Με αφορμή την "Ημέρα της Μουσικής", αύριο, 21 Ιούνη, γίνονται πολλές και λαμπερές μουσικές εκδηλώσεις. Σε σχετική ανακοίνωσή του  ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος αναφέρει ότι «αυτή η κατάσταση συμπίπτει με την προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει για "τέλος των θυσιών", ότι "τα δύσκολα πέρασαν" και ότι τώρα έρχεται η "ανάπτυξη" που θα είναι "δίκαιη" και θα ανακουφίσει κυρίως τους πιο αδύνατους. Όταν βέβαια κάποιος μετρήσει τις απώλειες που έχει υποστεί στα χρόνια της κρίσης, όταν δει τα τελευταία νομοθετήματα της "κυβέρνησης της αριστεράς" και αυτά που προετοιμάζει, θα καταλάβει ότι όλες αυτές οι διακηρύξεις αποτελούν μια θρασύτατη προπαγάνδα.

Σε αυτή τη συγκυρία γιορτάζουμε αυτή τη διεθνή επέτειο στη χώρα μας. Όταν η μουσική θα σταματήσει και τα φώτα θα σβήσουν η ζωή για τους μουσικούς που θα έχουν ολοκληρώσει τις εκατοντάδες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, αλλά και για όλους εσάς που θα τις έχουν παρακολουθήσει, δεν θα είναι τόσο λαμπερή.

Πιο συγκεκριμένα, για τους νεότερους μουσικούς των Μουσικών Συνόλων οι ελαστικές σχέσεις εργασίας θα είναι ο τρόπος που θα πορευτούν σε όλο τον εργασιακό τους βίο για τη συντριπτική πλειοψηφία τους.Δηλαδή, πληρωμή με τη συναυλία, συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Στο χώρο μας έχουμε και μια πρωτοτυπία που δεν υπάρχει αλλού. Δηλαδή σύμβαση ορισμένων συναυλιών με τις οποίες εργάζονται πολλοί μουσικοί της ΕΡΤ, οι οποίοι έχουν την υποχρέωση να εργάζονται στα Σύνολά της χωρίς να ξέρουν πόσες φορές θα δουλέψουν το μήνα και τι μηνιάτικο θα πάρουν.

Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας έχουν επεκταθεί σε όλα τα μεγάλα Μουσικά Σύνολα της χώρας μας, μιας και οι απώλειες μόνιμων μουσικών λόγω συνταξιοδοτήσεων δεν αναπληρώνονται με νέες προσλήψεις. Αυτή η κατάσταση δεν είναι ανησυχητική μόνο για τους νέους μουσικούς που τα στελεχώνουν με ελαστικές σχέσεις εργασίας, αλλά και για τους παλαιότερους μουσικούς που εργάζονται με σταθερές εργασιακές σχέσεις, όπως και για το μέλλον των ίδιων των συνόλων.

Στο ελεύθερο επάγγελμα (νυχτερινά Κέντρα, συναυλίες, Θέατρα, κ.ά.) κυριαρχεί η ανεργία που ήταν σε υψηλά επίπεδα και πριν την κρίση. Σήμερα είναι δυσδιάκριτα τα όρια του άνεργου και του εργαζόμενου μουσικού. Όταν κάποιος παίρνει δύο μεροκάματα τη βδομάδα τη στιγμή που έχει αφιερώσει τη ζωή του σε αυτό που παρουσιάζει, είναι πολύ δύσκολο να πεις αν είναι εργαζόμενος ή όχι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πολύ δύσκολα επιβιώνει.

Αυτή η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο αφόρητη με την απληρωσιά που επικρατεί στο χώρο με την κατάργηση της υποχρεωτικότητας των ΣΣΕ, που έδωσαν τη δυνατότητα στους εργοδότες να ρίξουν τα μεροκάματα σε εξευτελιστικά επίπεδα, να καταργήσουν τη "σεζόν", να βάλουν ακόμα περισσότερο σαν προϋπόθεση το κέρδος τους για να πληρώσουν ένα πεσμένο πια μεροκάματο.

