Πέμπτη, 02 Ιουλ, 2026
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 28 Ιουνίου το καθιερωμένο αντάμωμα των επαναπατρισθέντων πολιτικών προσφύγων, αγωνιστών, φίλων και απογόνων της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και του ΔΣΕ που διοργάνωσε η ΠΕΑΑΕ-ΔΣΕ και ήταν αφιερωμένο στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκε στον χώρο της εκδήλωσης, τον Άγιο Νικόλαο της Νάουσας. Παιδιά και εγγόνια των πολιτικών προσφύγων, επαναπατρισθέντες από την Τασκένδη και τις Λαϊκές Δημοκρατίες (Βουλγαρία, Τσεχοσλοβακία Ουγγαρία, Ρουμανία, Πολωνία) καθώς και πολλοί φίλοι της ΕΑΜικής Αντίστασης.
Στον κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο φιλοξενήθηκαν φωτογραφική έκθεση για την ΕΑΜική Αντίσταση. Έκθεση με αρχειακό υλικό από τη ζωή των πολιτικών προσφύγων, με φωτογραφίες μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ, στιγμιότυπα από τον αγώνα για τη διάσωση των παιδιών και την προσφορά του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες, καθώς και για τη συμμετοχή τους στη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Οι επαναπατρισθέντες αντίκριζαν με μεγάλη συγκίνηση είτε τον εαυτό τους, είτε τους γονείς τους, τους φίλους και συμμαθητές τους.
Το ενδιαφέρον συγκέντρωσε και η έκθεση του παραρτήματος της Πτολεμαΐδας που ήταν αφιερωμένη στη συμβολή των κατοίκων από το ηρωικό χωριό του Βαρικού στον αγώνα του ΔΣΕ.
Στο χώρο λειτούργησε και έκθεση βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής» με ενδιαφέρουσες εκδόσεις σε λογοτεχνικό, πολιτικό και παιδικό βιβλίο.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων άνοιξε με έναν σύντομο χαιρετισμό ο Γιώργος Κασαπίδης, εκ μέρους του Παραρτήματος Νάουσας της ΠΕΑΑΕΑ - ΔΣΕ και Π.Π..
Στη συνέχεια μίλησαν η Τούλα Μητσέα, πρόεδρος της ΠΕΑΑΕΑ - ΔΣΕ και ο Γιάννης Δελής, βουλευτής του ΚΚΕ.
Ξεχωριστή στιγμή ήταν η απονομή Διπλώματος Τιμής στον Μηνά Μερτζανίδη, μαχητή του ΔΣΕ, ο οποίος είχε πάρει μέρος ως σαμποτέρ και ως σύνδεσμος σε πολλές επικίνδυνες αποστολές και επιχειρήσεις στα βουνά του Μπέλες. Ο Μηνάς Μερτζανίδης είναι μέλος του ΚΚΕ και ήταν πολιτικός πρόσφυγας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας.
Ακολούθησε ένα σύντομο μουσικο - αφηγηματικό αφιέρωμα που επιμελήθηκαν και παρουσίασαν η Ελένη Τριανταφυλλάκη Πίττα, η Ιροντίνα Κάνδραλη και ο Κωνσταντίνος Τουραντζίδης. Περιελάμβανε τον όρκο του μαχητή του ΔΣΕ και τη ζωή στην πολιτική προσφυγιά μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, καθώς και αφιέρωμα στους 200 της Καισαριανής.
Η εκδήλωση έκλεισε με το συγκρότημα των Δυτικών Συνοικιών της Θεσσαλονίκης να ερμηνεύει αντάρτικα τραγούδια.
Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού
Η Τούλα Μητσέα, μεταξύ άλλων ανέφερε, ότι «η ιστορία του ΔΣΕ θα μείνει αθάνατη, θα εμπνέει και όλες τις επόμενες γενιές, γιατί αν και ηττήθηκε ο ΔΣΕ στρατιωτικά, εξ αιτίας της υπεροπλίας του αντίπαλου, είναι πολιτικά και ηθικά νικητής.
