Μία κρίσιμη Σύνοδος, ένας «καυτός μήνας»

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Η βδομάδα που διανύουμε έχει χαρακτηριστεί από την κυβέρνηση ως η κρίσιμη βδομάδα με ορόσημο τη Σύνοδο Κορυφής για το Προσφυγικό και το Γιούρογκρουπ που θα πραγματοποιηθούν στις 7 Μάρτη. Ο πρωθυπουργός, στην πρόσφατη συνέντευξή του, έδωσε δραματικό τόνο για όλο το μήνα Μάρτη, αποκαλώντας τον «καυτό μήνα». Είναι σαφές ότι τόσο η συγκυβέρνηση όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, επενδύουν πολύ σε ένα κλίμα «καταστροφολογίας» και εκφοβισμού. «Αν δεν κλείσει η αξιολόγηση γρήγορα, αν πάμε μέχρι Μάη - Ιούνη καήκαμε», λένε στελέχη της κυβέρνησης , «αν δεν υπάρξει συμφωνία στη Σύνοδο Κορυφής για το Προσφυγικό, η ΕΕ βρίσκεται στο χείλος του χάους και της αστάθειας», και άλλα πολλά τέτοια. Βεβαίως, οι ανησυχίες δεν είναι αβάσιμες. Η οικονομία στην Ελλάδα και διεθνώς, αλλά ιδιαίτερα στην ΕΕ, δεν πάει καλά. Προβλέψεις αισιόδοξες ανατρέπονται, σημάδια δείχνουν την απειλή μιας νέας ύφεσης. Στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, η λεγόμενη κατάπαυση πυρός στη Συρία δεν μπορεί παρά να είναι προσωρινή ανάπαυλα, ενώ το Προσφυγικό, ως αποτέλεσμα της επέμβασης των «μεγάλων δυνάμεων», αξιοποιείται σε διάφορα γεωπολιτικά και οικονομικά παζάρια ανάμεσα σε δυνάμεις της ΕΕ και όχι μόνο.
Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά θα είναι εδώ και στις 8 Μάρτη. Το σίγουρο είναι, επίσης, ότι οι πολιτικές αποφάσεις, τόσο στο Γιούρογκρουπ όσο και στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουν ούτε τα προβλήματα που βιώνουν η εργατική τάξη και ο λαός εδώ και 6 χρόνια από την οικονομική κρίση ούτε τα οξυμένα προβλήματα, που γεννά το προσφυγικό πρόβλημα και ο εγκλωβισμός χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας. Η ουσία είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση αλλά και οι προηγούμενες, τόσο στην εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική, πολιτεύονται με κριτήριο τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Οι αποφάσεις που θα παρθούν το σίγουρο είναι ότι θα κινούνται σε αντιλαϊκή κατεύθυνση. Θα σηματοδοτούν μια πιο γενικευμένη αντιλαϊκή  επίθεση σε ότι έχει μείνει όρθιο από λαϊκά δικαιώματα, μια βαθύτερη εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, θα αναπαράγουν τα αδιέξοδα όσον αφορά το προσφυγικό θέμα. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι το «χάος» και η «αστάθεια» για το λαό  είναι ήδη εδώ.
Καμιά, λοιπόν, συναίνεση και ανοχή δεν πρέπει να δείξουν ο λαός, οι εργαζόμενοι. Δεν πρέπει να υιοθετήσουν τους φόβους και τις ανησυχίες του κεφαλαίου για την πορεία της κερδοφορίας του και για τη γεωστρατηγική του θέση στην ευρύτερη περιοχή. Το δρόμο, που πρέπει να επιλέξουν, τον έχουν δείξει η απεργιακή μάχη στις 4 Φλεβάρη, τα μεγάλα εργατο-αγροτικά συλλαλητήρια, τα αγροτικά μπλόκα. Αυτόν το δρόμο πρέπει να βαδίσουν ακόμα πιο αποφασιστικά. Σημαντικός σταθμός σε αυτήν την πορεία είναι η 48ωρη  απεργία όταν η κυβέρνηση φέρει τον αντιασφαλιστικό νόμο στη Βουλή.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ)

Προηγούμενο άρθρο

Να μην ξεχνάμε!

Επόμενο άρθρο

Το προσφυγικό και η Ημαθία