ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: Εργαλείο για τη φορολογική «σφαγή» του λαού και το 2026

Τον ταξικό, βαθιά άδικο και εκμεταλλευτικό χαρακτήρα που έχει για την εργατική τάξη και τα λαϊκά νοικοκυριά η δημοσιονομική πολιτική του αστικού κράτους αποτυπώνει και το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026, που συζητείται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Ενας προϋπολογισμός που - όπως όλοι οι κρατικοί προϋπολογισμοί διαχρονικά - αποτελεί εργαλείο υλοποίησης των αντιλαϊκών πολιτικών, αναδιανομής σε βάρος των πολλών και προς όφελος των λίγων. Είναι χαρακτηριστικό ότι για το 2026 τα φορολογικά έσοδα εκτοξεύονται ακόμα περισσότερο, με το 95% από αυτά να το πληρώνουν τα νοικοκυριά και μόλις το 5% οι όμιλοι. 

Ετσι, από το σύνολο των 73,5 δισ. ευρώ των εσόδων τα νοικοκυριά θα φεσωθούν με περίπου 70 δισ.! Αυτά είναι τα αποτελέσματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης που επικαλείται η κυβέρνηση, η οποία στο προσχέδιο λέει προκλητικά ότι «η ανάπτυξη που πετυχαίνουμε όλοι μαζί υπηρετεί έναν βασικό στόχο: Τη βελτίωση της ζωής των πολιτών με δικαιοσύνη, ασφάλεια και προοπτική για το μέλλον»...

Ας δούμε πιο συγκεκριμένα πώς αντιλαμβάνονται τη βελτίωση της ζωής των πολιτών.

Σύμφωνα με το προσχέδιο:

- Το σύνολο των φορολογικών εσόδων για το 2026 εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 73,5 δισ. ευρώ, έναντι πρόβλεψης 70,8 δισ. για το 2025.

- Ο ΦΠΑ, ο άδικος αυτός έμμεσος φόρος που επιβαρύνει τα λαϊκά νοικοκυριά, θα φτάσει τα 29,1 δισ. ευρώ το 2026, έναντι 27,5 δισ. το 2025.

- Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης θα φτάσει τα 7,44 δισ. ευρώ το 2026, έναντι 7,39 δισ. το 2025.

- Το σύνολο των έμμεσων φόρων θα φτάσει τα 40,8 δισ., εκτίμηση που θεωρείται πολύ επιεικής.

Σε αυτά τα στοιχεία αντικατοπτρίζεται και το μέγεθος της «σφαγής» των λαϊκών νοικοκυριών, παρά το γεγονός ότι στο προσχέδιο η κυβέρνηση περιγράφει μια σειρά μέτρα που δήθεν ανακουφίζουν. Στην πραγματικότητα πρόκειται είτε για ρυθμίσεις που ευνοούν τους ομίλους, είτε για μέτρα στη λογική «δίνω ένα, παίρνω πίσω πέντε».

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσό των παρεμβάσεων αυτών το 2026 φτάνει τα 1,76 δισ. ευρώ ενώ το σύνολο των φορολογικών εσόδων θα εκτιναχθεί στα 73,5 δισ. ευρώ, δηλαδή 2,7 δισ. παραπάνω από το 2025.

Το δε πρωτογενές πλεόνασμα θα παραμείνει θηριώδες, καθώς θα ανέλθει στο 2,8% του ΑΕΠ το 2026. Με βάση τις εκτιμήσεις, το πρωτογενές πλεόνασμα του 2025 θα διαμορφωθεί σε 3,6% του ΑΕΠ, έναντι 3,2% που ήταν η εκτίμηση στην Εκθεση Προόδου του Μεσοπρόθεσμου τον περασμένο Απρίλη. Το 2025 και το 2026 το πλεόνασμα αναμένεται να σπάσει το φράγμα των 11 δισ., του 2024.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για το 86,6 % των φορολογούμενων που έχουν εισοδήματα έως 20.000 ευρώ η φοροελάφρυνση θα είναι απειροελάχιστη και θα φτάνει με το ζόρι το μισό ευρώ, που βέβαια θα εξανεμιστεί από τον τιμάριθμο και την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας. Συνεπώς, για το 86,6% συνολικά των νοικοκυριών που έχουν τέτοιου είδους εισοδήματα δεν θα υπάρξει επί της ουσίας καμία φοροελάφρυνση.

Σε ό,τι αφορά τους νέους, τα στοιχεία είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικά: Το 75% όσων είναι κάτω των 30 ετών έχουν εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ, άρα δεν φορολογείται καθόλου και είναι «άνθρακες ο θησαυρός» το ότι δεν θα φορολογείται το εισόδημα των νέων κάτω των 25 ετών μέχρι 20.000 ευρώ, όπως λέει η κυβέρνηση. Είναι ελάχιστοι οι νέοι κάτω των 25 που έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από 10.000 και μέχρι 20.000 ευρώ.

