Αλήθειες και ψέματα μπροστά στην πανεργατική απεργία στις 1 Οκτώβρη

Του Αλέκου Χατζηκώστα 

Με τη μεγάλη απεργία της 1ης Οκτώβρη να πλησιάζει και με την κυβέρνηση να βρίσκει απέναντί της την καθολική απόρριψη του νομοσχεδίου από τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, το υπουργείο Εργασίας κλιμακώνει την προπαγάνδα του, επιστρατεύοντας παλιά και νέα ψέματα, μαζί με μισές αλήθειες και λαθροχειρίες γύρω από το πραγματικό περιεχόμενο και τις στοχεύσεις του Νομοσχεδίου. Ας δούμε ορισμένες από αυτές «τελευταίας εσοδείας» ( Από συνέντευξή στην ΕΡΤ, της υπουργού Εργασίας Ν. Κεραμέως).:

1. «Το 13ωρο είναι μόνο για μερικές μέρες τον χρόνο, δεν θα δουλεύουν όλοι 13 ώρες κάθε μέρα...».

Η υπουργός επικαλείται το όριο των 150 ωρών υπερωρίας τον χρόνο. Τι δεν λέει; Οτι ακόμα κι αυτό το όριο ο ίδιος ο νόμος προβλέπει ότι μπορεί να «παραβιάζεται» με μια αίτηση της εργοδοσίας προς το υπουργείο Εργασίας. Μάλιστα, αν λάβει κανείς υπόψη το τεράστιο εργατικό δυναμικό που δουλεύει με εργολαβικές σχέσεις, και που μπορεί να εργάζεται στον ίδιο χώρο μέσω διαφορετικών εργολάβων κάθε φορά, εύκολα γίνεται κατανοητό το πόσο «λάστιχο» μπορεί να γίνει ακόμα και το όποιο όριο θέτει ο νόμος.Η υπουργός σύγκρινε επίσης για μια ακόμα φορά τον εργαζόμενο που θα εργάζεται 13 ώρες σε έναν εργοδότη με εκείνον που εργάζεται 13 ώρες σε δύο εργοδότες, λέγοντας ότι ο πρώτος θα παίρνει τη «νόμιμη προσαύξηση» της υπερωρίας. Εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά: Ο δεύτερος εργαζόμενος μπορεί να εργάζεται 13 ώρες σε δύο εργοδότες κάθε μέρα, ακόμα και για όλο τον χρόνο. Οπότε αυτή ακριβώς η σύγκριση που κάνει η κυβέρνηση αποκαλύπτει και το επόμενο επεισόδιο στο ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου. Οπως σήμερα επικαλείται το 13ωρο σε δύο εργοδότες για να το επεκτείνει και σε έναν εργοδότη, έτσι θα επικαλεστεί αργότερα και την ανυπαρξία του ορίου σε δύο εργοδότες για να εξαφανίσουν τα όποια «όρια» και σε έναν εργοδότη...

Τι άλλο δεν είπε; Οτι μαζί και με τις ρυθμίσεις για την «ευέλικτη προσέλευση» π.χ. για τη βιομηχανία που είναι μισή ώρα πριν και μισή ώρα μετά τη βάρδια, μαζί και με το μισάωρο διάλειμμα που δεν προσμετράται στον χρόνο εργασίας, το συνολικό ωράριο σε μία μέρα μπορεί να φτάσει και τις 14μισι ώρες! Δηλαδή ένας εργαζόμενος θα πιάνει δουλειά στις 8 το πρωί και θα σχολάει στις 10.30 το βράδυ!

2. «Με το νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα σε έναν γονέα να εργάζεται όλο τον χρόνο 4 μέρες τη βδομάδα».

Πρόκειται για την περιβόητη «διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου». Τι προσπαθεί να κρύψει η κυβέρνηση και η υπουργός; Οτι ο εργαζόμενος με τη διευθέτηση γίνεται «λάστιχο» δουλεύοντας π.χ. 10 ώρες τη μέρα, χωρίς να αμείβεται για τις δύο επιπλέον ώρες πέραν του 8ωρου! Αυτό το αίσχος προβλέπει το νομοσχέδιο ότι θα μπορεί να «απλώνεται» πλέον όλο το έτος (από 6 μήνες που ισχύει σήμερα).

