Πάμε για εκλογές λοιπόν…

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Πάμε για εκλογές λοιπόν όπως ήταν γνωστό στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» παρά τους «λεονταρισμούς» και την καλλιέργεια «κλίματος» το προηγούμενο διάστημα. Φυσικά οι εκλογές δεν έχουν τον χαρακτήρα «ευχής ή κατάρας». Είναι απλά ένα «στιγμιότυπο» σ’αυτό που έλεγε ο Κ.Μαρξ «ταξική πάλη». Χωρίς διάθεση υποτίμησης αλλά ούτε και υπερτίμησης ας σκεφτούμε τουλάχιστον βαθύτερα αυτή τη φορά. Πηγαίνουμε στις κάλπες με ένα βαρύ φορτίο προβλημάτων που οι αιτίες τους έχουν «ονοματεπώνυμο». Δεν κάνουμε μόνο λόγο για τη συγκυβέρνηση, αλλά και την Ε.Ε το κεφάλαιο (ντόπιο και ξένο). Η συγκυβέρνηση μας υπόσχεται ξανά  σταθερότητα και έξοδο απ' το τούνελ, στο ξέφωτο της ανάκαμψης. Ο ΣΥΡΙΖΑ μας υπόσχεται ότι ένα αυτός βγει στην κυβέρνηση, θα φέρει την πραγματική σταθερότητα, θα ανακόψει την πτώση, θα φροντίσει για την «ακραία φτώχεια» και σε μια πορεία θα έρθει και η ανάκαμψη. Και όλα αυτά στο πλαίσιο της Ε.Ε και με την κυριαρχία του κεφαλαίου στην οικονομία. «Τετραγωνισμός του κύκλου δηλαδή»…

Καταλαβαίνουμε τις άμεσες λαϊκές ανάγκες, τις συνθήκες εξαθλίωσης που ζουν οι πολλοί. Καταλαβαίνουμε επίσης την ανάγκη να μπει ένα ΣΤΟΠ στην πορεία αυτή. Όμως αυτό τονίζουμε ότι δεν θα προέλθει μόνο από την αλλαγή κόμματος στην κυβέρνησης. Αυτό που χρειάζεται είναι και ριζική αλλαγή της ακολουθουμένης πολιτικής. Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί άλλους πολιτικούς συσχετισμούς και κυρίως άλλη κατάσταση στο λαϊκό κίνημα. Όσο περιμένουμε λύσεις «από τον καναπέ», απλά σε κάθε εκλογές θα επιβεβαιώνουμε τη ρήση του Κ. Μαρξ , επιλέγοντας κάθε φορά  τους…δυνάστες μας!

Προηγούμενο άρθρο

Ανθρώπινη ζωή και κερδοφορία

Επόμενο άρθρο

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!