«Νέα επικράτεια των ΗΠΑ» ανακήρυξε ο Τραμπ τα Στενά του Ορμούζ με ανάρτηση στο διαδίκτυο. Θα μπορούσε να είναι απλά μια γελοιότητα, αν η εγκληματική πολιτική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους δεν ήταν καταλύτης για κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.Αλλά και στο ιμπεριαλιστικό μέτωπο της Ουκρανίας η ανεπίστρεπτη πορεία κλ... Περισσότερα
Το μεγάλο βήμα
από Η Άλλη Άποψη
«Νέα επικράτεια των ΗΠΑ» ανακήρυξε ο Τραμπ τα Στενά του Ορμούζ με ανάρτηση στο διαδίκτυο. Θα μπορούσε να είναι απλά μια γελοιότητα, αν η εγκληματική πολιτική των ΗΠΑ και των συμμάχων τους δεν ήταν καταλύτης για κλιμάκωση και γενίκευση του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Αλλά και στο ιμπεριαλιστικό μέτωπο της Ουκρανίας η ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης των συγκρούσεων επιταχύνεται. Το ΝΑΤΟ δεν στέλνει μόνο όπλα και στρατιωτικό προσωπικό στην Ουκρανία, αλλά έχει έτοιμο σχέδιο για γενικευμένο πόλεμο με τη Ρωσία σε ευρωπαϊκό έδαφος. Στις απολήξεις αυτών των δυο μετώπων, σε Κασπία και Ανατ. Μεσόγειο, όλα τα νήματα οδηγούν προς ένα ενιαίο πολεμικό μέτωπο.
Σε αυτές τις συνθήκες, όλα τα κόμματα κρίνονται από τη στάση τους απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Κι εδώ είναι όλα «κουκιά μετρημένα»: Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ «και ξερό ψωμί» στηρίζουν την ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο ως «τρόπο ύπαρξης» της αστικής τάξης στην πολεμική φάση του καπιταλισμού...
Ολοι στηρίζουν τον στρατηγικό στόχο για αναβάθμιση της χώρας σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο. Αυτό προϋποθέτει να επικρατήσει και στρατιωτικά το αμερικανοΝΑΤΟικό σχέδιο έναντι των ανταγωνιστών του. Η «ενεργειακή κυριαρχία» των ΗΠΑ, η ανάδειξη της Ανατ. Μεσογείου σε ενεργειακό κέντρο, ο εμπορικός διάδρομος IMEC και άλλα σχέδια - εστίες σύγκρουσης και ανταγωνισμών είναι ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Αυτά υπηρετεί η βαθιά εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, με τη συναίνεση όλων των κομμάτων.
Ολοι στηρίζουν τον ρόλο της Ελλάδας ως πολεμικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ και στρατιωτική προμετωπίδα στη νοτιοανατολική του πτέρυγα. Αυτό αποτυπώνει η «στρατηγική συνεργασία» με τις ΗΠΑ για αύξηση και επέκταση των βάσεων, όπως της Σούδας, που συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και συγκαταλέγεται στους πιθανούς στόχους αντιποίνων.
Ολοι συμφωνούν με τις πολεμικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς που ματώνουν τον λαό. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συναινούν στην αύξηση των πολεμικών προϋπολογισμών για το ΝΑΤΟ και στη χρησιμοποίηση πανάκριβων οπλικών συστημάτων για τους βρώμικους σκοπούς του. Ολοι βλέπουν στην πολεμική οικονομία «ευκαιρίες» για καπιταλιστική ανάπτυξη και προσωρινή αναστολή μιας νέας κρίσης υπερσυσσώρευσης.
Ολοι στηρίζουν τις πολεμικές αποστολές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε Ερυθρά, Σαουδική Αραβία και στις άλλες ευρωατλαντικές αρμάδες που περιπολούν στη Μεσόγειο. Η συμφωνία για τους Patriot στη Σαουδική Αραβία έχει την έγκριση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και του «όλου ΣΥΡΙΖΑ». Το ίδιο και η στρατιωτική συμφωνία με τα ΗΑΕ, όπου σχεδιάζεται τώρα να σταλούν στρατιωτικά ελικόπτερα. Ολοι στοιχίζονται πίσω από τη «στρατηγική σχέση» με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ.
Ολοι με μοιρασμένους ρόλους απαιτούν υποταγή του λαού στον μονόδρομο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών της αστικής τάξης. Κρύβουν τις πραγματικές αιτίες του πολέμου και ότι αυτός είναι συνέχεια της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης.
Η στρατηγική σύμπλευση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, κόμματος Τσίπρα και των άλλων σε τίποτα δεν αλλάζει από τη μεταξύ τους αντιπαράθεση πάνω σε επιμέρους ζητήματα: Για το αν οι πολεμικές αποστολές θα έχουν «καπέλο» της ΕΕ, του ΟΗΕ ή του ΝΑΤΟ, για το «βάλε - βγάλε» στους πολεμικούς προϋπολογισμούς, για τον βαθμό ταύτισης με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, για το πόσο «στρατηγικά αυτόνομη» θα είναι η ΕΕ, για το αν και πόσο θα «ανταμειφθεί» από τους συμμάχους ο ενεργός ρόλος της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή.
Η πολιτική τους είναι ολέθρια για τον λαό και η διέξοδος βρίσκεται μόνο στη σύγκρουση μαζί της. Με σχέδιο, οργανωμένα και με πιο ισχυρό ΚΚΕ να δυναμώσει η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας. Να γυρίσουν πίσω οι ένοπλες δυνάμεις από τις ευρωατλαντικές αποστολές στο εξωτερικό, να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις.
Μέσα από τέτοιους αγώνες, σήμερα και κάθε μέρα, χτίζονται οι προϋποθέσεις για να αρνηθεί ο λαός κάθε θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους, να κάνει το μεγάλο βήμα προς τα μπρος, στην πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού που σάπισε.