Πρόκειται για μια ρύθμιση - «τομή» στην «ευελιξία», με την εργοδοσία να βάζει στο χέρι εκατοντάδες ώρες τζάμπα εργασίας. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, και αν υποτεθεί ότι ο εργαζόμενος μέσω της διευθέτησης δουλεύει 10 ώρες την ημέρα για 4 μέρες τη βδομάδα, ουσιαστικά η εργοδοσία «τσεπώνει» 8 ώρες υπερωρίας! Αν εφαρμοστεί για όλο τον μήνα η «διευθέτηση», μιλάμε για 32 ώρες, ενώ για όλο τον χρόνο μπορεί να φτάσει τις 416 ώρες από έναν μόνο εργαζόμενο, οι οποίες δεν χαρακτηρίζονται καν υπερωρίες και φυσικά δεν αμείβονται, αλλά «ανταλλάσσονται» με μειωμένες ώρες απασχόλησης κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο!

3. «Παρά τη μείωση των εισφορών για τις υπερωρίες, τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων αυξήθηκαν κατά 48% επειδή δηλώνονται περισσότερες υπερωρίες».

Η υπουργός επιστράτευσε τον παραπάνω ισχυρισμό για να δικαιολογήσει το άλλο «δωράκι» που έκανε η κυβέρνηση στην εργοδοσία: Τη μείωση της Ασφάλισης για την υπερωριακή απασχόληση, τις Κυριακές, τα νυχτερινά και τις αργίες. Τι δεν λέει; Οτι τα περιβόητα αυτά έσοδα που «αυξήθηκαν κατά 48%» αποτελούν μόλις το 1,5% των συνολικών εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων. Οπότε η κυβέρνηση πανηγυρίζει για μια «αύξηση» που δεν έχει καμιά ουσιαστική οικονομική επίδραση στα Ταμεία, παρόλο που την ίδια στιγμή αντανακλά το τεράστιο ξεζούμισμα των εργαζομένων στην υπερωριακή απασχόληση. Την ίδια στιγμή, ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» είναι τα πάνω από 1,2 δισ. ευρώ τον χρόνο που χαρίζονται στους επιχειρηματικούς ομίλους από την οριζόντια μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 5,4% την τελευταία 6ετία.

4. «Οι μισθοί έχουν αυξηθεί, ο κατώτατος κατά 35% τα τελευταία 5 χρόνια και ο μέσος κατά 28,5%».

Η κυβέρνηση επικαλείται την προσαρμογή του κατώτατου μισθού με βάση τον νόμο που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, απαγορεύοντας ουσιαστικά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, και που σε συνδυασμό με την κατάργηση των κλαδικών ΣΣΕ αξιοποιείται για τη γενική συμπίεση των μισθών προς τα κάτω.

Αυτή η πραγματικότητα άλλωστε αποτυπώνεται στα ίδια τα στοιχεία του ΕΦΚΑ που συγκαλύπτει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τα οποία 1 στους 3 εργαζόμενους αμείβεται αυτή τη στιγμή με λιγότερα και από τον κατώτατο μισθό. Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι ενώ τον Δεκέμβρη του 2011 οι μέσες μεικτές τακτικές αποδοχές ήταν 1.241 ευρώ, τον περασμένο Δεκέμβρη ήταν 1.167 ευρώ! Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι οι σημερινοί μισθοί είναι κάτω και από το 2011, ενώ αν προστεθεί και ο τεράστιος πληθωρισμός η μείωση στον πραγματικό μισθό αγγίζει το 18% μέσα σε 14 χρόνια!

Προηγούμενο άρθρο

Αφηνιάζουν μπροστά στο κέρδος

Επόμενο άρθρο

Άμεση εφαρμογή του ομόφωνου ψηφίσματος της ελληνικής Βουλής του 2015, για να αποκτήσει ο παλαιστινιακός λαός τη δική του πατρίδα!