Να μάθουμε να ζούμε με τη φτώχεια μας;

«Μάθε να ζεις με τη φτώχεια σου»! Αυτό ήταν το ηθικό δίδαγμα της πρόσφατης εκδήλωσης στο Ζάππειο για την παρουσίαση του «ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος» από μέρους της κυβέρνησης. Σύμφωνα με τον Αντ. Σαμαρά, ο συγκεκριμένος μηχανισμός έγινε εφικτός «γιατί με τα πλεονάσματα τα οποία βγάζει πλέον η χώρα μας, μπορεί να αντιμετωπίσει και τα προβλήματα με τους δικούς της πόρους. Οχι πια με δανεικά...». Όμως, κανένας επιπλέον πόρος δε δίνεται από το λεγόμενο «πρωτογενές πλεόνασμα», για να καλυφθεί η δαπάνη της εισοδηματικής ενίσχυσης που προβλέπει το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα». Αντίθετα, σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού, το κόστος της θα καλυφθεί από τα κονδύλια για τα κοινωνικά επιδόματα που δίνονται σήμερα. Τα οποία, βέβαια, είναι πετσοκομμένα σε σχέση με το παρελθόν, καθώς μόνο για το 2014, η κυβέρνηση αφαίρεσε: 114 εκ. ευρώ από τους δικαιούχους του ΕΚΑΣ (κατάργησε το επίδομα για τους ηλικίας 60 έως 64 ετών), 86 εκ. ευρώ από οικογενειακά επιδόματα, 82 εκ. ευρώ από τις αποζημιώσεις μετακίνησης στα άτομα με αναπηρία, 30 εκ. ευρώ από τα ειδικά επιδόματα ανεργίας και πάει λέγοντας. Να πώς η πτώχευση του λαού φέρνει τα δημοσιονομικά πλεονάσματα και στη συνέχεια η κυβέρνηση μοιράζει τη φτώχεια ανάμεσα στους φτωχούς και τους πάμπτωχους, εξισώνοντας όλους προς τα κάτω! Αυτή είναι η «κοινωνική δικαιοσύνη», την οποία επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του.

Το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» ενοποιεί τμήμα των μηχανισμών «κοινωνικής πρόνοιας» που έχουν απομείνει, χωρίς να αυξάνεται ο προϋπολογισμός τους. Με τον τρόπο αυτό, αναλαμβάνει να αναδιανείμει τα ίδια ψίχουλα σε περισσότερους φτωχούς και πάμφτωχους, όπως αυτοί ορίζονται από τις στατιστικές υπηρεσίες της ΕΕ και της κυβέρνησης. Μικραίνει έτσι ακόμα περισσότερο ο αριθμός των δικαιούχων, αλλά και το ποσό που θα τους δίνεται. Με το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», η κυβέρνηση ορίζει αυθαίρετα τη «γραμμή φτώχειας», πάνω από την οποία η λαϊκή οικογένεια ή μεμονωμένα άτομα δε θα δικαιούνται καμία κρατική αρωγή. Το “ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα” αποτελεί ουσιαστικά εργαλείο για τη μονιμοποίηση της απόλυτης φτώχειας για χιλιάδες λαϊκές οικογένειες, ενώ συνοδεύεται με περικοπές σε πάσης φύσεως κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα, όπως είναι το επίδομα ανεργίας και το ΕΚΑΣ για χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους.Τα ψίχουλα που θα δώσει η κυβέρνηση σε όσους ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, θα τα πάρει από όσους θεωρούνται λιγότερο φτωχοί, ανακυκλώνοντας μ’ αυτό τον τρόπο την ανέχεια και ορίζοντας έτσι μία “γραμμή φτώχειας”, πάνω από την οποία κανείς δε θα δικαιούται καμιά προνοιακή στήριξη.

Χρειάζεται πρώτα και κύρια να μην δεχτούμε να περιορίσουμε ακόμη περισσότερο τις απαιτήσεις μας και κυρίως να μην «μάθουμε να ζούμε με τη φτώχεια μας». Αντίθετα θα πρέπει να διεκδικήσουμε  επείγοντα μέτρα για την προστασία των ανέργων, με επίδομα καθ’ όλη τη διάρκεια της ανεργίας, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, συνολική επαναφορά των εισοδημάτων στα προ κρίσης επίπεδα και άλλα μέτρα ανακούφισης. Αυτά όμως δεν θα προκύψουν μόνο μέσω της ψήφου…

Προηγούμενο άρθρο

Ανεπιθύμητη η Ελληνική κυβέρνηση !

Επόμενο άρθρο

Ασύλληπτος πλούτος