Εξίσου αντιλαϊκά

Μερικά από τα «πυροτεχνήματα» που πετάει η κυβέρνηση για να διασκεδάσει το πραγματικό «ταξικό πρόσημο» του πολυνομοσχεδίου, είναι ότι αυτό περιλαμβάνει τάχα περισσότερα «θετικά» μέτρα απ' ό,τι «αρνητικά», και ότι για πρώτη φορά δεν υπάρχουν παρεμβάσεις στα δημοσιονομικά. Πρόκειται για μεγάλη κοροϊδία. Σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα «δημοσιονομικά μέτρα», τέτοια ανάγκη δεν υπήρχε, καθώς αυτά συμφωνήθηκαν στην προηγούμενη «αξιολόγηση», με ορίζοντα το 2060. Επιπλέον, τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, οι «ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί», τα «ευρωπαϊκά εξάμηνα» κ.ο.κ., φροντίζουν για τα περαιτέρω. Ακόμα πιο σάπιο όμως είναι το επιχείρημα περί «θετικών» μέτρων, στα οποία η κυβέρνηση κατατάσσει «μεταρρυθμίσεις» όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, η παραπέρα «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας, το «άνοιγμα» κι άλλων «κλειστών επαγγελμάτων» κ.ά.

Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς, πρόκειται για μέτρα που έχουν γνώμονα τις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας και ακριβώς γι' αυτό αντιστρατεύονται τις λαϊκές ανάγκες. Παρά την κυβερνητική προπαγάνδα ότι δεν αφορούν περικοπές, αυτά τα μέτρα και οι «μεταρρυθμίσεις» είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα και η άλλη όψη των αντιλαϊκών περικοπών, καθώς αθροίζονται στην προσπάθεια της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων να δημιουργήσουν προϋποθέσεις ανάκαμψης για το κεφάλαιο, επιταχύνοντας το άνοιγμα νέων πεδίων δράσης για την κερδοφορία του, διευκολύνοντας την ταχύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, σε βάρος των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Από εδώ προκύπτει η ανάγκη το πολυνομοσχέδιο να απαντηθεί αποφασιστικά, να βρεθεί στο στόχαστρο ακόμα περισσότερων εργαζομένων, με συμμετοχή στην αυριανή απεργία των Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και συνδικάτων.

Προηγούμενο άρθρο

Η κυβέρνηση, η εξουσία και το δικό μας παραμύθιασμα

Επόμενο άρθρο

Οι «εθνικές γραμμές»