«Βιολάντα», Ασπρόπυργος, Εξαμίλια Κορίνθου... Τρία εργοστάσια που μέσα σε λίγους μήνες έγιναν τάφοι για συνολικά 7 εργάτες και εργάτριες. Κοντά στα παραπάνω, δεν περνά βδομάδα που να μην σκοτώνεται εργάτης σε χώρο δουλειάς, να μην σακατεύονται ακόμα περισσότεροι.

Απέναντι σ' αυτόν τον ακήρυχτο πόλεμο κυβέρνησης και εργοδοσίας, διάφορα παπαγαλάκια έπιασαν από χτες στασίδι για να συσκοτίσουν τις αιτίες των εργοδοτικών εγκλημάτων, να ξεπλύνουν την πολιτική του κέρδους που μετατρέπει σε αρένες τους χώρους δουλειάς.

Τι λένε; Πως πρόκειται απλά για «ατυχήματα» και «συμπτώσεις». Οτι έτυχε οι εργαζόμενοι να πέσουν σε «ασυνείδητους εργοδότες», να λείπουν μερικοί «κανόνες» και μια «κουλτούρα προστασίας». Οτι οι αιτίες βρίσκονται στη «σύγκρουση αρμοδιοτήτων» ή στην «απουσία πειθάρχησης» μερικών τάχα ...εξαιρέσεων.

Από κοντά και η σοσιαλδημοκρατία που διακινεί το παραμύθι ότι η «τήρηση των νόμων», η αποκατάσταση του «κράτους δικαίου» και της «ευρωενωσιακής κανονικότητας» θα φέρει μείωση των ατυχημάτων...

Εγκλήματα όπως τα παραπάνω όμως αποδεικνύουν ότι το μακελειό στους χώρους δουλειάς, κάθε άλλο παρά είναι αποτέλεσμα της «απουσίας του κράτους» ή της «μη συμμόρφωσης με τους νόμους». Το αντίθετο ισχύει: Είναι οι αντεργατικοί νόμοι που ψηφίζουν οι κυβερνήσεις για λογαριασμό του κεφαλαίου, που μετατρέπουν το μεροκάματο σε παγίδα θανάτου.

Είναι το ίδιο το σάπιο και αντιλαϊκό κράτος που εφαρμόζει αυτούς τους νόμους τσακίζοντας την εργατική τάξη, γιατί έτσι διασφαλίζει τα «καλά και συμφέροντα» των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι π.χ. η εφαρμογή των επενδυτικών και αναπτυξιακών νόμων για την τόνωση της επιχειρηματικότητας, με τις πολυδιαφημισμένες fast track διαδικασίες, που δίνουν το ελεύθερο σε βιομήχανους πρώτα να λειτουργούν τις εγκαταστάσεις και μετά να γίνονται οι έλεγχοι, όπως στη «Βιολάντα».

Σε αυτές τις περιπτώσεις κανένας νόμος δεν «παραβιάζεται». Αντίθετα, εφαρμόζονται όλοι όσοι ψηφίστηκαν από το 2011 μέχρι σήμερα από τις κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Τσίπρα, με τους οποίους αρκεί μια απλή «δήλωση συμμόρφωσης» του εργοδότη, ώστε να παίρνει «πράσινο φως» για επικίνδυνες δραστηριότητες κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει!

Κανένας νόμος δεν «παραβιάζεται» στον Ασπρόπυργο, όταν βιομηχανίες χωροθετούνται δίπλα σε κατοικημένες περιοχές χωρίς να υπάρχει ούτε δρόμος διαφυγής. Αντίθετα, εφαρμόζεται ο χωροταξικός σχεδιασμός που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, με κριτήριο τη θωράκιση των κερδών του.

Ποιος κανόνας «παραβιάζεται» όταν 67 χρονών άνθρωποι αντί να απολαμβάνουν τους κόπους μιας ζωής εξωθούνται ξανά στο μεροκάματο; Αυτά είναι ...λυμένα από την ΕΕ με την πολιτική της «ενεργού γήρανσης», δηλαδή της δουλειάς μέχρι τον τάφο και εφαρμόζονται στη χώρα μας με τον νόμο της κυβέρνησης Τσίπρα του 2016, που επέβαλε συντάξεις πείνας και πήγε τα όρια μέχρι τα 67 έτη, για να έρθει η κυβέρνηση της ΝΔ και να δώσει στους συνταξιούχους «κίνητρα» για να δουλεύουν παράλληλα.

Ποιο «πλαίσιο» παραβιάζει η εργοδοσία, όταν αξιοποιεί όλα τα εργαλεία ευελιξίας που της δίνει η ΕΕ και οι νόμοι των κυβερνήσεων για τη γενικευμένη εργολαβική εργασία, ακόμα και με τις συμβάσεις «μιας μέρας», ώστε να «βγει η δουλειά» με το μικρότερο δυνατό κόστος;

Νομιμότατα η εργοδοσία απαιτεί 13ωρα και απλήρωτες υπερωρίες, βάζει εργαζόμενους να δουλεύουν έξι και εφτά μέρες τη βδομάδα, «διευθετώντας» όλη τους τη ζωή για να βγαίνουν τα χρονοδιαγράμματα που οδηγούν στην εξόντωση ακόμα και στον θάνατο.

Κανένας «κατακερματισμός» ευθύνης δεν υπάρχει, ούτε λείπει ένα «εξαρχής στήσιμο των μηχανισμών επιτήρησης», όπως λένε οι απολογητές όλων των παραπάνω. Αλλωστε το 2021 με τον νόμο Χατζηδάκη, «ξαναστήθηκε» η Επιθεώρηση Εργασίας και έγινε «Ανεξάρτητη Αρχή», ώστε να λογοδοτεί μόνο στην εργοδοσία, έχοντας γίνει παραμάγαζό της!

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι απέναντι στον λαό στέκει ένα κράτος εχθρικό. Κυβερνήσεις σημερινές και αυριανές που θα προκύψουν, διαγκωνίζονται στο ποιος θα υλοποιήσει πιο αποτελεσματικά αυτά τα σχέδια, που οδηγούν σε προδιαγεγραμμένα εγκλήματα. Σε αυτούς τους νόμους κι αυτό το πλαίσιο θωράκισης της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας δεσμεύονται όλα τα αστικά κόμματα, όπως αποτυπώνεται στα «κοστολογημένα» και «ρεαλιστικά» προγράμματά τους.

Κάθε πόρος αυτού του σάπιου συστήματος αναβλύζει εκμετάλλευση και καταπίεση, γεννά θυσίες στον βωμό του κέρδους και των πολέμων. Κάθε νόμος τους επιβεβαιώνει ότι είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη η σύγκρουση με αυτό το σύστημα, με τη στρατηγική του κεφαλαίου, παλεύοντας οργανωμένα για σύγχρονα μέτρα υγείας και ασφάλειας, συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς, μόνιμη και σταθερή δουλειά, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

Αυτό είναι που κρίνεται σε κάθε μάχη, στον αγώνα και στις εκλογές όποτε γίνουν. Η μεγαλύτερη συμπόρευση με το ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση ότι αυτή η γραμμή πάλης θα δυναμώσει, μαζί και η πραγματική διέξοδος που βρίσκεται στην ανατροπή της εκμετάλλευσης, για να κερδίσει ο λαός τη ζωή που του αξίζει.

Αναδημοσίευση από ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