Η λαϊκή στέγη δεν είναι πολυτέλεια, είναι δικαίωμα

Η ενεργοποίηση του μέτρου των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας για τα «κόκκινα» δάνεια στις τράπεζες και μάλιστα σε συνδυασμό με τις κατασχέσεις μισθών και συντάξεων για τις εμφανιζόμενες ληξιπρόθεσμες «οφειλές» των λαϊκών νοικοκυριών στην Εφορία, επιβεβαιώνουν την ανάγκη άμεσης ετοιμότητας και παρέμβασης από την πλευρά του λαϊκού κινήματος, ώστε κανείς να μη μείνει μόνος του απέναντι στις ορέξεις της κυβέρνησης και των τραπεζιτών, που πασχίζουν να βγάλουν το κεφάλαιο από την κρίση. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδας, τα στεγαστικά δάνεια που χαρακτηρίζονται «κόκκινα» φτάνουν στο 22,2% της αξίας των κεφαλαίων που έχουν να περιμένουν οι τραπεζίτες, ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναμένεται και η παραπέρα διόγκωσή τους.

Η «θηλιά» γύρω από τη μικρή ιδιοκτησία σφίγγει από το 2014, με το λεγόμενο ενιαίο φόρο ακινήτων, με τη μονιμοποίηση του χαρατσιού που ισχύει σήμερα για τα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, και την επέκτασή του σε γεωργικές εκτάσεις, οικόπεδα κ.ά. Ο νέος φόρος ακινήτων, που συζητείται στη Βουλή, μονιμοποιεί και διευρύνει το χαράτσι που πλήρωναν τα λαϊκά στρώματα τα προηγούμενα έτη, και το οποίο εμφανιζόταν απ' τις αστικές κυβερνήσεις ως «προσωρινό και έκτακτο μέτρο».

Ανάγλυφα προκύπτουν οι στοχεύσεις του κεφαλαίου για τη συγκέντρωση της ακίνητης περιουσίας σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Κάθε άλλο παρά τυχαία έρχονται και οι επισημάνσεις τους σχετικά με το «υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης» που καταγράφεται στην Ελλάδα, σε σχέση με άλλα κράτη της ΕΕ.

Καμιά αναμονή, καμιά επανάπαυση! Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα να διεκδικήσουν άμεσα την απόσυρση του σχεδίου για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, την κατάργηση των χαρατσιών στη λαϊκή κατοικία, την πλήρη φοροαπαλλαγή για μισθωτούς με οικογενειακό εισόδημα έως 40.000 ευρώ προσαυξημένο κατά 5.000 για κάθε παιδί, την αφορολόγητη πρώτη κατοικία μέχρι 120 τ.μ. και δευτερεύουσα μέχρι 80 τ.μ, την κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών για το μεγάλο κεφάλαιο και τη φορολόγηση με 45% σε διανεμόμενα και μη κέρδη. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα είναι η οργάνωση του αγώνα, η λαϊκή αντεπίθεση για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, με αποδέσμευση απ' την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους.

Προηγούμενο άρθρο

Για να γίνει πραγματικότητα το «πόθεν έσχες»

Επόμενο άρθρο

Υγεία: Καλπάζει η συμμετοχή των πολιτών στις δαπάνες της