Χτυπάει καμπάνα από τον Περσικό

Η στρατιωτική επιχείρηση στον Περσικό και η κατάληψη των δύο ελληνόκτητων δεξαμενόπλοιων από την κυβέρνηση του Ιράν χτυπάνε δυνατά την καμπάνα για τους τεράστιους κινδύνους που εγκυμονεί η βαθιά εμπλοκή της χώρας στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι σε συνθήκες γενικευμένης κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, η ανάφλεξη μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή και με οποιαδήποτε αφορμή.

Η κατάληψη των δυο δεξαμενόπλοιων δεν είναι βέβαια «κεραυνός εν αιθρία». Είναι αντίποινα για το αντίστοιχο περιστατικό στον κόλπο της Καρύστου, όπου πλοίο ιρανικών συμφερόντων καταγγέλθηκε από τις ΗΠΑ ότι παραβιάζει τις αμερικανοΝΑΤΟικές κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η κυβέρνηση, που δήμευσε το φορτίο του για λογαριασμό των ΗΠΑ ...κάνει πρωταθλητισμό στην εφαρμογή των κυρώσεων και ζητάει την επέκτασή τους, με τεράστιες συνέπειες, αλλά και με μεγάλους κινδύνους να παραμονεύουν για τον λαό.

Κρατάει ψηλά τη «σημαία» του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, όχι μόνο στα Βαλκάνια και την Ανατ. Ευρώπη, αλλά και στη Μέση Ανατολή, μέχρι τον Περσικό Κόλπο.

Ολες διαχρονικά οι κυβερνήσεις αναβαθμίζουν τις στρατιωτικές - και όχι μόνο - σχέσεις της Ελλάδας με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ, που απειλεί το Ιράν και άλλα κράτη της Μέσης Ανατολής με πόλεμο.

Αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας συνεκπαιδεύονται με ισραηλινά πάνω από ελληνικό έδαφος, προσομοιώνοντας επιθέσεις σε στρατηγικές υποδομές του Ιράν. Ενώ η Ελλάδα, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, συμμετείχε στις κυρώσεις σε βάρος του Ιράν, που επέβαλαν το 2018 ΗΠΑ και ΕΕ για το πυρηνικό του πρόγραμμα, όπως είχε γίνει και το 2008.

Υπάρχουν δηλαδή πολλοί προηγούμενοι κρίκοι στην αλυσίδα της έντασης που κλιμακώνεται ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ιράν, συνέπεια της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, που παίζουν ρόλο εμπροσθοφυλακής του ευρωατλαντικού σχεδίου απέναντι στα άλλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα.

Θυμίζουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει «τρομοκρατική οργάνωση» τους «Φρουρούς της Επανάστασης», στοχοποιούν το Ιράν εξαιτίας και της συνεργασίας του με τη Ρωσία, ενώ το Ισραήλ οργανώνει στρατιωτικές επιχειρήσεις και δολοφονικά χτυπήματα σε ιρανικό έδαφος.

Οι ευθύνες για τη σημερινή εξέλιξη βαραίνουν όλα τα αστικά κόμματα και τις κυβερνήσεις του ευρωατλαντικού τόξου. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, που πασχίζει μάταια να βγει από το κάδρο, έχει πρωτοστατήσει σε «σχήματα» όπως το «3+1» (Ελλάδα, Ισραήλ, Κύπρος και ΗΠΑ) κάτω από ΝΑΤΟική ομπρέλα, πριν δώσει τη σκυτάλη στη ΝΔ.

Ακόμα και τώρα προσπαθεί να υποβαθμίσει το πολύ σοβαρό περιστατικό στον Περσικό, αποδίδοντάς το σε ...λάθος χειρισμούς της κυβέρνησης!

Της προσάπτει δηλαδή ότι προκάλεσε τα αντίποινα της ιρανικής κυβέρνησης επειδή ...παρασύρθηκε από τις ΗΠΑ και δεν χειρίστηκε με βάση τα διεθνή «πρωτόκολλα» την υπόθεση του ιρανικού πλοίου στην Κάρυστο!

Πίσω απ' όλα αυτά κρύβεται η μεγάλη εικόνα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Επεισόδια όπως αυτό στον Περσικό έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι είμαστε πλέον σε νέα φάση και ότι οι αντιθέσεις ανάμεσα στα στρατόπεδα φέρνουν ολοένα και περισσότερο στο προσκήνιο την ισχύ των όπλων, με επιθετικές ενέργειες που ρίχνουν κι άλλο «λάδι στη φωτιά».

Δικαιολογημένα επομένως ο λαός αισθάνεται ανησυχία για τις εξελίξεις, βλέποντας Ελληνες ναυτεργάτες να γίνονται όμηροι και «σάκος του μποξ» στους ανταγωνισμούς και την απειλή να διευρύνεται.

Αυτό σηματοδοτούν οι προειδοποιήσεις της ιρανικής κυβέρνησης ότι θα καταλάβει και άλλα ελληνόκτητα πλοία, αλλά και η προπαγανδιστική επίδειξη του Ιράν ότι η εμβέλεια του οπλοστασίου του καλύπτει και τη χώρα μας.

Οι κίνδυνοι από την εμπλοκή της χώρας μας στα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο επιβεβαιώνονται κάθε ώρα και στιγμή. Στο χέρι του λαού είναι να δυναμώσει την πάλη του και να πει «ως εδώ!»: Με τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων σε ΝΑΤΟικές αποστολές όπου Γης, με τη σπατάλη δισ. ευρώ για τις εξοπλιστικές ανάγκες του ΝΑΤΟ, την ώρα που η ακρίβεια σαρώνει και ο λαός στερείται ακόμα και τις πιο βασικές ανάγκες του.

Προηγούμενο άρθρο

Πίσω από...κλειστές πόρτες

Επόμενο άρθρο

Είναι αλήθεια ότι οι εξελίξεις στην περιοχή και ο στόχος της ΝΑΤΟικής συνοχής θωρακίζουν απέναντι στον αναθεωρητισμό της Τουρκίας