Ξεπέρασε κάθε προηγούμενο η συμμετοχή στις εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ και Οδηγητή στην Βέροια

Με πρωτόγνωρα μαζική συμμετοχή του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, πραγματοποιήθηκε το 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στη Βέροια, την περασμένη Παρασκευή. Ο χώρος πλημμύρισε από εκατοντάδες εργαζόμενους, βιοπαλαιστές αγρότες, αυτοαπασχολούμενους, νέους από όλο το νομό Ημαθίας.

Οι εκδηλώσεις της πρώτης μέρας κορυφώθηκαν με την μεγάλη πολιτική συγκέντρωση με ομιλήτρια τη Θεανώ Καπέτη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία απηύθυνε κάλεσμα μαχητικής συμπόρευσης με το ΚΚΕ, στο δρόμο της ανατροπής.

Στο χώρο του Φεστιβάλ υπήρχε έκθεση για τον εργάσιμο χρόνο που βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των συμμετεχόντων. Το ενδιαφέρον συγκέντρωση  επίσης η Γωνία για τους μαθητές που φιλοξένησε πολλές δραστηριότητες αλλά και η Γωνιά του «Κόκκινου αερόστατου». Η βραδιά έκλεισε με μεγάλη συναυλία με τον Δημήτρη Μπάση.

Η κακοκαιρία εμπόδισε τη διεξαγωγή των εκδηλώσεων τη δεύτερη μέρα.

Από το βήμα του Φεστιβάλ, η Θεανώ Καπέτη, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας, τονίζοντας ότι ήδη καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και θα καθορίσει ακόμη πιο έντονα κάθε πτυχή της ζωής μας. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «η Ελλάδα, με ευθύνη της κυβέρνησης αλλά και των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, συμμετέχει στις πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία. Το 47% των όπλων που στάλθηκαν στην Ουκρανία πέρασαν από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Χώρια τα οπλικά συστήματα που η ίδια η Ελλάδα έστειλε στην Ουκρανία. Φρεγάτες περιπολούν στη Μεσόγειο, ανοιχτά της Λιβύης και του Λιβάνου αλλά και στην Ερυθρά Θάλασσα, στηρίζοντας τις αμερικανικές και ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Συστοιχία Πάτριοτ φυλάει εγκαταστάσεις του πετρελαϊκού κολοσσού της Aramcoστη Σαουδική Αραβία, έχοντας ήδη εμπλακεί πολλές φορές σε μάχη. Και ετοιμάζονται να στείλουν ελικόπτερα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα». Και σημείωσε ότι «πάνω σε αυτό το έδαφος, της πολεμικής εμπλοκής της χώρας για να προστατευτούν τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών και των ενεργειακών ομίλων, προκρίνοντας άλλοτε περισσότερο την πρόσδεση στο ΝΑΤΟ και άλλοτε στην ΕΕ, βρίσκεται η αντικειμενική σύγκλιση όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων, σοσιαλδημοκρατικών, φιλελεύθερων, δεξιών, κεντροαριστερών, εθνικιστών, λαϊκιστών, γιατί καθορίζεται από τα ταξικά συμφέροντα της τάξης την οποία υπηρετούν. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι τους προκρίνουν τη συμμαχία της Ελλάδας με το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ, στο όνομα μάλιστα του ότι είναι αντίπαλος της Τουρκίας, και την ίδια στιγμή η χώρα μας είναι μαζί της στην λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ. Γι'αυτό και αυτές τις μέρες στη ΔΕΘ δεν άνοιξαν το στόμα τους για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τους κινδύνους της εμπλοκής».

Στάθηκε και στην έναρξη της σχολικής χρονιάς, που για μια ακόμη φορά ξεκίνησε με μεγάλες ελλείψεις σε πάρα πολλά σχολεία της χώρας. Στο άνοιγμα της δημόσιας διαβούλευσης για το Εθνικό Απολυτήριο που έρχεται να φορτώσει πολύ περισσότερο άγχος στους μαθητές και πρόσθετα οικονομικά βάρη στις οικογένειες, που θα αναγκάζονται να πληρώνουν φροντιστήρια από πολύ πιο νωρίς. Τόνισε ότι το ΚΚΕ με όλες του τις δυνάμεις παλεύει και στηρίζει τις διεκδικήσεις εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών. Ταυτόχρονα όμως προσπαθούμε να ανοίξει πιο ουσιαστικά η συζήτηση για το σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει, ένα σχολείο που θα εμπνέει και θα διδάσκει την αλληλεγγύη, τη διεκδίκηση, την κριτική σκέψη, την αξιοπρέπεια, την ανιδιοτέλεια.

