτίσουμε την εγκατάλειψη «πρόοδο».
Δε θα βαφτίσουμε τις ελλείψεις «κανονικότητα».
Δε θα βαφτίσουμε την υποχρηματοδότηση «εξορθολογισμό».
Δε θα βαφτίσουμε την ακρίβεια «ανάπτυξη».
Και κυρίως,δε θα χειροκροτήσουμε αυτούς που πανηγυρίζουν πάνω στα προβλήματα των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των οικογενειών τους.
Θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να αγωνιζόμαστε για:
·Μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών τώρα.
·Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών.
·Πλήρης παράλληλη στήριξη για κάθε μαθητή που τη χρειάζεται.
·Μαζικές προσλήψεις όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων.
·Ασφαλή και σύγχρονα σχολικά κτήρια.
·Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδεία.
·Επαρκής χρηματοδότηση και στελέχωση των Δήμων.
·Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς – Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού.
·Καμία μεταφορά του κόστους λειτουργίας των σχολείων στις πλάτες των γονιών.
·Λεφτά για τις ανάγκες του λαού – όχι για την πολεμική προετοιμασία.