Με τη γλώσσα ενός…τραπεζίτη!

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Στο σημερινό μας δημοσίευμα θα αξιοποιήσουμε τη γλώσσα και το γραπτό ενός τραπεζίτη. Ο κ. Μιχάλης Σάλλας είναι πρόεδρος του Lyktos Group, επίτιμος πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, πρώην καθηγητής Πανεπιστημίου. Σε άρθρο στο ΒΗΜΑ (26/10) με τίτλο «Η Ελλάδα της ανάπτυξης, των αδυναμιών και της ανισότητας» αναφέρει με βάση τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία τις εκτιμήσεις του για τη κατάσταση της οικονομίας, διαλύοντας (για τους δικούς του λόγους) μια σειρά κυβερνητικά ιδεολογήματα. Πρόκειται για ένα άρθρο χρήσιμο γιατί δεν γίνεται από έναν άνθρωπο που γνωρίζει σε άριστο βαθμό τη λειτουργίας της καπιταλιστικής μας οικονομίας!

 Ας σταθούμε σε ορισμένα σημεία του άρθρου:

1.Παραδέχεται τα όσα και η κυβέρνηση παρουσιάζει ως επιτυχίες της ελληνικής οικονομίας: «Η Ελλάδα εισήλθε στην τριετία 2024-2026 με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και αποκατεστημένη δημοσιονομική αξιοπιστία. Το δημόσιο χρέος μειώνεται σταδιακά. Από 194% του ΑΕΠ το 2020 σε 154% το 2024 και εκτιμάται στο 137,6% το 2026.Οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων κυμαίνονται κοντά στο 3,2%, ενώ το spread έναντι των γερμανικών τίτλων έχει υποχωρήσει στις 70-80 μονάδες βάσης. Η χώρα έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα και καταγράφει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3%, δείχνοντας ότι το κεφάλαιο αξιοπιστίας έχει ανακτηθεί.»

2. Παραδέχεται όμως στο πού πραγματικά στηρίζονται οι «επιτυχίες αυτές» και κυρίως τις επιπτώσεις που έχουν στον ίδιο το λαό με την αύξηση της φτώχεια και των κοινωνικών ανισοτήτων: «Ωστόσο, πίσω από αυτή τη μακροοικονομική πρόοδο κρύβεται ένα ανησυχητικό φαινόμενο. Η απόσταση ανάμεσα στην οικονομική ανάκαμψη και την κοινωνική ευημερία. Το ΑΕΠ αυξάνεται με ρυθμούς 2,2% το 2025 και 2,4% το 2026, αλλά η αγοραστική δύναμη των πολιτών παραμένει από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη. Η Ελλάδα κατατάσσεται 26η – προτελευταία – ως προς το κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Ο μέσος μισθός του 2024 υπολείπεται κατά 25% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ενώ σε πραγματικούς όρους είναι σχεδόν 30% χαμηλότερος από εκείνον του 2008. Η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 8,6%, όμως η αδυναμία αποταμίευσης παραμένει εκτεταμένη. Επτά στους δέκα νέους δηλώνουν ότι δεν μπορούν να αποταμιεύσουν ούτε 100 ευρώ τον μήνα, ενώ το πλουσιότερο 1% των ενηλίκων κατέχει περίπου 375 δισ. ευρώ, δηλαδή το 30% του ιδιωτικού πλούτου της χώρας.Ο δείκτης Gini, που μετρά την εισοδηματική ανισότητα, βρίσκεται στο 32 (έναντι 30 του ευρωπαϊκού μέσου όρου), ενώ το ποσοστό πολιτών σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού αγγίζει το 26,9%, έναντι 21% στην ΕΕ. Αυτά τα στοιχεία αποτυπώνουν μόνιμη στρέβλωση της ανάπτυξης χωρίς δικαιότερη κατανομή.»

3. Χωρίς να αμφισβητεί την ουσία της ακολουθούμενη πολιτική προτείνει απλά άλλο μείγμα διαχείρισης του συστήματος προκειμένου να αποτραπούν κοινωνικές αντιδράσεις: «Η ιδέα ενός «κόφτη πρωτογενών πλεονασμάτων», ώστε ένα μέρος των υπερπλεονασμάτων να κατευθύνεται στα χαμηλότερα εισοδήματα, είναι αναγκαίο βήμα. Ακόμη ουσιαστικότερη θα ήταν μια ήπια προοδευτική φορολογία περιουσίας για πάνω από 1 εκατ. ευρώ περιουσία, με την εξαίρεση επίσης της πρώτης κατοικίας και αφαιρουμένων των δανείων. Αυτή η ρύθμιση θα απέφερε 2,5-3 δισ. ευρώ ετησίως για την ενίσχυση της περιφέρειας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνον επενδυτική βαθμίδα, χρειάζεται και κοινωνική. Το πραγματικό μέτρο μιας οικονομίας δεν είναι μόνον οι αποδόσεις των ομολόγων, αλλά και το επίπεδο ζωής των πολιτών της. Αν η χώρα συνεχίσει να αναπτύσσεται χωρίς να μοιράζει τη βελτίωση, η πολιτική σταθερότητα θα υπονομευθεί από τη σιωπηλή φθορά των αποκλεισμένων, που δεν μπορεί να παραμείνει για καιρό σιωπηλή Η νέα ελληνική κανονικότητα δεν πρέπει να οικοδομηθεί μόνο πάνω στους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά πάνω στην ισορροπία μεταξύ παραγωγής και δικαιοσύνης. Η Ελλάδα των επόμενων ετών θα κριθεί από το αν θα καταφέρει να μετατρέψει τα πλεονάσματα σε κοινωνικό κεφάλαιο, να υποστηρίξει τη μεσαία τάξη και να ενώσει τις δύο ταχύτητες της χώρας σε μία κοινή πορεία προόδου. Γιατί χωρίς κοινωνική συνοχή, καμία οικονομία δεν είναι πραγματικά σταθερή.»

Ένα χρήσιμο άρθρο γενικότερα άρθρο που δείχνει τις πραγματικές ανησυχίες των στηριγμάτων του συστήματος για την πραγματική πορεία της οικονομίας της χώρας και των επιπτώσεων στο λαό

* Δημοσιογράφος- συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Προηγούμενο άρθρο

Φερετζές...

Επόμενο άρθρο

"Μητσοτάκης ή χάος"