Αναφέρθηκε στη βασική αντίθεση που διαπερνά την κοινωνία, στις δυο πατρίδες, των λίγων και των πολλών, λέγοντας: «Βρισκόμαστε, περίπου μια εβδομάδα μετά το μεγαλειώδες πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο της ΔΕΘ - που θάφτηκε από τα ΜΜΕ - όπου και από την Ημαθία εκατοντάδες εργαζόμενοι, αγρότες, συνταξιούχοι διαδήλωσαν για τις ζωές τους και τις ζωές των οικογενειών κόντρα στους πολέμους και τα κέρδη των λίγων. Ένα συλλαλητήριο που ανέδειξε ότι υπάρχει μια κρίσιμη, υπολογίσιμη μερίδα εργαζομένων και λαού που δεν τσιμπάει στις κοκορομαχίες των αστικών κομμάτων, που προβάλλει τις ανάγκες των πολλών, που δεν χειροκροτεί για τα ψίχουλα που του δίνουν, που δεν αναμένει σωτήρες αλλά θέλει να γίνει ο ίδιος ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων.

Βλέπουμε ότι από παντού προβάλει η βασική αντίθεση που διαπερνά την κοινωνία: τα κέρδη των λίγων από τη μια, που έχουν μαζί τους το αστικό κράτος, την κυβέρνηση και την βολική αντιπολίτευση και οι ανάγκες και οι ζωές των πολλών από την άλλη, που έχουν την οργάνωσή τους και το ΚΚΕ αταλάντευτα δίπλα τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο το ΚΚΕ μιλάει για τις δύο πατρίδες, για τις δύο Ελλάδες. Που αποκαλύπτει ότι για να κερδίσει η μία Ελλάδα πρέπει να χάσει η άλλη. Που αποκαλύπτει ότι τα συμφέροντα των καπιταλιστών και του λαού είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους, ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Την ίδια ώρα που όλοι οι άλλοι κρύβουν αυτό το γεγονός μέσα από ωραίες αλλά κούφιες φράσεις, όπως "εθνικό συμφέρον", "εθνική ενότητα", "κοινωνική συνοχή". Τελικά πόσο ίδια είναι τα συμφέροντα των εφοπλιστών, που στέλνουν π.χ. τα καράβια τους στη Μαύρη Θάλασσα να φορτώσουν ρωσικό πετρέλαιο, που κατά τα άλλα έχουμε ως χώρα μέλος της ΕΕ επιβάλει κυρώσεις, με τα συμφέροντα των ναυτεργατών που σκοτώνονται στα βομβαρδισμένα πλοία; Για ποιον Έλληνα από τους δύο τελικά ισχύει αυτό το "εθνικό συμφέρον"; Είναι η ίδια Ελλάδα και για τους βιοπαλαιστές αγρότες εδώ στην Ημαθία που μετράνε μόνο ζημιές από το εμπάργκο της ΕΕ προς τη Ρωσία εδώ και 12 χρόνια;

Είναι κοινή ανησυχία όλων τους, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα, Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλου, ότι ο λαός όλο και περισσότερο δεν έχει εμπιστοσύνη στο κράτος και τους θεσμούς του. Και κάνουν τα πάντα για να το αλλάξουν αυτό. Όλοι μαζί αλληλοτροφοδοτούνται, αφού το να "φύγει ο Μητσοτάκης" που λένε οι υπόλοιποι, αποδίδει όλα τα προβλήματα που φέρνει αυτό το σάπιο σύστημα σε ένα πρόσωπο, ακριβώς για να αθωώσουν το σύστημα. Και όλοι μαζί πάλι επιτρέπουν στον Μητσοτάκη να θέτει τρομοκρατικά διλήμματα για "σταθερότητα ή περιπέτειες", να προσπαθεί να φοβίσει το λαό με τη δήθεν ακυβερνησία, παίζοντας στο ίδιο γήπεδο.

Κανένα φόβο δεν πρέπει να έχουν οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία. Ίσα-ίσα πρέπει να επιδιώκουμε την αστάθειά τους. Γιατί σταθερότητα για αυτούς σημαίνει αυτό που ζούμε, δηλ. φτώχεια, ακρίβεια, καταστολή, πόλεμο. Αντίθετα, για να δυναμώνει ο λαός αυτοί θα πρέπει να είναι ασταθείς, να έχουν πρόβλημα να εγκλωβίσουν στα διλήμματά τους, στις αγωνίες και τις στοχεύσεις τους όλους εμάς, να νιώθουν την ανάσα μας και να τρέμουν.

