Όχι στην υποκρισία και την προεκλογική εκμετάλλευση της επετείου των 100 χρόνων από την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου!

Στις 19 Μάη συμπληρώνεται ένας αιώνας από τη Γενοκτονία του Πόντου. Προφανώς και τιμάμε την επέτειο αυτή και στεκόμαστε δίπλα στον οργανωμένο Ποντιακό χώρο για τη "Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων".

Ταυτόχρονα όμως χρειάζεται να εμβαθύνουμε στο ζήτημα αυτό μακριά από την προεκλογική του εκμετάλλευση- όπως φαίνεται και από το πλήθος δηλώσεων υποψηφίων- που όμως πέρα από το συναίσθημα δεν βοηθούν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων.

Και ακόμη θα πρέπει να υψώσουμε φραγμό και να καταδικάσουμε κάθε προσπάθεια αναβίωσης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας αλλά και κάθε προσπάθεια εκμετάλλευσης από επιτήδειους αστούς δημαγωγούς και εκπροσώπους των αστικών πολιτικών κομμάτων που αξιοποιούν για ψηφοθηρικούς λόγους το κάλπικο ενδιαφέρον τους για τον Ποντιακό Ελληνισμό και τη γενοκτονία. Οι Πόντιοι λένε: “στόματα πασσέα φαϊα αχαράτσοτα” που πάει να πει: “όπου ακούς παχιά λόγια, να περιμένεις φαγητό άνοστο.” .

Να τονίσουμε ότι  μια τέτοια επέτειος δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιοριστεί σε μια «άχρωμη», αποστεωμένη, μουσειακού χαρακτήρα τυπική εκδήλωση μνήμη. Στα 100 χρόνια που μεσολάβησαν από τη σφαγή και προσφυγοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων Ποντίων, καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες, ώστε τα γεγονότα της εποχής να απογυμνωθούν από την ουσία τους, να συγκαλυφθούν τα πραγματικά τους αίτια και οι διδαχές της Ιστορίας να μη γίνουν κτήμα των Ποντίων, αλλά και γενικότερα του ελληνικού λαού.

Σήμερα, 100 χρόνια μετά τη Γενοκτονία των Ποντίων, ο ιμπεριαλισμός συνεχίζει να γεννά πολέμους, σφαγές, προσφυγιά κ.λπ. Οι «λυκοσυμμαχίες» τύπου ΕΕ και ΝΑΤΟ συνεχίζουν να αναχαράσσουν τα σύνορα της ευρύτερης περιοχής, εγκυμονώντας νέους κινδύνους για τους λαούς.

Ποια καλύτερη τιμή, επομένως, για τη μνήμη, την Ιστορία του ποντιακού λαού, από την πάλη για να μη ζήσει ποτέ ξανά κανείς λαός αυτά που υπέστη ο ίδιος; Από τον αγώνα ενάντια στους φορείς και τα γενεσιουργά αίτια της εκμετάλλευσης, των πολέμων και της προσφυγιάς; Κόντρα και έξω από ψεύτικα αστικά διλήμματα οποιασδήποτε απόχρωσης; Ενάντια στο δηλητήριο του σοβινισμού, του εθνικισμού, του φασισμού;

Προηγούμενο άρθρο

Να απορριφθούν!

Επόμενο άρθρο

Με το ίδιο «νόμισμα»