του Αλέκου ΧατζηκώσταΣτη Νάουσα η Δημοτική Αρχή παραχωρεί μέρος του νερού σε εταιρεία εμφιάλωσης. Στη Βουλή ψηφίστηκε πρόσφατα νόμος με τίτλο "Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων... Περισσότερα
Πίσω από...κλειστές πόρτες
από Η Άλλη Άποψη
Η αποστολή τεθωρακισμένων στην Ουκρανία αποτελεί πολύ σοβαρή εξέλιξη, που μπλέκει ακόμα πιο βαθιά τη χώρα στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΝΑΤΟ - Ρωσίας με ανυπολόγιστους κινδύνους για τον λαό. Κι όμως: Μια τόσο σοβαρή συμφωνία αποφασίστηκε «εν κρυπτώ και παραβύστω» στα δύο πολεμικά συμβούλια που οργάνωσαν οι ΗΠΑ με διάφορους «πρόθυμους» τις προηγούμενες βδομάδες, αλλά και στη συνάντηση με τον Γερμανό καγκελάριο, ο οποίος «έδωσε» την είδηση, ενώ ο Ελληνας πρωθυπουργός την απέκρυψε. Δείχνει βέβαια κι αυτό το πόση αξία πρέπει να δείχνει ο λαός στις υποτιθέμενες «διαβεβαιώσεις» της κυβέρνησης, ότι δεν πρόκειται να σταλεί προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, παρότι κι εδώ στο παρασκήνιο «φωνάζει» ότι ασκούνται κάθε είδους πιέσεις και «δολώματα» για μια τέτοια, ακόμα πιο επικίνδυνη εξέλιξη.
Δεν είναι όμως αυτά τα μόνα που συζητιούνται πίσω από τις κλειστές πόρτες στα ιμπεριαλιστικά παζάρια. Το ίδιο ισχύει και για τα Ελληνοτουρκικά, που αποτελούν κρίκο στην ίδια αλυσίδα της εμπλοκής. Ποτέ, για παράδειγμα, δεν μάθαμε τι ειπώθηκε στη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν προ δύο μηνών, παρά μόνο «διά της πλαγίας», από τις δήθεν διαψεύσεις που έκαναν οι «κυβερνητικοί κύκλοι» αμέσως μετά τις δηλώσεις Ακάρ για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε και προ δύο βδομάδων στις ΗΠΑ, παρότι «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει», με όσα ακολούθησαν και τις «παροτρύνσεις» για «διάλογο» πάνω στις «διμερείς διαφορές». Παρεμπιπτόντως, οι κυβερνητικές διαρροές ότι το επερχόμενο καλοκαίρι θα μοιάζει με εκείνο του 2020, μας θύμισαν και κάτι ακόμα: Το καλοκαίρι εκείνο δεν είχε μόνο τις τουρκικές προκλήσεις αλλά και συναντήσεις εν κρυπτώ με την τουρκική ηγεσία υπό την αιγίδα της Γερμανίδας καγκελαρίου, οι οποίες μάλιστα - όπως αποκαλύφτηκε αργότερα - είχαν οδηγήσει και σε «ημιεπίσημες», έγγραφες διαβεβαιώσεις για να «τρέξουν» διαφόρων ειδών «διευθετήσεις» στην περιοχή. Απ' όπου λοιπόν κι αν πιάσει κανείς τα όσα συμβαίνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, το συμπέρασμα είναι πάντα ένα: Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, στην αστική τάξη και τα κόμματά της. Ο λαός με πυξίδα τα δικά του συμφέροντα, με όλους τους τρόπους, να βρεθεί απέναντι στην πολιτική της εμπλοκής.