Όλοι αυτοί, μαζί με την κυβέρνηση, αποδέχονται όλο το πλαίσιο που υπάρχει, δηλ. τη δημοσιονομική πειθαρχία, τα πλεονάσματα, την φοροασυλία των εφοπλιστών και των τραπεζών. Κλείνουν σε όλες τις πτώσεις την ανταγωνιστικότητα, την επιχειρηματικότητα, την καινοτομία, την ανάπτυξη. Και με όλα αυτά λένε το ίδιο παραμύθι: ότι οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα κερδίζουν όλο και περισσότερο και έτσι θα παίρνουν και κάτι παραπάνω οι εργαζόμενοι.

Όμως ακριβώς για να είναι ανταγωνιστικοί οι βιομήχανοι των τροφίμων στην περιοχή, οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε απαράδεκτες συνθήκες, με χαμηλούς μισθούς για λίγους μήνες, όσο δηλαδή έχει ανάγκη για τη μέγιστη κερδοφορία ο κάθε βιομήχανος. Πάνω στις πλάτες των εργαζομένων οι επιχειρήσεις της περιοχής έχουν το 15% των πανελλαδικών εξαγωγών, κύκλο εργασιών 3,7 δις και πάνω από 60 εκατομμύρια καθαρά κέρδη πέρυσι, αλλά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ημαθίας είναι πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της χώρας.

Ανταγωνιστικότητα σημαίνει ακριβώς φτηνός και αναλώσιμος εργάτης, με εντατικοποίηση που φέρνει ατυχήματα, όπως αυτά που κατήγγειλε μέσα στο καλοκαίρι το Συνδικάτο Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών Ημαθίας - Πέλλας και το ΚΚΕ ανέδειξε με αναφορά στη Βουλή. Ανταγωνιστικότητα όμως σημαίνει και φτηνή πρώτη ύλη, όπως βιώνουν οι αγρότες της περιοχής με τις εξευτελιστικές τιμές που τους δίνουν για τα προϊόντα τους.

Η καινοτομία, ομολογούν και οι ίδιοι, κυβέρνηση, επιχειρηματίες και τοπικοί παράγοντες όλων των αστικών κομμάτων, δεν χωράει τον μικρό παραγωγό. Οι νέες τεχνολογίες για να αποδώσουν στη γεωργία χρειάζονται μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις. Ομολογία που έγινε και εδώ πριν λίγες ημέρες, στο "πολυδιαφημισμένο" 1^ο Φόρουμ των Αιγών. Δεν είναι τυχαία όλα τα μέτρα που σπρώχνουν τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο έξω από την παραγωγή.

Και εδώ, ο αγροτικός κόσμος της περιοχής πρέπει να δει το ρόλο που παίζουν τόσο οι κυβερνητικοί παράγοντες όσο και αυτοί που δήθεν κάνουν αντιπολίτευση, ιδιαίτερα κάποιοι κομπογιαννίτες πατριδοκάπηλοι, σαν τον Βελόπουλο, που ψήφισαν την τελευταία αναθεώρηση της ΚΑΠ αλλά μετά βγαίνουν και καταγγέλλουν τα αποτελέσματα αυτών που ψήφισαν!!! Πρέπει να γίνει κριτήριο ότι όλοι αυτοί δεν στηρίζουν το πιο βασικό αίτημα των αγροτών, που είναι οι κατώτερες εγγυημένες τιμές. Αντίθετα, προβάλλουν ως λύση την επιχειρηματικότητα, την καλύτερη διαχείριση που θα κάνουν, αποδίδοντας όλα τα δεινά στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αθωώνοντας την ΚΑΠ, που είναι το έδαφος για τον ΟΠΕΚΕΠΕ».

Η Θ. Καπέτη, παρουσίασε την πρόταση εξουσίας του Κόμματος και αναφέρθηκε στις προϋποθέσεις για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής, που περνάει μέσα από τη σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις συμμαχίες του, την εξουσία του, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά του.

Αναφέρθηκε στις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα να διαμορφωθεί ένα μεγάλο, ρωμαλέο, δυνατό, πανελλαδικά συντονισμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα που δεν θα αμφισβητεί τη μία ή άλλη πλευρά της σημερινής κατάστασης, αλλά θα αμφισβητεί το σύστημα συνολικά, θα έρχεται σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Επικαλέστηκε την πείρα που έχει ο λαός της περιοχής που έχει αποκούμπι το Εργατικό Κέντρο Ημαθίας που αποτελεί τον πόλο που μπορεί να συσπειρώσει όλους τους εργαζόμενους του νομού και να οργανώσει τις διεκδικήσεις του, αλλά και την Ομοσπονδία των αγροτικών συλλόγων Ημαθίας που συντάσσεται με την ΠΕΜ και πρωτοστατεί ώστε να μείνουν οι βιοπαλαιστές αγρότες στα χωράφια τους.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Επόμενο άρθρο

ΚΚΕ: Διαχρονική επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων και κατεύθυνση της ΕΕ η μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργοδοσίας