Είναι αλήθεια ότι οι εξελίξεις στην περιοχή και ο στόχος της ΝΑΤΟικής συνοχής θωρακίζουν απέναντι στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας

Από την πρώτη στιγμή του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία, η κυβέρνηση επιστράτευσε αυτό το γελοίο επιχείρημα. Στην αρχή μάλιστα έλεγε ότι η «σθεναρή στάση του ΝΑΤΟ» απέναντι στη Ρωσία τάχα «ξεκόβει κάθε αναθεωρητική σκέψη» από την Τουρκία και τη «σέρνει» στο τραπέζι του διαλόγου στα Ελληνοτουρκικά. Οταν πολύ γρήγορα αυτά κατέρρευσαν, το παραμύθι άλλαξε ελαφρώς: Η όλο και πιο βαθιά εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία είναι γιατί «ακριβώς την ίδια βοήθεια θα θέλαμε και εμείς απέναντι σε έναν αναθεωρητικό γείτονα». Την ίδια ώρα ο πρωθυπουργός δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ότι «το τελευταίο πράγμα που θέλει το ΝΑΤΟ τώρα είναι μία ακόμα εστία έντασης στη νοτιοανατολική του πτέρυγα».

Ολα αυτά όμως σηματοδοτούν το ακριβώς αντίθετο από όσα λένε φωναχτά: Ο στόχος της «ΝΑΤΟικής συνοχής» στην περιοχή δεν είναι «ασπίδα» απέναντι στην επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης, αλλά «θερμοκήπιο» για τις αξιώσεις της, ώστε αυτή να παραμείνει σταθερά «δεμένη» στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο. Πόσο μάλλον που ο στόχος αυτός «τρέχει» σε συνθήκες όπου οι ανταγωνισμοί έχουν «αλλάξει πίστα», με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ με τη Ρωσία να κλιμακώνεται.

Καθόλου τυχαία άλλωστε δεν είναι η εμφάνιση του όρου «ΝΑΤΟικό έδαφος», που όλο και πιο συχνά επιστρατεύουν τελευταία η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, ανοίγοντας πολύ επικίνδυνους δρόμους, την ώρα που το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει καν σύνορα στο Αιγαίο.

Ο στόχος της ΝΑΤΟικής συνοχής, που η κυβέρνηση έχει «κορόνα στο κεφάλι της», σημαίνει στην πραγματικότητα ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα μπαίνουν εξ αντικειμένου στο «παζάρι» με την τουρκική αστική τάξη, ότι οι τουρκικές αξιώσεις «αναβαθμίζονται» βήμα βήμα.

Αυτό δείχνει όλη η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ενώ δεν είναι καθόλου μακρινό το παράδειγμα του καλοκαιριού του 2020. Τότε η ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου σε Ανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο οδήγησε με την παρέμβαση ΗΠΑ και ΕΕ στον ΝΑΤΟικό «μηχανισμό μείωσης των εντάσεων» - ουσιαστικά μηχανισμό παζαριού των κυριαρχικών δικαιωμάτων και αναβάθμισης των τουρκικών αξιώσεων, οι οποίες έγιναν «αντικείμενο συζήτησης» - και λειτούργησε ως «βατήρας» για το επόμενο βήμα: Σήμερα η Τουρκία έχει φτάσει να αμφισβητεί μέχρι και την κυριαρχία στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, συνδέοντάς την με τις αξιώσεις περί αποστρατιωτικοποίησής τους, επ' απειλή νέου θερμού επεισοδίου.

«Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται», όταν «στον αμέσως επόμενο τόνο» ο Στόλτενμπεργκ στέλνει μήνυμα πως «είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον μηχανισμό αποκλιμάκωσης για να (...) αποτρέψουμε τυχόν περιστατικά ή ατυχήματα, για παράδειγμα στο Αιγαίο».

Εξίσου ενδεικτική είναι και η απάντηση της κυβέρνησης, όπως αποτυπώθηκε στην επιστολή που έστειλε την Πέμπτη στον ΟΗΕ και με την οποία απαντά στις τουρκικές αιτιάσεις: Η δήθεν «αυστηρή απάντηση» επί της ουσίας αφήνει παράθυρα στο ιμπεριαλιστικό «παζάρι» που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Τα ΝΑΤΟικά σχέδια λοιπόν και η εμπλοκή της χώρας σε αυτά αποτελούν κίνδυνο - θάνατο για τον λαό και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, κι αυτό ανεξάρτητα από το αν η επιθετικότητα και οι προκλήσεις «επί του πεδίου» εναλλάσσονται με τους «χαλβάδες» και τα «σορόπια» στα τραπέζια των ευρωατλαντικών διευθετήσεων, με τους όποιους προσωρινούς συμβιβασμούς να αποτελούν απλά το «εκκολαπτήριο» για τον επόμενο «αναβαθμισμένο» γύρο ανταγωνισμών και διεκδικήσεων.

Χαρακτηριστικό εδώ είναι και το παράδειγμα του συνυποσχετικού με την Αλβανία για την παραπομπή της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών στο Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο επισκέφτηκε μέσα στη βδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών.

Οπως έδειξε το ίδιο διάστημα και η επίσκεψη του Ν. Δένδια στα Τίρανα (όπου άκουσε την Αλβανίδα ομόλογό του να συνδέει το συνυποσχετικό με τις αξιώσεις περί αποζημιώσεων για τους Τσάμηδες), στο πλαίσιο των ΝΑΤΟικών σχεδιασμών και των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις οι συμφωνίες αυτές δεν είναι «δικλίδες ασφαλείας», αλλά γίνονται «σκαλί» για την αναβάθμιση των κινδύνων σε βάρος των λαών.

Προηγούμενο άρθρο

Χτυπάει καμπάνα από τον Περσικό

Επόμενο άρθρο

Σαφέστατο μήνυμα