Δάκρυα πραγματικά και κροκοδείλια…

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Προφανώς και καταδικάζουμε  τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι και εκφράζουμε τα συλλυπητήριά του στις οικογένειες των θυμάτων και την αλληλεγγύη του στο γαλλικό λαό. Άλλωστε διαχρονικά έχει αποδειχτεί  ότι τέτοιου είδους τρομοκρατικές επιθέσεις ρίχνουν "λάδι στη φωτιά" και αξιοποιούνται από όσους σχεδιάζουν πολεμικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και νέα μέτρα καταστολής σε βάρος των λαών.

Από αυτή τη άποψη όλα τα δάκρυα που χύνονται τις ώρες αυτές δεν είναι τα ίδια. Υπάρχει το δάκρυ των λαών. Που δακρύζουν όχι μόνο για τους εκατοντάδες νεκρούς στη Γαλλία, αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες που σφάζονται χρόνια τώρα σε διάφορες γωνιές της γης (Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Ιράκ, Λιβύη κ.α) από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στο όνομα της προστασίας της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Υπάρχει και το ψεύτικο δάκρυ, το κροκοδείλιο των κυβερνώντων , της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ, που εξυπηρετώντας τα γεωπολιτικά συμφέροντα των πολυεθνικών αιματοκυλούν τους λαούς, ενώ την επίθεση αυτή την αξιοποιούν για να προχωρήσουν τα νέα τους σχέδια πατώντας στη καλλιέργεια μαζικού τρόμου των λαών τους.

Οι λαοί μαζί και ο Ελληνικός θα πρέπει να σκεφτούν βαθύτερα. Τις αιτίες, τις στοχεύσεις, να δουν τη συνολική εικόνα που διαμορφώνεται και κυρίως να επαγρυπνούν γι’αυτά που έρχονται. Τα δάκρυα να γίνουν οργή και αγώνας, έχοντας κατά νου-μέρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που είναι- ότι ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ!

Προηγούμενο άρθρο

Το Πολυτεχνείο ζωντανό και επίκαιρο!

Επόμενο άρθρο

Μία ξεχωριστή απεργία