Τοπικές εκλογές και Ε.Ε

Αρκετοί είναι αυτοί που κατά την προεκλογική περίοδο αναρωτιούνται; Τι σχέση έχουν οι τοπικές εκλογές με τις ευρωεκλογές; Γιατί να μην ψηφίσουμε στις πρώτες με φιλικά –συγγενικά κριτήρια και μόνο στις ευρωεκλογές με πολιτικά; Είναι τελικά άλλη πολιτική που εφαρμόζεται στην περιφέρεια, άλλη στο δήμο  και  άλλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Κατά τη γνώμη μας, κοινή είναι η πολιτική (και μάλιστα βαθιά αντιλαϊκή) που διαπερνά όλα τα επίπεδα και τους κρίκους διακυβέρνησης, από την κεντρική κυβέρνηση μέχρι τα όργανα της Ε.Ε, τους δήμους και τις περιφέρειες και ας φαντάζει αυτό «ισοπεδωτικό».Οι εκλογές του Μαϊου 2014 έχουν ενιαίο χαρακτήρα. Ας δούμε ορισμένες πλευρές της παρέμβασης της Ε.Ε στη δομή, οργάνωση και λειτουργία της τοπικής διοίκησης που σε μεγάλο βαθμό μένουν στο σκοτάδι από την πλειοψηφία όσων ζητούν την ψήφο μας.

1. Ιδιαίτερο ρόλο επιφυλάσσει η Ε.Ε στη λειτουργία των τοπικών διοικήσεων, τόσο για τη λειτουργία της «ελεύθερης αγοράς» (βρίσκεται στο DNA της) όσο και για την προώθηση των (αντιδραστικών) «αναδιαρθρώσεων» με ενιαία στρατηγική. Βασικός άξονας είναι η δημιουργία μεγαλύτερων διοικητικών μονάδων  ενίσχυση των αρμοδιοτήτων τους, αλλά και συγκεντρωτική άσκηση τους από τα τοπικά όργανα διοίκησης. Οι διοικητικές αυτές μεταρρυθμίσεις εφαρμόστηκαν πρώτα σ’ άλλες χώρες (π.χ Δανία, Αγγλία) και στη συνέχεια μέσω «Καποδίστρια» και «Καλλικράτη» στη χώρα μας, διαμορφώνοντας τις σημερινές 271 περιφέρειες των κρατών-μελών της Ε.Ε.

2. Ο χαρακτήρας του ΕΣΠΑ (και γενικότερα των προγραμμάτων της Ε.Ε) που πολλοί υποψήφιοι εμφανίζουν ως «πανάκεια» έχει ταξικό χαρακτήρα. Οι δράσεις που χρηματοδοτούνται υπακούουν υποχρεωτικά στις γενικότερες αντιλαϊκές πολιτικές της στρατηγικής της Ε.Ε. Οι πόροι αυτοί (που προέρχονται από τη φορολογία των πολιτών των κρατών-μελών για να μην ξεχνάμε) κατευθύνονται σε σχέδια και δράσεις για να επιταχύνουν τις «αναδιαρθρώσεις», την απελευθέρωση των αγορών και τις ιδιωτικοποιήσεις, να εντείνουν την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Έργα ζωτικής σημασίας για την ικανοποίηση ή τη ανακούφιση λαϊκών αναγκών (π.χ αντιπλημμυρικής και αντισεισμικής θωράκισης, εργατικές κατοικίες, σχολεία κ.α) θεωρούνται συνήθως «μη επιλέξιμα».

3. Ο προϋπολογισμός για το 2014-2020 προβλέπει 325 δις. Ευρώ για την «Πολιτική Συνοχής και περιφερειακής Ανάπτυξης». Αυτά τα χρήματα θα διατεθούν ανάλογα με το βαθμό υλοποίησης από ένα κράτος-μέλος και τις διοικητικές μονάδες του, των συστάσεων «αναδιαρθρώσεων» στο πλαίσιο των γενικότερων κατευθύνσεων της Ε.Ε. Αυτό πρακτικά σημαίνει εφαρμογή «Μνημονίων διαρκείας» σε βάρος του λαού, ώστε να χρηματοδοτούνται έργα και δράσεις που υπηρετούν πρώτα και κύρια την ανάγκη για μεγαλύτερη κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου…

Θα μπορούσαμε να είμαστε πιο λεπτομερείς, κάτι που θα πράξουμε σε επόμενα άρθρα μας.Απλά θέλουμε να υπογραμμίσουμε με βάση τα παραπάνω, ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών στο πλαίσιο της δεδομένης πολιτικής κυβέρνησης-Ε.Ε καθώς και με τέτοια πολιτική εκπροσώπηση σε επίπεδο τοπικών οργάνων διοίκησης δεν μπορεί να υπάρξει. Ας μην υπάρχουν λοιπόν αυταπάτες!

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Προηγούμενο άρθρο

Πανεργατική απεργία 6 Απρίλη. Μία κρίσιμη μάχη!

Επόμενο άρθρο

«Βγαίνουμε στις αγορές»: Ε, και ;