Με αφορμή το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γαλλία

Το γεγονός: ο πρώτος γύρος των χθεσινών περιφερειακών εκλογών στη Γαλλία ανέδειξε σε πρώτη δύναμη το ακροδεξιό, Εθνικό Μέτωπο με ποσοστό 31% σε πανεθνική κλίμακα, έναντι μόλις... 11% στις αντίστοιχες εκλογές του 2010. Στη δεύτερη θέση, πρακτικά στάσιμο, με ποσοστό 27%(26%) έμεινε το δεξιό κόμμα “Οι Ρεπουμπλικανοί” του Νικολά Σαρκοζί, ενώ το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα υποχώρησε στην τρίτη θέση, με 23%(29%). Ακολουθούν οι Πράσινοι, με 6,6%, το Μέτωπο της Αριστεράς με4% και το ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Όρθια η Δημοκρατία” με 3,7%.  

Το σχόλιο μας: Το αποτέλεσμα της Γαλλίας φαίνεται ότι εδράζεται σε δύο γεγονότα της πολιτικής συγκυρίας: Το πρώτο αφορά το γεγονός ότι σε επίπεδο Ε.Ε  η Γαλλία έρχεται…δεύτερη μετά τη Γερμανία, εμφανίζει απώλειες κάτι που η  Μαρίν Λεπέν έκανε κεντρικό άξονα της πολιτικής της, κάτι που, προφανώς, αντανακλά και σ’ ένα σημαντικό τμήμα της αστικής τάξης της Γαλλίας που εμφανίζεται «ριγμένο» στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού μεταξύ των καπιταλιστικών χωρών και των κεφαλαιοκρατών τους. Το δεύτερο αφορά το κλίμα τρομοϋστερίας που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι με την εκατόμβη των θυμάτων, που προκάλεσαν οι ένοπλες επιθέσεις των τζιχαντιστών του ISIS. 

Ας σκεφτούμε βαθύτερα το αποτέλεσμα στη Γαλλία δείχνει το πίσω έχει πάει στις σημερινές συνθήκες της βαθειάς κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος η κοινωνική συνείδηση, το πόσο δηλαδή λαϊκές δυνάμεις έχουν συντηρητικοποιηθεί-αναδιπλωθεί δίνονται την ψήφο τους σε κατεξοχήν αντιλαϊκές πολιτικές δυνάμεις, απουσία της πραγματικής εναλλακτικής πρότασης. Η κρίση γεννά δυνατότητες για το αγωνιστικό «ξύπνημα» των λαών, αλλά και πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες γι’αυτό, πολύ περισσότερο όταν απουσιάζει το πολιτικό εκείνο κόμμα που πραγματικά χαράζει τον διαφορετικό δρόμο, εκτός και σε σύγκρουση με το ίδιο το σύστημα. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την αποτυχία της μέχρι σήμερα στρατηγικής όλων των αστικών κομμάτων, τόσο των νεοφιλελεύθερων όσο και των σοσιαλδημοκρατικών, αλλά και των συμμάχων αυτών των κομμάτων, των διαφόρων "αριστερών" στη χώρα αυτή. Για μια ακόμα φορά γινόμαστε μάρτυρες της αδιέξοδης πολιτικής της μέχρι τώρα κυβερνώσας αριστεράς, όπως ονομάζεται, της σοσιαλδημοκρατίας, που στην πραγματικότητα γίνεται το λίπασμα για να θρέφεται το τέρας του φασισμού, του εθνικισμού, των ακροδεξιών αντιδραστικών κομμάτων στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους. Και για μια ακόμα φορά, όπως παλιότερα με τον πατέρα Λεπέν της σημερινής Μαρί Λεπέν, η στρατηγική αυτή οδηγεί στη στήριξη των διαφόρων "αριστερών" στη δεξιά για να μη βγει η ακροδεξιά…

Προηγούμενο άρθρο

Στο 30% εκτινάχθηκε η μέση συμμετοχή στα φάρμακα!

Επόμενο άρθρο

Ελλάδα: Πρωταθλήτρια στη φοροληστεία