Του Αλέκου Χατζηκώστα * «Μ’ από την κόλασή μου, σου φωνάζω:Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω» (Γαλάτεια Καζαντζάκη) Μια γροθιά στο στομάχι ήταν τα λόγια της 17χρονης μαθήτριας στο γράμμα που άφησε στους γονείς της όταν αποφάσισε να αυτοκτονήσει μαζί με τη φίλη της στην Ηλιούπολη: "Μπαμπά και μαμά, τρία χρόνια τώρα εί... Περισσότερα
Δελτίο Τύπου Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας : "Ιφιγένεια", το μουσικό έργο του Χρήστου Κουτσίδη στο Αρχαίο Θέατρο Μίεζας
από Η Άλλη Άποψη
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας, σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας και με την υποστήριξη της ΚΕ.ΠΑ. Δήμου Βέροιας, συμμετέχει στις εκδηλώσεις της Πανσελήνου 2022 του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού
Ο βασιλιάς, άπληστος κυνηγός, σκοτώνει την απαγορευμένη ελαφίνα, η φύση εκδικείται, ο άνεμος σταματά να φυσάει, ο στρατός των Ελλήνων που ονειρεύονται τους θησαυρούς της Τροίας καθηλώνεται στην Αυλίδα, ο Αγαμέμνονας θα πληρώσει το τίμημα της αλαζονείας του, θυσιάζοντας την πρωτότοκη θυγατέρα του. Στολισμένη νύφη φτάνει η Ιφιγένεια στο στρατόπεδο, όμως οι μάσκες γρήγορα πέφτουν, αντί για γάμο την περιμένει ο θάνατος.
Τρόμος και πένθος, η κόρη θρηνεί, ζητά βοήθεια, παρακαλεί έλεος, αλλά η βία των πολεμιστών νικά την αθωότητα της παρθένας. Η μοίρα της είναι αποφασισμένη. Εκείνη αποδέχεται το αδήριτο, υπερβαίνει τον φόβο και ελευθερώνεται. Στον βωμό η παρθένα και το ελάφι γίνονται ένα και μαζί ανυψώνονται στον ουρανό της υπέρβασης. Πίσω μένουν οι θύτες να διαχειριστούν τις τύψεις τους….
Η τραγωδία «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», ένα έργο που έγραψε ο Ευριπίδης το 407 π.Χ., όταν ζούσε ως εταίρος του βασιλιά Αρχέλαου στις Αιγές και παρουσιάστηκε στο Αθηναϊκό κοινό μετά τον θάνατο του ποιητή, είναι η πηγή της έμπνευσης του Βεροιώτη δημιουργού:
«Πάντα ευχόμουν να νιώσω την αίσθηση που πλημμυρίζει ένα δημιουργό μόλις φέρει στον κόσμο κάτι ολοκληρωμένο, μα δεν την έχω νιώσει ακόμη, τουλάχιστον όχι καθολικά. Ίσως γιατί το έργο αυτό γράφτηκε με τρόπο που ακόμη προσπαθώ να κατανοήσω, ίσως πάλι γιατί γράφτηκε σε συνθήκες και καταστάσεις που ανήκουν πια στο παρελθόν. Αρκούμαι μόνο σε αυτά τα λίγα πρωτόγνωρα κι εύθραυστα συναισθήματα, που σιγά σιγά ξεχωρίζουν, καθώς οι μουσικές και τα λόγια ωριμάζουν ακόμη μέσα μου»