Ο αγώνας του ήταν αναγκαίος και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ο αιώνα. Τότε το αστικό κράτος γνώρισε τον πιο μεγάλο κίνδυνο μέχρι σήμερα για την ύπαρξή του.
(...) Οργανωτής και καθοδηγητής του ΔΣΕ ήταν το ΚΚΕ. Ο ΔΣΕ στηρίχτηκε στην οργανωτική - πολεμική πείρα του ΕΛΑΣ στην Κατοχή και την ταξική σύγκρουση τον Δεκέμβρη 1944. Η μεγάλη δύναμή του ήταν οι δεσμοί του με το λαό, ιδιαίτερα στις περιοχές της Ελεύθερης Ελλάδας».
Στάθηκε ιδιαίτερα στη ζωή στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, σημειώνοντας: «Στην ΕΣΣΔ και στις Λαϊκές Δημοκρατίες τους υποδέχτηκαν δίνοντάς τους απλόχερη βοήθεια, με βαθιά ανθρωπιστική συμπεριφορά, ως βασική αξία του σοσιαλιστικού συστήματος, ξένη για τον βάρβαρο καπιταλισμό.
Φιλοξένησαν 25.000 παιδιά, υποδέχτηκαν δεκάδες χιλιάδες πολιτικούς πρόσφυγες που βρήκαν στις σοσιαλιστικές χώρες φιλοξενία, μόρφωση, εργασία, ασφάλεια και πολιτισμό.
Η αλληλεγγύη του σοσιαλισμού στους πολιτικούς πρόσφυγες εκφράστηκε στο ακέραιο, παρά τις δύσκολες συνθήκες τότε, καθώς αυτές οι χώρες είχαν υποστεί τεράστιες καταστροφές από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βοήθησαν η ΕΣΣΔ και οι Λαϊκές Δημοκρατίες να προσαρμοστούν οι πολιτικοί πρόσφυγες, να μπουν στην παραγωγή εξασφαλίζοντάς τους εργασία, αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης, εκμάθηση της γλώσσας.
(...) Η απλόχερη βοήθεια του σοσιαλισμού στους Έλληνες Πολιτικούς Πρόσφυγες δόθηκε χάρη στις δυνατότητες που προσέφερε ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής, με τον κεντρικό σχεδιασμό, την κοινωνικοποιημένη ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τον εργατικό έλεγχο.
Οι επαναπατρισθέντες πολιτικοί πρόσφυγες αποτελούν τη ζωντανή αδιάψευστη μαρτυρία για την προσφορά του σοσιαλισμού, που αποστομώνει τους απολογητές του καπιταλισμού, τους διάφορους επιχειρηματίες και δημάρχους, τους Αβραμόπουλους και Μαρατζίδηδες, αυτούς που επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια, με ψέματα και φιέστες τύπου ''το θαύμα της Τασκένδης'', που διοργάνωσαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη».
Και κατέληξε λέγοντας , ότι καμιά συκοφαντική επίθεση «δεν μπορεί να σκιάσει την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον σκοπό του αγώνα που ήταν να πάρει την εξουσία ο λαός. Δεν μπορεί να σβήσει το ήθος, την αυταπάρνηση, τον ηρωισμό χιλιάδων μαχητών και μαχητριών, την πολεμική τεχνική με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν άθλοι, που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε κάθε σπιθαμή των βουνών της Ελλάδας.
Τιμούμε την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, τον ταξικό - ηρωικό αγώνα του, στις σημερινές συνθήκες που οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανάβουν τη φωτιά του πολέμου στον πλανήτη, προκαλώντας τεράστιους κινδύνους για τους λαούς».
Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων
Ο Γιάννης Δελής στην ομιλία του τόνισε: «Το Κόμμα μας πιστεύει βαθιά ότι η μεγαλύτερη τιμή στην Ιστορία του ΔΣΕ και γενικότερα στην ηρωική υπερεκατοντάχρονη πορεία του, είναι από αυτήν, να αντλεί διδάγματα, ώστε σήμερα να δυναμώνει η ταξική πάλη κι ο αγώνας για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Να βγαίνουν, δηλαδή, ταξικά συμπεράσματα από το ιστορικό παρελθόν, κι αυτό, απαιτεί την κριτική μελέτη της ιστορίας της ταξικής πάλης και όχι τη λαθολογία ή τον εξωραϊσμό του οπορτουνισμού που τα αρνούνται αυτά τα συμπεράσματα».
Τόνισε ότι «όσοι σήμερα επιχειρούν να δυσφημήσουν την ένοπλη πάλη των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων ενάντια στην καπιταλιστική εξουσία και τους διεθνείς συμμάχους της, αλλά και όσοι προσπαθούν να καταδικάσουν υποκριτικά τη βία ''απ' όπου και αν προέρχεται'' δεν διαστρεβλώνουν μόνο την ιστορική πραγματικότητα.
Με την ψευδαίσθηση ενός καλύτερου καπιταλισμού, θέλουν να πείσουν το λαό ότι, δεν υπάρχει τάχα μέλλον πέρα από τη βάρβαρη καπιταλιστική πραγματικότητα, και να τον σύρουν άβουλο στα ιμπεριαλιστικά τους σφαγεία.
Γιατί, αυτό που τους ενοχλεί δεν είναι η βία της ταξικής εκμετάλλευσης, αλλά το γεγονός ότι ο ένοπλος αγώνας του ΔΣΕ έσπασε το μονοπώλιο της βίας του καπιταλιστικού κράτους, που την ασκεί καθημερινά απέναντι στους αγώνες των εργατών, των βιοπαλαιστών αγροτών, των νεολαίων».
Αναφέρθηκε στα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται, στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμού που οξύνονται επικίνδυνα, στην εύθραυστη εκεχειρία στον μαφιόζικο πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ-Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, την ιμπεριαλιστική σύγκρουση Ρωσίας και ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, στη γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού και τις επιθέσεις του Ισραήλ στο Λίβανο, αλλά και στο ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων που στηρίζουν τις συμμαχίες του πολέμου. Ακόμα αναφέρθηκε στις απειλές ενάντια στον ηρωικό λαό της Κούβας.
Σημείωσε ότι μέσα σε αυτό το σύνθετο και επικίνδυνο περιβάλλον, «το ΚΚΕ στέκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων, απέναντι στην εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, έτοιμο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις κάθε ιστορικής συγκυρίας, υπερασπιζόμενο τα δικαιώματα, τη δουλειά και το μέλλον του λαού».
Και κατέληξε λέγοντας ότι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι η μόνη επιλογή για την υπεράσπιση των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων. «Η διέξοδος στη σημερινή σήψη και βαρβαρότητα βρίσκεται στη πολιτική του ΚΚΕ, που διαθέτει ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο, που δίνει απάντηση στα φλέγοντα προβλήματα από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, από τη σκοπιά της προοπτικής της εργατικής εξουσίας και του σοσιαλισμού.
Προοπτική που παλεύουμε από σήμερα, δίνοντας μάχη για να δυναμώσει η εργατική - λαϊκή οργάνωση και πάλη, ο προσανατολισμός της.
Το ΚΚΕ είναι προγραμματικά και οργανωτικά έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του με την θέληση και την ενεργή συμμετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού για την προοπτική αυτή, για την εργατική - λαϊκή εξουσία.
Οπως είναι έτοιμο και δίνει όλες του τις δυνάμεις ως επικεφαλής της εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, όσο ο συσχετισμός το επιβάλει και στην διακυβέρνηση βρίσκονται αντιλαϊκές αστικές κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης».