Ενώ το κράτος παρεμβαίνει από τη μια για την ενίσχυση των επιχειρηματιών με την κατάργηση των ΣΣΕ, από την άλλη χτυπά τους μουσικούς και όλους τους εργαζόμενους με αβάσταχτη φορολόγηση. Τέλος Επιτηδεύματος 650,00 ευρώ το χρόνο για αυτούς που έχουν Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, προκαταβολή φόρου, Φ.Π.Α.

Αποτέλεσμα όλων αυτών, όταν κάποιος μουσικός βρίσκει μια δουλειά, να δίνει το μεγαλύτερο ποσοστό της αμοιβής του σε φόρους.

Εργοδοσία και κυβερνήσεις δεν περιορίζουν την επίθεσή τους μόνο στην εργασία. Προχωρούν και στην Ασφάλιση με εγκληματικές περικοπές. Οι μουσικοί των νυχτερινών Κέντρων (εδώ και χρόνια), έχουν βγει από τη λίστα των Βαρέων και Ανθυγιεινών!!! Η "κυβέρνηση της αριστεράς" έστειλε πολλές κατηγορίες μουσικών και καλλιτεχνών (Πνευστοί, Λυρικοί Τραγουδιστές, Χορευτές, Ηθοποιοί, κ.ά.) στα 67 χρόνια παρ’ όλο που έχουν προσφέρει εισφορές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ στα Ταμεία, τα οποία ουσιαστικά τους τα κλέβουν.

Με το νέο ασφαλιστικό νόμο για τους μουσικούς του ελεύθερου επαγγέλματος που στην καλύτερη περίπτωση δουλεύουν τρεις μέρες την εβδομάδα, δε θα υπάρχει σύνταξη ή στην καλύτερη περίπτωση για λίγους τυχερούς θα υπάρχει η σύνταξη φιλοδώρημα που νομοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση γι’ αυτούς που έχουν 15 χρόνια εργασίας.

Αυτή είναι η επαγγελματική ζωή ενός μουσικού που αφιέρωσε τη ζωή του στην Τέχνη του. Που σπούδασε για πολλά χρόνια (πάνω από 10) πληρώνοντας με λεφτά δικά του και των γονιών του τις σπουδές του, τα όργανα, τα βιβλία, τα αναλώσιμα, γιατί μέχρι σήμερα στη χώρα μας δεν υπάρχει Δημόσια Δωρεάν Μουσική Εκπαίδευση.

Χαρακτηριστικό είναι ότι η κυβέρνηση εκτιμώντας αυτές τις ελλείψεις αποφάσισε νέες περικοπές στην ήδη υποβαθμισμένη αισθητική αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Απευθυνόμαστε με αφορμή τη Ημέρα της Μουσικής σε όλους εσάς (ακροατές, φίλους της Μουσικής, γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να ασχοληθούν με τη Μουσική), για να γνωρίσετε την πραγματικότητα του μουσικού όταν τα λαμπερά φώτα σβήσουν.

Γνωρίζουμε ότι κι εσείς είστε εργαζόμενοι με αντίστοιχα προβλήματα και ανησυχίες.

Δεν μπορούμε να είμαστε παθητικοί θεατές αυτής της πραγματικότητας. Αγωνιζόμαστε και σας καλούμε και εσάς σ’ αυτό τον αγώνα για:

· Δουλειά, σύνταξη και Ασφάλιση για όλους.

· Δημόσια Υγεία και Παιδεία που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας.

· Δημόσια και Δωρεάν Μουσική Εκπαίδευση που θα ξεκινά από τα πρώτα παιδικά χρόνια σε ένα δημόσιο σύστημα έξω από το Υποχρεωτικό σχολείο που θα καταλήγει στην Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση.

· Αναβάθμιση της αισθητικής αγωγής σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

· Δημόσια Μουσικά σύνολα σε κάθε νομό με δωρεάν συναυλίες για το κοινό. Ο Πολιτισμός είναι κοινωνικό αγαθό, παλεύουμε ενάντια στην ανταποδοτικότητα και την εμπορευματοποίηση των πολιτιστικών υποδομών»

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.