Το πραγματικό δίλημμα

Με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση στη ΔΕΘ, τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει ένας «καυγάς» που μας θυμίζει τον «παλιό καλό καιρό» των δικομματικών «αντιπαραθέσεων μεταξύ Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ . Το επίδικο ζήτημα είναι  εάν  τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κοστολογημένο πρόγραμμα και εάν τελικά αυτό μπορεί να υλοποιηθεί ή απλά επαναλαμβάνει το παλιότερο σλόγκαν του ΠΑΣΟΚ ότι «λεφτά υπάρχουν».

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, κατέθεσε ένα πρόγραμμα, το οποίο η ίδια θεωρεί ότι είναι κοστολογημένο, ότι θα είναι η αρχή για την έξοδο της χώρας μας από την οικονομική κρίση και ότι θα φέρει την ανάπτυξη. Η κυβέρνηση αντέδρασε αμέσως ανεβάζοντας το κοστολόγιο του προγράμματος της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, το ανεβοκατεβάζουν και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε έθεσε το ερώτημα: «από πού θα βρει τα λεφτά ο ΣΥΡΙΖΑ;». Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ανταπάντησε ότι το πρόγραμμα που εξάγγειλε είναι με ακρίβεια κοστολογημένο, ότι αποτελεί δέσμευσή του και ότι θα το πραγματοποιήσει έτσι κι αλλιώς. Παραπέρα, τα κυρίαρχα ΜΜΕ λειτούργησαν ως πολιτικοί σπόνσορες της κυβέρνησης ή του ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα, οπότε ανέλαβαν να στηρίξουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τη μία ή την άλλη εκδοχή, που παρουσίασε η κυβέρνηση ή η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ έθεσε και το δίλημμα: «Με δύο λόγια το δίλημμα είναι: Διαπραγμάτευση ή μη διαπραγμάτευση; Ανάπτυξη ή λιτότητα; ΣΥΡΙΖΑ ή Νέα Δημοκρατία;». Ας μας επιτρέψει όμως να πούμε ότι τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε ότι οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφασίζονται θεσμικά στις Συνόδους Κορυφής, ότι αυτές οι πολιτικές δεν αμφισβητούν τη δημοσιονομική πειθαρχία και ότι ακόμη και οι κυβερνήσεις των χωρών του Νότου τις εφαρμόζουν. Δεν την αμφισβητεί ακόμη και το ΔΝΤ παρ’ όλο που μιλάει για χαλάρωση, αλλά πάντα με δημοσιονομική πειθαρχία.Ξέχασε του ΣΥΡΙΖΑ ότι η χαλάρωση για την οποία γίνεται λόγος έχει ήδη συναντήσει την άρνηση της ολιγαρχίας της Γερμανίας και δεν είναι …ιδιοτροπία της Άνγκελα Μέρκελ. Ακόμη και στο ενδεχόμενο να δεχτεί η ολιγαρχία της Γερμανίας να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις για χαλάρωση θα το κάνει με τους δικούς της όρους.Ξέχασε, τέλος, ότι οι αποφάσεις στις Συνόδους Κορυφής θα παίρνονται με πλειοψηφία, γιατί δε θα υπάρχει βέτο. Οπότε η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ θα καταλήξει να πάρει τη μορφή των αστερίσκων, που έβαζε ο Ανδρέας Παπανδρέου...

Το πραγματικό ζήτημα που κρίνεται αυτή τη στιγμή δεν είναι το εάν είναι ή δεν είναι κοστολογημένο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε το ζήτημα αυτό, της κοστολόγησης των εξαγγελιών του κάθε κόμματος, που παραπέμπει συνεχώς στις οικονομικές δυνατότητες της χώρας μας, επομένως και στις κοινωνικές παροχές προς τους εργαζόμενους, επαναλαμβάνεται σταθερά στη χώρα μας. Και τα δύο στρατόπεδα ουσιαστικά υπόσχονται την ίδια βασικά πολιτική με διαφορετικά μείγματα διαχείρισης. Θεωρούν δηλαδή θέσφατο την παρουσία της χώρας μας στην Ε.Ε, το ΝΑΤΟ, την κυριαρχία οικονομική και πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου. Οι προτάσεις τους δεν στοχεύουν στην τουλάχιστον επιστροφή στην κατάσταση προς κρίσης, αλλά απλά στη διαχείρισης της ακραίας φτώχειας. Υπόσχονται «ψίχουλα» στο όνομα του «ρεαλισμού» και των «αντοχών της οικονομίας». Γεγονός που μπορεί να το πετύχουν «προσωρινά» χωρίς όμως να είναι σίγουρα με την τροχιά που έχουν πάρει τα  κοινωνικά προβλήματα στη  χώρα μας να το κρατήσουν για πολύ. Και αυτό γιατί θα συνεχίζεται η αντιλαϊκή πολιτική στη φορολογία, στο Ασφαλιστικό, την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας.

Κατανοούμε και δεν υποτιμούμε τη σημασία που έχει ακόμη και ένα πιάτο φαί στον πεινασμένο. Όμως όσο ρίχνουμε τις απαιτήσεις μας, όσο «μαθαίνουμε να ζούμε» σε τέτοιες συνθήκες, όσο θεωρούμε ως «φυσικό γεγονός» να είμαστε άνεργοι, απλήρωτοι, με πενιχρούς μισθούς και συντάξεις, ενώ από την άλλη το μεγάλο κεφάλαιο να «αυγατίζει τα κέρδη του» τόσο η κατάσταση μας θα χειροτερεύει. Η ανατροπή της ακολουθούμενης πολιτικής δεν περνά μέσα από εκλογικές αυταπάτες και εναλλαγές αλλά πρώτα και κύρια από τον οργανωμένο – μαζικό αγώνα μας!

Προηγούμενο άρθρο

Ένας χρόνος μετά…

Επόμενο άρθρο

Ενας χρόνος μετά...