Οσο για τους βιοπαλαιστές αυτοαπασχολούμενους, για τους οποίους έχει αυξηθεί υπέρμετρα η φορολογία τα τελευταία χρόνια, ένα και μόνο παράδειγμα είναι αρκετό. Καταρχάς να σημειώσουμε ότι ένας αυτοαπασχολούμενος που έχει εισόδημα από ατομική επιχείρηση φορολογείται με 9%, με 22%, με 44%. Ενας κεφαλαιοκράτης ο οποίος έχει αντίστοιχο εισόδημα από μερίσματα - είναι εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα και αυτό - φορολογείται μόλις με 5%! Και πάμε στο παράδειγμά μας. Για μια ατομική επιχείρηση με 12 χρόνια λειτουργίας, το κράτος θεωρεί αυθαίρετα ότι έχει έσοδα όσο και ένας μισθωτός που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό. Με βάση λοιπόν τον συγκεκριμένο νόμο, αυτός ο επαγγελματίας φέτος πληρώνει φόρο 2.022 ευρώ. Το 2026, λόγω της αναπροσαρμογής του κατώτατου μισθού, θα πληρώσει 2.307 ευρώ, ενώ το 2027, που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται οι νέοι συντελεστές, αν υποθέσουμε ότι ο κατώτατος μισθός θα διαμορφωθεί περίπου στα 930 ευρώ, η φορολόγηση θα είναι επί ενός ανύπαρκτου εισοδήματος των 13.020 ευρώ. Επομένως, ο φόρος για τον επαγγελματία θα είναι 2.219 ευρώ με ένα παιδί, 2.072 ευρώ με δύο παιδιά. Δηλαδή το 2027, παρά τις μειώσεις των φορολογικών συντελεστών, ο επαγγελματίας θα πληρώσει περισσότερο φόρο απ' ό,τι φέτος.

Παρά την αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων, η πρόσθετη δαπάνη για το 2026 περιορίζεται μόλις στα 1,3 δισ. και στην πραγματικότητα αποτυπώνεται η συμπίεση της αγοραστικής δύναμης των συνταξιούχων και για το 2026, αφού η αναπροσαρμογή που ανακοινώθηκε στη ΔΕΘ, κατά 2,35% και στο μισό αυτού για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους που έχουν «προσωπική διαφορά», είναι μικρότερη και από τον επίσημο πληθωρισμό.

Σύμφωνα με το προσχέδιο η κυβέρνηση δίνει 300 εκατ. ευρώ στους εφοπλιστές για το «πρασίνισμα» του στόλου τους, ενώ την ίδια ώρα ανακοινώνει μόλις 100 εκατ. για το αγροτικό πετρέλαιο, «ποσό που δεν φτάνει ούτε για ένα γέμισμα». Σε ό,τι αφορά το σκέλος των δαπανών, συνολικά 20 δισ. ευρώ προορίζονται για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους:

- 16,7 δισ. από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

- 200 εκατ. για εξαγωγικές εταιρείες.

- 800 εκατ. στα «κοράκια» των «πράσινων» επενδύσεων.

- 2,3 δισ. στην πολεμική βιομηχανία.

- 300 εκατ. στους εφοπλιστές.

- 50 εκατ. στους φαρμακοβιομήχανους.

- 200 εκατ. στις ενεργοβόρες βιομηχανίες.

- 45 εκατ. για την Ουκρανία, που θα αποτελέσουν την καύσιμη ύλη για να συνεχιστεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ΝΑΤΟ - Ρωσίας.

Και να μην ξεχνάμε τη θέσπιση ειδικού καθεστώτος υπερέκπτωσης 100% σε επιχειρήσεις της πολεμικής βιομηχανίας, όπου το σύνολο για το 2026 θα φτάσει τα 150 εκατ. ευρώ!

Η μερίδα του λέοντος της αύξησης των δαπανών για το 2025 πάει για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και όχι οι λαϊκές ανάγκες. Αντίστοιχη είναι η εικόνα που παρουσιάζεται και για το 2026, αφού επί της ουσίας και εδώ τη μερίδα του λέοντος στην αύξηση των δαπανών θα έχουν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και τα έσοδα από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, τα εξοπλιστικά προγράμματα που θα αυξηθούν, αλλά και η εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους. Αντίθετα, οι λεγόμενες κοινωνικές δαπάνες είναι «παγωμένες».

Προηγούμενο άρθρο

Για την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού

Επόμενο άρθρο

Κανονικοποίηση της μιζέριας